Για τον Βρετανό καλλιτέχνη Τζέικ Άντριου, η μουσική δεν είναι μόνο ήχος. Έχει χρώμα, σχήμα και υφή. Και όλα όσα «βλέπει» όταν ακούει μουσική, επιχειρεί να τα αποτυπώσει στους πίνακές του.
Ο Τζέικ Άντριου παρουσιάζεται από το Artsy ως «ένας πολυδιάστατος καλλιτέχνης και πειραματικός μουσικός με συναισθησία, που επικεντρώνει το έργο του στον τρόπο με τον οποίο ο νους μπορεί να αντιλαμβάνεται τα ηχητικά ερεθίσματα ως χρώμα, υφή, σχήμα και κίνηση».
Πρόκειται για μια νευρολογική κατάσταση κατά την οποία μια αισθητηριακή εμπειρία μπορεί να προκαλέσει αυτόματα μια άλλη. Στη δική του περίπτωση, οι ήχοι προκαλούν άμεσες οπτικές εντυπώσεις.
Το μουσικό όργανο που απολαμβάνει περισσότερο να ζωγραφίζει είναι το τσέλο. «Είναι σκοτεινό, αλλά δεν το αισθάνομαι δυσοίωνο», λέει, προσπαθώντας να περιγράψει τις εικόνες που δημιουργεί στο μυαλό του ο ήχος του.
Η εμπειρία του δεν περιορίζεται στη μουσική. Ακόμη και οι καθημερινοί ήχοι αποκτούν χρώμα. Μια μοτοσικλέτα που περνάει από δίπλα του εμφανίζεται ως σκούρο μοβ, ενώ το γάβγισμα του σκύλου ενός φίλου του έχει για εκείνον ένα έντονο λαχανί χρώμα.
Τον Σεπτέμβριο, ο Άντριου παρουσίασε αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ήχο σε μια ζωντανή περφόρμανς στο Handbag Factory, στο Βόξολ του Λονδίνου. Οι πιανίστες Κάμντεν Στιούαρτ και Καρίμ Καμάρ αυτοσχεδίαζαν πάνω στις δικές τους συνθέσεις, την ώρα που εκείνος μετέτρεπε τη μουσική τους σε ζωγραφική.
Όταν ο ήχος συναντά την εικόνα
Στην περίπτωση του Άντριου, οι ήχοι συνδέονται με την αντίληψη χρωμάτων. Το συγκεκριμένο είδος συναισθησίας είναι γνωστό ως χρωμαισθησία. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, η εμπειρία μπορεί να περιλαμβάνει επίσης σχήματα, κίνηση και υφή.
«Είναι τα σχήματα, η κίνηση, η υφή, όλα αυτά, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο οργανώνονται στον χώρο», εξηγεί ο Τζέιμι Γουόρντ, καθηγητής Γνωστικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ, σύμφωνα με το Euronews.
Οι ήχοι μπορούν ορισμένες φορές να διακόψουν ακόμη και τη σκέψη του Άντριου. Ο ίδιος, ωστόσο, θεωρεί τη συναισθησία αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.
«Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν να μην την έχω», λέει.
Για τους μουσικούς που συμμετέχουν στις ζωντανές περφόρμανς του, η εμπειρία είναι εξίσου ασυνήθιστη. Όπως παραδέχεται ένας από αυτούς, το να προσπαθήσει να αντιληφθεί πώς ο Τζέικ Άντριου βλέπει τη μουσική είναι «σαν να με ρωτάς πώς μοιάζει μια τέταρτη διάσταση. Δεν μπορώ καν να το συλλάβω».
Με πληροφορίες από Artsy, Euronews
