«Αυτό το βιβλίο γράφτηκε για να σου δώσει γλώσσα για να καταλάβεις πώς είσαι από μέσα σου, πώς λειτουργείς και να σταματήσεις επιτέλους να ζητάς συγγνώμη γι’ αυτό»: έτσι συστήνεται από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου της Πάνω, κάτω, μπροστά, πίσω η δρ. Δανάη Δεληγεώργη, εξηγώντας καταρχάς τον λόγο που το έγραψε και τον τρόπο που θα προσεγγίσει το αίνιγμα που πολύ συχνά αποτελεί ο εαυτός μας και ο τρόπος που τον αντιλαμβανόμαστε.
Η ίδια, ψυχοπαιδαγωγός με εξειδίκευση στην υποστήριξη νευροαποκλινόντων ανθρώπων, προτού ασχοληθεί με τη συγγραφή, είχε –και συνεχίζει να έχει– ενεργή συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο, μέσω ομιλιών και εμφανίσεων στα ΜΜΕ, με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης σε θέματα ψυχικής υγείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σε σύντομες συζητήσεις θα τη δεις να εξηγεί με πολύ προσιτό και άμεσο τρόπο θέματα όπως η βαρεμάρα, και το δικαίωμα που έχουμε σε αυτήν, το σύνδρομο εγκατάλειψης, η αξία της συναίνεσης, η εξάντληση που προκύπτει από τη λήψη αποφάσεων, το χάσμα γενεών που προκύπτει σε ένα εργασιακό περιβάλλον αποτελούμενο από millennials, GenXers, GenZers, ακόμα και ο φόβος της αποτυχίας, που ίσως είναι φόβος για το άγνωστο. Αυτό ακριβώς κάνει και στο βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, μόνο που εδώ επικεντρώνει στην έννοια της τάσης ως της πρωτογενούς κατεύθυνσης του τρόπου λειτουργίας μας, αποφεύγοντας τα στερεότυπα των τυπολογιών της προσωπικότητας.
Η «τάση» δεν αποτελεί μια ακόμα «ταμπέλα», αλλά αφετηρία κατανόησης του γιατί είμαστε όπως είμαστε σήμερα. Η έμφυτη τάση διαφέρει από τον επίκτητο χαρακτήρα, ο οποίος διαμορφώνεται από συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται και παγιώνονται, συχνά ως απάντηση σε πιεστικά ή ακατάλληλα περιβάλλοντα.
O τίτλος εργασίας του βιβλίου ήταν «Ήσουν πάντα έτσι; » και παρότι άλλαξε, ο στόχος παρέμεινε ίδιος: δεν γράφτηκε να σου πει ποιος είσαι, γράφτηκε για να σε φέρει πιο κοντά στο να παρατηρήσεις τον τρόπο που λειτουργείς. Να αναγνωρίζεις χωρίς παράλογες πεποιθήσεις την έμφυτη τάση, τη δική σου και των άλλων. Γιατί δεν δυσκολευόμαστε στη ζωή μας επειδή κάτι είναι «λάθος» σε εμάς. Το πιο πιθανό είναι ότι αναγκαζόμαστε να λειτουργήσουμε σε ρυθμούς και περιβάλλοντα που δεν ταιριάζουν στη φυσική μας κατεύθυνση.
Για να καταλάβεις περισσότερα (προχωρώντας από τη θεωρία στην πράξη), για εσένα αλλά και για το ίδιο το βιβλίο, ετοιμάσαμε ένα τεστ.
Κάνε το και ανακάλυψε την τάση σου.
Ο σκοπός του Πάνω, κάτω, μπροστά, πίσω, τελικά, δεν είναι να μας «διορθώσει» αλλά να μας απενοχοποιήσει, μετατοπίζοντας την προσοχή στο «πώς λειτουργώ». Να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τη νευροποικιλότητα, δηλαδή το ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο, ως βιωμένη εμπειρία, προκειμένου να έχουμε ουσιαστικότερη σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους.
Μέσα σε δεκαέξι κεφάλαια, η Δανάη Δεληγεώργη προτείνει έναν τρόπο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να τον μεταφράσουμε πρώτα σε εμάς και μετά στους άλλους. Και πραγματικά, τα δομεί έτσι που τα κάνει όσο γίνεται πιο προσιτά, καθώς δείχνει πώς μπορούμε να επεξεργαστούμε την πληροφορία κάθε κεφαλαίου, την οποία μπορούμε να βρούμε στο τέλος του σε περίληψη, μαζί με «ερωτήσεις αναστοχασμού».
Η συγγραφέας αφιερώνει το βιβλίο «σ’ εσένα, σε όποια κατεύθυνση κι αν κινείσαι», για να μάθεις από πού ξεκίνησες, να καταλάβεις πώς βρέθηκες στο σήμερα και πώς να φτάσεις εκεί που θέλεις να πας.
ΔΑΝΑΗ ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗ
Σελ. 296
Εκδόσεις Διόπτρα
