Κύμα κινητοποιήσεων σαρώνει τη Γαλλία, με αίτημα την αντιμετώπιση των ετοιμόρροπων σχολικών κτιρίων, των υπεράριθμων τμημάτων και των οξυμένων ελλείψεων σε εκπαιδευτικούς.
Στο λύκειο «Λε Κορμπυζιέ» στο Ομπερβιλιέ, στα βόρεια προάστιά της γαλλικής πρωτεύουσας στον νομό Σεν-Σεν-Ντενί, οι διαδηλωτές καταγγέλλουν ότι τα σχολεία στις φτωχογειτονιές βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση.
«Πέρυσι έδωσα τις πανελλήνιες εξετάσεις Γαλλικών χωρίς να έχουμε καθηγητή στην τάξη. Ο καθηγητής παίζει καθοριστικό ρόλο», ανέφερε η Μάισα, μια 17χρονη από υποβαθμισμένο προάστιο του Παρισιού που ονειρεύεται να γίνει καθηγήτρια Αγγλικών.
«Αυτές δεν είναι συνθήκες για να σπουδάσει κανείς», πρόσθεσε.
Μεγάλες διαδηλώσεις και σοβαρά επεισόδια
Καθώς οι καταλήψεις και οι διαμαρτυρίες επεκτάθηκαν σε περισσότερα από 1.200 λύκεια σε όλη τη χώρα, η αστυνομία απάντησε με χρήση δακρυγόνων και πλαστικώνφαιρών. Πραγματοποιήθηκαν πάνω από 5.000 συλλήψεις, ενώ ορισμένοι μαθητές τραυματίστηκαν σοβαρά στο κεφάλι, στα μάτια και στα δόντια. Ο υπουργός Εσωτερικών, Λοράν Νουνιέζ, έκανε λόγο για «κλίμα απαράδεκτης βίας» και απηύθυνε έκκληση για αποκατάσταση της τάξης.
Η 15χρονη Αμέλια, που διαδήλωνε μαζί με τη Μάισα έξω από την πύλη του σχολείου κρατώντας πανό που έγραφε «Η ταχυδρομική μας διεύθυνση δεν πρέπει να καθορίζει το μέλλον μας», δήλωσε ότι κατέβηκε στον δρόμο για να διεκδικήσει ίσα δικαιώματα με τους μαθητές της υπόλοιπης χώρας.
«Το υπουργείο Παιδείας δεν επενδύει όσο πρέπει σε κάποιες περιοχές. Αυτό είναι ταξικό και ρατσιστικό», τόνισε.
Ο Ουλίς Ραμπατέ, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Paris 8, σημείωσε ότι οι κινητοποιήσεις αναδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο οι περιθωριοποιημένες αστικές περιοχές της Γαλλίας επηρεάζουν πλέον όλο και περισσότερο την κεντρική πολιτική σκηνή.
«Όταν καταρρέουν οι δημόσιες υπηρεσίες και η δημόσια παιδεία, εκείνοι που το βιώνουν εντονότερα και πιο βίαια είναι οι άνθρωποι της βάσης», εξήγησε.
«Αγκάθι» για την κυβέρνηση οι αντιδράσεις των μαθητών
Οι διαμαρτυρίες και οι αποκλεισμοί σχολείων, που ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα, έχουν μετατραπεί σε πολιτικό αγκάθι για την κυβέρνηση. Η συγκυρία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη, καθώς την Πέμπτη ανακοινώθηκε σειρά εξαιρετικά μη δημοφιλών περικοπών στον προϋπολογισμό του 2027.
Ο προϋπολογισμός για την παιδεία προβλέπεται να αυξηθεί κατά 1,7%, ποσοστό χαμηλότερο από τον πληθωρισμό, φτάνοντας τα 65,53 δισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται οι συντάξεις των εκπαιδευτικών.
Ο υπουργός Παιδείας, Εντουάρ Ζεφρέ, δήλωσε πάντως ότι η εκπαίδευση παραμένει προτεραιότητα και απέδωσε τη συγκρατημένη αύξηση των κονδυλίων στη δημογραφική μείωση του μαθητικού πληθυσμού.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τα υποβαθμισμένα προάστια του Παρισίου και γρήγορα εξαπλώθηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας, αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις, όπως η Μασσαλία, το Στρασβούργο, η Τουρ και η Λίλ.
