Καθώς η Ευρώπη βιώνει ένα ακόμη πρωτοφανές κύμα καύσωνα, μέχρι το επόμενο, ένα βασικό ερώτημα τίθεται όλο και πιο συχνά: τι μπορεί να γίνει για την αντιμετώπιση των μελλοντικών κυμάτων καύσωνα; Επιστήμονες από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα υποστηρίζουν ότι ίσως έχουν βρει μια απάντηση προτείνοντας μια τεχνική που ονομάζεται «Καιρικό Ζίου Ζίτσου» η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να «ωθήσει» τα καιρικά συστήματα μακριά από επικίνδυνες πορείες.
Η προσέγγιση αυτή θα περιλάμβανε μικρές, προσεκτικά χρονισμένες επιχειρήσεις σποράς νεφών τις ημέρες πριν από την κορύφωση ενός ακραίου καιρικού φαινομένου. Σύμφωνα με τους ερευνητές η μέθοδος θα μπορούσε όχι μόνο να αποδυναμώσει κύματα καύσωνα αλλά και να μεταβάλει την πορεία τυφώνων ή να ανακατευθύνει τα λεγόμενα «ατμοσφαιρικά ποτάμια», τεράστιες ροές υδρατμών που συχνά προκαλούν έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες.
Ωστόσο η σπορά νεφών παραμένει μια αμφιλεγόμενη τεχνολογία. Πολλοί επιστήμονες προειδοποιούν ότι ενδέχεται να ενέχει κινδύνους καθώς οι επιπτώσεις της δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητές.
«Η παρέμβαση στον καιρό εγείρει κάθε είδους ηθικά ερωτήματα, καθώς η αλλαγή των καιρικών συνθηκών σε μία χώρα θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφικές συνέπειες σε μια άλλη. Ο καιρός, άλλωστε, δεν αναγνωρίζει πολιτικά σύνορα. Αν δεν υπάρξει προσοχή, η ανεξέλεγκτη χρήση αυτής της τεχνολογίας θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε διπλωματικές εντάσεις μεταξύ γειτονικών χωρών, με αμοιβαίες κατηγορίες και ‘πολέμους καιρού’» είναι η άποψη του Γιόχαν Ζακ, ανώτερου μετεωρολόγου της εταιρείας KISTERS.
Τι είναι η σπορά νεφών
Η σπορά νεφών αποτελεί μια μορφή γεωμηχανικής που χρησιμοποιείται για την πρόκληση βροχόπτωσης σε περιοχές όπου διαφορετικά ίσως να μην έβρεχε. Στα σύννεφα εισάγονται ουσίες όπως ιωδιούχος άργυρος ή κοινό αλάτι οι οποίες λειτουργούν ως πυρήνες συμπύκνωσης. Οι υδρατμοί συγκεντρώνονται γύρω τους και σχηματίζουν παγοκρυστάλλους.
Καθώς οι παγοκρύσταλλοι μεγαλώνουν γίνονται αρκετά βαρείς ώστε να πέσουν από το νέφος ως βροχή ή χιόνι ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί με διάφορους τρόπους όπως απελευθέρωση χημικών ουσιών από το έδαφος, έγχυση υλικών από αεροσκάφη, με εκτόξευση πυραύλων ή βλημάτων μέσα στα σύννεφα.
Η τεχνολογία χρησιμοποιείται ήδη σε περισσότερες από 50 χώρες μεταξύ των οποίων οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Μέχρι σήμερα, οι περισσότερες εφαρμογές πραγματοποιούνται σε μικρή κλίμακα και αποσκοπούν κυρίως στην τοπική αύξηση των βροχοπτώσεων.
Η ιδέα του «Καιρικού Ζίου Ζίτσου»
Οι ερευνητές της Αριζόνα προτείνουν κάτι πολύ πιο φιλόδοξο: τη χρήση της σποράς νεφών για την αποτροπή ολόκληρων φυσικών καταστροφών.
