ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ πιο δημοφιλή κλισέ στην πολιτική θυμοσοφία είναι αυτό που λέει ότι «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Αυτή η ρήση έχει πλέον ξεπεραστεί από την πολυπλοκότητα των θεμάτων που καλούνται να διαχειριστούν οι πολιτικές ηγεσίες, αλλά και από την εμφάνιση και την άνοδο ακραίων δυνάμεων, κυρίως στη δεξιά πλευρά του κομματικού/πολιτικού φάσματος. Αυτός ο συνδυασμός σημαίνει ότι η πολυδιαφημισμένη «τέχνη του εφικτού» θα πρέπει να συμπληρώνεται πλέον από την «τέχνη της πρόβλεψης του… απρόβλεπτου», αν οι παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις θέλουν να αποφύγουν την υπνοβασία προς το κυβερνητικό αδιέξοδο.
Στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή παρατηρούμε έναν συνδυασμό παραδόξων. Σύμφωνα με την επίσημη κυβερνητική εκδοχή, οι επόμενες εκλογές (μάλλον διπλές) θα διεξαχθούν το 2027, κατά πάσα πιθανότητα την άνοιξη. Αυτό σημαίνει ότι το εκλογικό παράθυρο «ανοίγει», εποχικά, την 1η Μαρτίου και κλείνει στα τέλη Μαΐου. Πρόκειται για χρονικό διάστημα ικανό για να στηθούν κάλπες δύο φορές και να μη φτάσει η χώρα, εν μέσω κυβερνητικής αστάθειας, το καλοκαίρι να πρέπει να ασκήσει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ένα πρότζεκτ στο οποίο το Μέγαρο Μαξίμου έχει επενδύσει πάρα πολλά.
Το απρόβλεπτο έχει πλέον χτυπήσει την πόρτα της κυβέρνησης. Οι τιμές ενέργειας λόγω της κατάστασης στο Ιράν έχουν πάρει την ανηφόρα και οι συνεχείς απειλές Τραμπ εναντίον της Τεχεράνης δεν βοηθούν. Αν το ράλι των τιμών συνεχιστεί, τότε η δυσαρέσκεια του χειμώνα δεν θα είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί. Υπάρχουν εύκολες λύσεις;
Βέβαια, ο εκλογικός χρόνος δεν συγχρονίζεται απαραίτητα με τον πραγματικό χρόνο, καθώς ο δεύτερος επηρεάζεται από τη σκληρή καθημερινότητα. Την εβδομάδα που διανύουμε, ο πρωθυπουργός βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες για συναντήσεις με επενδυτές αλλά και για να συμμετάσχει σε συζητήσεις με θέμα π.χ. την «αγαπημένη» του τεχνητή νοημοσύνη, καθώς και για να λάβει μέρος στην ετήσια σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη. Πρόκειται για τη «μεγάλη εικόνα» της πολιτικής, που κάθε σοβαρός ηγέτης οφείλει να λαμβάνει υπόψη του για το μέλλον της χώρας του. Δυστυχώς, όμως, αυτή δεν επαρκεί για να καλύψει τα κενά στην κυβερνητική πανοπλία, που προκαλούνται από την αδυσώπητη καθημερινότητα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρωθυπουργός κινείται με άνεση στο διεθνές στερέωμα, έχοντας ο ίδιος προσωπικά την ικανότητα να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις και, σύμφωνα με όσους τον γνωρίζουν, να εντρυφά στις λεπτομέρειες. Ωστόσο, η κατάσταση στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο μοιάζει να έχει αλλάξει σε σχέση με την περίοδο που πάρθηκε η απόφαση να διεξαχθούν οι εκλογές πολύ κοντά στο τέλος της τετραετίας. Δεν είναι λίγοι πλέον εκείνοι εντός της Νέας Δημοκρατίας που διερωτώνται ιδιωτικώς: μήπως να είχαμε πάει καλύτερα σε πρόωρες εκλογές;
Το απρόβλεπτο έχει πλέον χτυπήσει την πόρτα της κυβέρνησης. Οι τιμές ενέργειας λόγω της κατάστασης στο Ιράν έχουν πάρει την ανηφόρα και οι συνεχείς απειλές Τραμπ εναντίον της Τεχεράνης δεν βοηθούν. Αν το ράλι των τιμών συνεχιστεί, τότε η δυσαρέσκεια του χειμώνα δεν θα είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί. Υπάρχουν εύκολες λύσεις; Όχι φυσικά, αλλά σε ευρωπαϊκό επίπεδο η συζήτηση έχει ξεκινήσει για την ελάφρυνση των νοικοκυριών και η κυβέρνηση θα επιδιώξει να εκμεταλλευθεί ένα πιθανό παράθυρο ευκαιρίας π.χ. για τη μείωση της φορολογίας των καυσίμων.
Την ίδια στιγμή, υπάρχουν αρκετοί στην Αθήνα που ανησυχούν σφόδρα για μια νέα κρίση στα ελληνοτουρκικά με αφορμή την υπόθεση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Τούτο, δε, παρά την είσοδο του γαλλικού κολοσσού της Meridiam στην εξίσωση. Θα αρκέσει ο γαλλικός παράγοντας για να προχωρήσει το έργο; Θα έχει προηγηθεί η επανέναρξη των εργασιών της αναμενόμενης κατάθεσης του νομοσχεδίου για τη Γαλάζια Πατρίδα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση; Θα επιδιώξει η Άγκυρα να προκαλέσει στο πεδίο; Πρόκειται για ερωτήματα με απρόβλεπτες απαντήσεις.
Και βέβαια υπάρχουν τα εσωκομματικά μαχαιρώματα, η αλαζονεία λόγω των πολλών ετών παραμονής στην εξουσία και η ανησυχία για απώλειες εκ δεξιών. Σε αρκετές εκλογικές περιφέρειες και με δεδομένα τα χαμηλά ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας σε σχέση με το 2023, το κυβερνών κόμμα θα εκλέξει λιγότερους βουλευτές – με την Α’ Αθηνών να είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα. Ποιοι θα πριμοδοτηθούν κεντρικά και έναντι ποίων; Ήδη, σε άλλες περιφέρειες όπως ο βόρειος τομέας της Β’ Αθηνών, η… «σφαγή» έχει αρχίσει και διεξάγεται σε υψηλό υπουργικό επίπεδο. Υπουργοί και υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη συγκρούονται για θέματα της καθημερινότητας όπως οι τιμές στα καύσιμα, ενώ ακόμη και η Ντόρα Μπακογιάννη μίλησε για αλαζονικές συμπεριφορές.
Αν προστεθεί σε όλα τα παραπάνω η δυσκολία επίτευξης αυτοδυναμίας, το απρόβλεπτο ενισχύεται περισσότερο και το εφικτό μοιάζει να χάνεται στον ορίζοντα. Υπάρχει διέξοδος; Άγνωστο. Υπάρχουν πιθανοί σύμμαχοι για τη Νέα Δημοκρατία ή έχουν καεί όλες οι γέφυρες στον βωμό της αυτοδυναμίας και οι μετεκλογικές συνεργασίες δεν είναι εφικτές; Επίσης άγνωστο. Ή μήπως… απρόβλεπτο;
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