Στο λύκειο «Λε Κορμπυζιέ», μαθήματα όπως τα Μαθηματικά, τα Φιλολογικά, τα Αγγλικά και η Γυμναστική ακυρώνονται από την αρχή της σχολικής χρονιάς λόγω ελλείψεων σε προσωπικό, σύμφωνα με την Καρίμα Καρά Αλί, εκλεγμένη εκπρόσωπο των γονέων.
Στο νομό Σεν-Σεν-Ντενί, τα δύο τρίτα των λυκείων συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις της Πέμπτης, σύμφωνα με το συνδικάτο CGT. Μαθητές, καθηγητές και γονείς σε τέσσερις δήμους καταγγέλλουν ανθυγιεινές συνθήκες στα σχολικά κτίρια και μόνιμες ελλείψεις προσωπικού, ακόμα και σε σχολικούς νοσηλευτές ή κοινωνικούς λειτουργούς.
Η Λουίζ Πατερνόστερ, εκπρόσωπος του εκπαιδευτικού κλάδου της CGT στο Σεν-Σεν-Ντενί, δήλωσε ότι η περιοχή δεν λαμβάνει τους πόρους που αναλογούν στις πραγματικές εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών της.
Τα δύο τρίτα των σχολείων του νομού έχουν κενές θέσεις καθηγητών, σύμφωνα με έρευνα του συνδικάτου.
Καταγγελίες για άθλιες συνθήκες στα σχολεία
«Οι μαθητές μας χάνουν πολύτιμες ώρες διδασκαλίας. Σε ορισμένα σχολεία δεν υπάρχει καν πόσιμο νερό. Δεν αντιμετωπιζόμαστε επί ίσοις όροις με τους υπόλοιπους νομούς», τόνισε η ίδια, αποδίδοντας τις ελλείψεις στην κατάργηση 3.256 θέσεων εκπαιδευτικών σε όλη τη Γαλλία για το 2026.
Στο Παντέν, στα βορειοανατολικά περίχωρα του Παρισιού, η καθηγήτρια Ντιλάν Ρος κατέβηκε στο πλευρό των μαθητών της έξω από το σχολείο, υποστηρίζοντας τα αιτήματά τους και προστατεύοντάς τους από την αστυνομική καταστολή.
«Όσα έγραψαν στα πανό τους, τα είχαμε επισημάνει κι εμείς με επιστολή προς τις εκπαιδευτικές αρχές: υπεράριθμες τάξεις, απουσία νοσηλευτών και κοινωνικών λειτουργών, πράγμα καταστροφικό για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, πολλοί από τους οποίους ζουν υπό καθεστώς φτώχειας», δήλωσε.
Παρόλο που η Γαλλία βρίσκεται στον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ όσον αφορά τις δαπάνες για την παιδεία, η μέση δαπάνη ανά μαθητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει μείνει σχεδόν στάσιμη την τελευταία δεκαετία: διαμορφώθηκε στα 11.660 ευρώ το 2024, έναντι 11.910 ευρώ το 2010, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Παιδείας.
Η τελευταία φορά που καταγράφηκε μαθητικό κύμα ανάλογης έκτασης με αίτημα την αύξηση της χρηματοδότησης ήταν τη δεκαετία του ’90. Τότε, η κυβέρνηση είχε διευρύνει απότομα την πρόσβαση στις εξετάσεις του απολυτηρίου που οδηγεί στο πανεπιστήμιο, χωρίς όμως να ενισχύσει ανάλογα τις υποδομές των σχολείων, όπως εξηγεί η καθηγήτρια Κλεμάνς Καρντόν-Κεντ του Πανεπιστημίου Paul Valery, ειδική σε θέματα εκπαιδευτικής οικονομίας.
Τότε το μαθητικό κίνημα είχε καταφέρει να αποσπάσει αύξηση των κονδυλίων, στη συνέχεια όμως η δαπάνη ανά μαθητή παρέμεινε στάσιμη, παρά τις αυξημένες απαιτήσεις του εκπαιδευτικού συστήματος.
Με πληροφορίες από Reuters