Στη μελέτη τους χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις μέσω ενός μεγάλου μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης με την ονομασία Aurora, το οποίο έχει σχεδιαστεί για μετεωρολογικές προβλέψεις υψηλής ανάλυσης. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ήταν εντυπωσιακά.
Σύμφωνα με το μοντέλο:
Ο τυφώνας Sandy του 2012 θα μπορούσε να είχε αλλάξει πορεία κατά περίπου 480 χιλιόμετρα αποφεύγοντας τη Νέα Υόρκη.
Το κύμα ψύχους στο Τέξας το 2021 θα μπορούσε να είχε καταστεί ηπιότερο αυξάνοντας την ελάχιστη θερμοκρασία κατά περίπου 10 βαθμούς Κελσίου.
Ένα ατμοσφαιρικό ποτάμι που προκάλεσε πλημμύρες στην Καλιφόρνια το 2022 θα μπορούσε να είχε μεταφέρει περίπου 5% λιγότερη βροχόπτωση. Φυσικά όλα αυτά προέρχονται από υπολογιστικές προσομοιώσεις και όχι από πραγματικές εφαρμογές.
Παρ’ όλα αυτά, οι ερευνητές θεωρούν ότι τα αποτελέσματα δείχνουν μια ελκυστική δυνατότητα για το μέλλον. Στη δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «PLOS Water» αναφέρουν: «Η αυξανόμενη επίδραση των ακραίων καιρικών φαινομένων στην κοινωνία δείχνει ότι οι παραδοσιακές προσεγγίσεις, όπως τα φράγματα, τα αναχώματα και οι ασφαλίσεις, ίσως να μην επαρκούν πλέον για την αντιμετώπιση των συνεπειών αυτών των κινδύνων» αναφέρουν οι ερευνητές.
Σύμφωνα με τους ερευνητές το «Καιρικό Ζίου Ζίτσου» προτείνει ένα νέο μοντέλο αντιμετώπισης των ακραίων καιρικών φαινομένων: μικρές, στρατηγικά τοποθετημένες παρεμβάσεις που αξιοποιούν τη φυσική δυναμική της ατμόσφαιρας, με στόχο να εκτρέψουν ή να αποδυναμώσουν επικίνδυνα φαινόμενα πριν προκαλέσουν ζημιές.
Όπως υποστηρίζουν πρόκειται για μια προσέγγιση του 21ου αιώνα που επιδιώκει τη συνεργασία με τις δυνάμεις της φύσης αντί της απλής αντίδρασης στις συνέπειές τους.
Η γεωμηχανική
Η δημοσίευση της μελέτης έρχεται λίγο μετά τη δημοσιότητα που έλαβε μια άλλη αμφιλεγόμενη τεχνική γεωμηχανικής: η τεχνητή μείωση της ηλιακής ακτινοβολίας. Η μέθοδος, γνωστή ως έγχυση αερολυμάτων στη στρατόσφαιρα, προβλέπει την απελευθέρωση τεράστιων ποσοτήτων μικροσκοπικών σωματιδίων θείου στην ανώτερη ατμόσφαιρα.
Τα σωματίδια αυτά μπορούν να παραμείνουν εκεί για χρόνια, αντανακλώντας μέρος της ηλιακής ενέργειας πίσω στο Διάστημα. Οι υπολογιστικές προσομοιώσεις δείχνουν ότι η τεχνική αυτή θα μπορούσε να περιορίσει την υπερθέρμανση του πλανήτη και να μειώσει σημαντικά τη διάρκεια και την ένταση των θαλάσσιων κυμάτων καύσωνα.
Ωστόσο, παραμένει εξαιρετικά αμφιλεγόμενη, καθώς οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη ποιες θα μπορούσαν να είναι οι μακροπρόθεσμες συνέπειές της στα οικοσυστήματα και το κλίμα. Η συν-συγγραφέας της σχετικής έρευνας, καθηγήτρια Φίμπι Ζάρνετσκι του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, προειδοποιεί: «Γνωρίζουμε ελάχιστα για τις οικολογικές επιπτώσεις αυτών των παρεμβάσεων»
Naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
