Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Το ευρωπαϊκό νησί που ελάχιστοι γνωρίζουν και προσπαθεί να γίνει το πρώτο πλήρως βιώσιμο


Κάθε απόγευμα, όταν ο ήλιος δύει πίσω από τις πολυσύχναστες ακτές της Τενερίφης, ενός εκ των πιο δημοφιλών ευρωπαϊκών νησιών, ένα και μόνο πλοίο αναχωρεί από το λιμάνι μεταφέροντας ελάχιστους ξένους επισκέπτες.

Έπειτα από δυόμισι ώρες πλεύσης στον Ατλαντικό φτάνει στον προορισμό του, το Ελ Ιέρρο, γνωστό και ως το πιο απομακρυσμένο νησί των Καναρίων Νήσων.

Κάποτε θεωρούνταν το δυτικότερο άκρο του γνωστού κόσμου και ήταν η τελευταία στεριά που αντίκρισε ο Χριστόφορος Κολόμβος πριν από το ταξίδι του προς την Αμερική το 1492. Σήμερα, το μικρό αυτό νησί της Ευρώπης προσελκύει ταξιδιώτες που αναζητούν την αίσθηση της ανακάλυψης μακριά από τον μαζικό τουρισμό, όπως περιγράφει το CNN.

Το άγνωστο ευρωπαϊκό νησί δίπλα στον υπερτουρισμό

Ενώ η Τενερίφη, η Γκραν Κανάρια και η Λανθαρότε δέχονται εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο, το Ελ Ιέρρο παραμένει σχεδόν άγνωστο. Το 2024 περισσότεροι από έξι εκατομμύρια διεθνείς τουρίστες επισκέφθηκαν την Τενερίφη. Την ίδια περίοδο, μόλις 4.100 ταξίδεψαν στο απόμακρο ευρωπαϊκό νησί.

Οι λόγοι είναι προφανείς. Δεν υπάρχουν μεγάλα τουριστικά θέρετρα, ούτε απευθείας πτήσεις από το εξωτερικό. Όσοι θέλουν να αποφύγουν το πλοίο πρέπει να πετάξουν από την Τενερίφη ή τη Γκραν Κανάρια με μικρά αεροσκάφη. Στο νησί, όπου λειτουργεί μόλις ένα φανάρι, οι οδηγίες δίνονται συχνά από τους ντόπιους στα καφενεία και όχι από το κινητό τηλέφωνο, καθώς το σήμα δεν είναι πάντα αξιόπιστο.

Αυτό ακριβώς είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του. Σε κάθε στροφή του δρόμου, σε κάθε μονοπάτι και σε κάθε μικρό χωριό, το Ελ Ιέρρο διατηρεί μια αυθεντικότητα που σπανίζει στην Ευρώπη.

Το ευρωπαϊκό νησί που είναι γνωστό ως «το νησί των χιλίων ηφαιστείων»

Γνωστό και ως «το νησί των χιλίων ηφαιστείων», φιλοξενεί περίπου 12.000 κατοίκους και περισσότερους από 500 ανοιχτούς ηφαιστειακούς κρατήρες. Το τοπίο αλλάζει διαρκώς, με πιο χαρακτηριστικά του τοπόσημα τα πυκνά δάση πεύκων, τα σύννεφα που σκεπάζουν τις κορυφές, τους απόκρημνους μαύρους βράχους και τις φυσικές πισίνες, σχηματισμένες από λάβα συνθέτουν ένα εντυπωσιακό σκηνικό.

Παρότι η έκτασή του ξεπερνά οριακά τα 260 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το ευρωπαϊκό νησί διαθέτει διαφορετικά μικροκλίματα. Στο Ελ Πινάρ τα πρωινά ξεκινούν συχνά πάνω από τα σύννεφα, ενώ λίγο πιο κάτω απλώνονται αμπελώνες, αγροκτήματα και πεδιάδες με ηφαιστειακή στάχτη, κάκτους και αιωνόβια δέντρα.

Στη δυτική πλευρά βρίσκονται μερικές από τις πιο εντυπωσιακές φυσικές πισίνες των Καναρίων, όπως το Τσάρκο Ασούλ, όπου οι λουόμενοι κολυμπούν μέσα σε ηφαιστειακούς σχηματισμούς δίπλα στον ωκεανό.

Στην κοιλάδα Γκόλφο, μια τεράστια χαράδρα που δημιουργήθηκε από προϊστορική κατολίσθηση, επικρατεί πιο τροπικό κλίμα. Εκεί καλλιεργούνται μπανάνες, ανανάδες, καφές, κακάο και φρούτα του δράκου, ενώ αρκετές φάρμες έχουν αρχίσει να δέχονται επισκέπτες.

Η οινική παράδοση του Ελ Ιέρρο αποτελεί ακόμη έναν λόγο για να το ανακαλύψει κανείς. Το ευρωπαϊκό νησί ήταν από τις ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης που δεν επλήγησαν από τη φυλλοξήρα του 19ου αιώνα, με αποτέλεσμα να διατηρηθούν σπάνιες τοπικές ποικιλίες σταφυλιών, όπως η Baboso Negro.

Στη νότια ακτή, στο ψαροχώρι Λα Ρεστίνγκα, οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν φρέσκα θαλασσινά και να εξερευνήσουν ένα από τα σημαντικότερα καταδυτικά πεδία της δυτικής Ευρώπης. Το θαλάσσιο καταφύγιο Mar de las Calmas φιλοξενεί υποθαλάσσια ηφαίστεια, κοραλλιογενείς σχηματισμούς και εξαιρετική ορατότητα που συχνά ξεπερνά τα 30 μέτρα.

Το Ελ Ιέρρο ξεχωρίζει επίσης για την προσπάθειά του να γίνει το πρώτο πλήρως βιώσιμο νησί στον κόσμο. Το υδροαιολικό συγκρότημα Gorona del Viento καλύπτει περισσότερο από το μισό των ενεργειακών αναγκών του νησιού μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το 2019 μάλιστα κατέρριψε παγκόσμιο ρεκόρ, λειτουργώντας για περισσότερες από 24 συνεχόμενες ημέρες χωρίς κατανάλωση ορυκτών καυσίμων.

Παράλληλα, το νησί διατηρεί ζωντανή μια μοναδική πολιτιστική κληρονομιά, τη σφυριχτή γλώσσα Silbo Herreño, μια αρχαία μορφή επικοινωνίας που χρησιμοποιούσαν οι πρώτοι κάτοικοί του για να μεταδίδουν μηνύματα σε μεγάλες αποστάσεις.

Σήμερα οι τοπικές αρχές επιχειρούν να αναπτύξουν ήπια τον τουρισμό, επενδύοντας σε μουσεία, οινοτουριστικές διαδρομές, εργαστήρια τυροκομίας και εμπειρίες βιώσιμης αλιείας. Ωστόσο, οι κάτοικοι επιμένουν ότι η απλότητα της ζωής στο Ελ Ιέρο πρέπει να παραμείνει αναλλοίωτη.

Με πληροφορίες από CNN



Πηγή: www.lifo.gr