Μαθητές της της Ακαδημίας του Εδιμβούργου, στην Σκωτία, υπέστησαν για δεκαετίες «φρικτή κακοποίηση», όπως αποκαλύπτει μια έκθεση.
Η Λέιντι Σμιθ, η οποία προεδρεύει της Σκωτσέζικης Επιτροπής Διερεύνησης της Κακοποίησης Παιδιών (SCAI), περιγράφει λεπτομερώς στην τελευταία της έκθεση περισσότερα από 40 χρόνια σεξουαλικής, σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης στο σχολείο.
Αναφέρει ότι το σχολείο εστίαζε στην προστασία της φήμης του και αγνοούσε τις καταγγελίες.
Σκωτία: Έκθεση αναφέρεται σε σοκαριστική άσκηση βίας στην Ακαδημία του Εδιμβούργου
Η Λέιντι Σμιθ κατονομάζει επίσης τέσσερις κατ’ επανάληψη δράστες κακοποίησης, μεταξύ των οποίων δύο που συνέχισαν να διαπράττουν αδικήματα σε άλλα σχολεία.
Η πρώην δικαστής δήλωσε: «Για δεκαετίες, το σχολείο απέτυχε να εξετάσει τον εαυτό του με ρεαλιστικό και κριτικό πνεύμα».
«Είναι σαφές ότι θεωρούταν δεδομένο ότι η κακοποίηση δεν συνέβαινε και δεν θα συνέβαινε. Όταν όμως συνέβη, το σχολείο δεν μπορούσε να δεχτεί ότι είχε συμβεί, δεν κατάφερε να την αντιμετωπίσει και δεν αναγνώρισε τον κίνδυνο να συνεχιστεί. Η αδιαφορία ήταν η τάση της εποχής», δήλωσε.
«Όταν υποβάλλονταν καταγγελίες, είτε δεν τις πίστευαν είτε παρέμεναν ανεπίλυτες. Το προσωπικό επέλεγε να μην τις προσέχει και απέφευγε την παρέμβαση ή τη διερεύνηση, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν προφανή σημάδια κακοποίησης».
Η έκθεση κατονομάζει δύο μακροχρόνια μέλη του προσωπικού ως δράστες κακοποίησης: τον Χάμις Ντόσον, επιμελητή εστίας και καθηγητή του γυμνασίου, και τον Τζον Μπράουνλι, επιμελητή εστίας και αναπληρωτή διευθυντή του δημοτικού.
Επιπλέον, επισημαίνει τον καθηγητή του προπαρασκευαστικού σχολείου Ίαν Γουέαρς, ο οποίος στη συνέχεια κακοποίησε μαθητές στο Fettes College και επί του παρόντος αναμένει την έκδοσή του από τη Νότια Αφρική, καθώς και τον καθηγητή φυσικής Γουίλιαμ Μπέιν, ο οποίος έχει καταδικαστεί δύο φορές για σεξουαλικά αδικήματα.
Ξεκίνησε τη μακρά ιστορία κακοποίησης του στην Ακαδημία του Εδιμβούργου, προτού προχωρήσει στο να βλάπτει παιδιά σε άλλα σχολεία.
«Ο κατάφωρος ρατσισμός, ο σεξισμός και η ομοφοβία» αγνοούνταν
Η έκθεση επισημαίνει τη μαρτυρία ενός μαθητή, ο οποίος χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Χένρι. Πέρασε εννέα χρόνια στο σχολείο και δήλωσε ότι η κακοποίηση αποτελούσε μέρος της καθημερινής ζωής.
Δήλωσε στην έρευνα ότι ήταν φυσιολογικό τα 11χρονα παιδιά να αποπλανώνται με γλυκά και να υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση μπροστά σε άλλους μαθητές.
«Ήταν φυσιολογικό να κλωτσούν, να χτυπούν και να στραγγαλίζουν, μέχρι να χάσουν τις αισθήσεις τους, παιδιά 10 ετών. Ήταν φυσιολογικό να επιβάλλουν σωματική τιμωρία με μια ξύλινη σανίδα χωρίς κανένα βάσιμο λόγο».
Ανέφερε ότι ενήλικες άνδρες υπέβαλαν τα παιδιά σε «ψυχολογικό εξευτελισμό» και ότι «ατέρμονοι κύκλοι εκφοβισμού» περνούσαν απαρατήρητοι ή χωρίς να ελέγχονται.
Ο Χένρι ανέφερε ότι «ο κατάφωρος ρατσισμός, ο σεξισμός και η ομοφοβία» αγνοούνταν και ότι δεν υπήρχε καμία προστασία.
«Ήταν φυσιολογικό να μην υπάρχει φροντίδα, και ήταν φυσιολογικό να βρίσκεσαι σε ένα μέρος όπου κανείς, ούτε ένας άνθρωπος, δεν σε αγαπούσε ή δεν νοιαζόταν πραγματικά για σένα», πρόσθεσε.
Με πληροφορίες από BBC
