Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Τι αποκαλύπτουν οι παιδικές θυσίες στην κορυφή του ηφαιστείου Γιουγιαϊγιάκο


Για περισσότερο από δύο δεκαετίες, τα παγωμένα λείψανα της «κόρης του Γιουγιαϊγιάκο» έχουν προσφέρει στους αρχαιολόγους μια σπάνια εικόνα για τις θυσίες, ένα από τα πιο ιερά τελετουργικά της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

Τώρα, μια νέα μελέτη των φυτών που είχαν ταφεί μαζί με την έφηβη βοηθά τους ερευνητές να προσδιορίσουν πότε έλαβε χώρα η τελετή και για ποιο λόγο ενδέχεται να πραγματοποιήθηκε.

Η κόρη του Γιουγιαϊγιάκο, γνωστή και ως La Doncella, ήταν ένα από τα τρία παιδιά των Ίνκας που βρέθηκαν το 1999 κοντά στην κορυφή του Γιουγιαϊγιάκο, ενός ηφαιστείου που υψώνεται πάνω από 6.700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στα σύνορα της Αργεντινής και της Χιλής.

Οι ξηρές, παγωμένες συνθήκες διατήρησαν τα σώματα τόσο καλά που οι επιστήμονες μπόρεσαν να ανακατασκευάσουν πολλές λεπτομέρειες των τελευταίων μηνών της ζωής των παιδιών.

Πότε χρονολογούνται οι παιδικές θυσίες στο Γιουγιαϊγιάκο

Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι τα παιδιά υπέστησαν σημαντικές αλλαγές στη διατροφή τους πριν από το θάνατό τους. Κατανάλωναν τρόφιμα που θεωρούνταν πολυτελή στην κοινωνία των Ίνκας και τους δίνονταν φύλλα κόκας και αλκοόλ ως μέρος των προετοιμασιών για την τελετή capacocha, ένα κρατικό τελετουργικό που περιελάμβανε θυσία παιδιών. Τα παιδιά τελικά μεταφέρθηκαν σε ένα τελετουργικό ιερό κοντά στην κορυφή, όπου πέθαναν και παρέμειναν ανέπαφα για αιώνες.

Ενώ οι ερευνητές έμαθαν πολλά για τη ζωή των παιδιών, ένα ερώτημα αποδείχθηκε δύσκολο να απαντηθεί: πότε ακριβώς έλαβε χώρα η θυσία;

Προηγούμενη χρονολόγηση με ραδιοάνθρακα σε δείγματα μαλλιών υποδείκνυε ότι τα παιδιά πέθαναν κάποια στιγμή μεταξύ του 1430 και του 1520 μ.Χ. Ένα τόσο ευρύ χρονικό εύρος κάλυπτε σχεδόν έναν αιώνα της ιστορίας των Ίνκας. Για να προσδιορίσουν μια πιο ακριβή ημερομηνία, μια διεθνής ομάδα στράφηκε στα φυτικά υπολείμματα που ανακτήθηκαν από τον τάφο.

ΘΥΣΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΟΥΓΙΑΪΓΙΑΚΟ ΙΝΚΑΣ Facebook Twitter
Φωτ.: Pedro Groover

Μεταξύ των αντικειμένων που είχαν τοποθετηθεί μαζί με την «κόρη του Γιουγιαϊγιάκο» ήταν καλαμπόκι, κασάβα και φύλλα κόκας. Δεδομένου ότι αυτά τα φυτά θα είχαν μαζευτεί λίγο πριν από την τελετή, προσέφεραν μια στενότερη σύνδεση με το χρονικό πλαίσιο του γεγονότος από ό,τι οι ίδιες οι μούμιες. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα υπολείμματα χρησιμοποιώντας χρονολόγηση με ραδιοάνθρακα και συνδύασαν τα αποτελέσματα με μελέτες ισοτόπων και χρονολογική μοντελοποίηση.

Η νέα ανάλυση περιόρισε την πιθανή ημερομηνία της θυσίας μεταξύ του 1462 και του 1507 μ.Χ. Η στατιστική μοντελοποίηση έδειξε μια ημερομηνία γύρω στο 1499.

Αυτή η εκτίμηση τοποθετεί την τελετή σε μια περίοδο κατά την οποία η αυτοκρατορία των Ίνκας επεκτεινόταν σε μεγάλα τμήματα της δυτικής Νότιας Αμερικής. Μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα, η περιοχή γύρω από το Γιουγιαϊγιάκο είχε μόλις πρόσφατα περιέλθει υπό τον έλεγχο των Ίνκας.

Οι πληροφορίες από την εποχή της θυσίας

Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η τελετή ενδέχεται να εξυπηρετούσε διάφορους σκοπούς. Οι τελετές «capacocha» ήταν θρησκευτικές εκδηλώσεις αφιερωμένες στις ιερές θεότητες των βουνών, αλλά είχαν και πολιτική σημασία. Διοργανώνοντας μεγάλες τελετές σε απομακρυσμένες επαρχίες, οι ηγεμόνες των Ίνκας εδραίωναν την εξουσία τους και ενίσχυαν τους δεσμούς μεταξύ των τοπικών κοινοτήτων και της αυτοκρατορίας.

Ιστορικές αναφορές που γράφτηκαν μετά την ισπανική κατάκτηση περιγράφουν ταξίδια και πλούσιες προσφορές προς τους θεούς. Αν και κανένα έγγραφο δεν συνδέει άμεσα αυτά τα γεγονότα με την ταφή στο Γιουγιαϊγιάκο, τα νέα στοιχεία χρονολόγησης τοποθετούν τη θυσία στο ίδιο ιστορικό πλαίσιο.

Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα παιδιά που θάφτηκαν στο Γιουγιαϊγιάκο αποτελούσαν μέρος μιας τελετής που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια ενός απομακρυσμένου ιερού στην κορυφή ενός βουνού. Η θυσία τους έλαβε χώρα σε μια εποχή που η αυτοκρατορία επέκτεινε την επιρροή της σε νέα εδάφη που είχαν ενσωματωθεί, και η τελετή ενδέχεται να συνέβαλε στην ενίσχυση τόσο των θρησκευτικών παραδόσεων όσο και της αυτοκρατορικής εξουσίας.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι παρόμοιες μελέτες σε άλλους τόπους ταφής των Ίνκας σε μεγάλο υψόμετρο θα προσφέρουν μια σαφέστερη εικόνα του τρόπου με τον οποίο αυτές οι τελετές εντάσσονταν στην πολιτική και πολιτιστική ζωή της αυτοκρατορίας.

Με πληροφορίες από Archaeology News Online Magazine



Πηγή: www.lifo.gr