Ο Βίκτωρας Γιαννικόπουλος, ο έφηβος μαθητής που έχει εντυπωσιάσει τον κόσμο με τις γνώσεις του, μίλησε στο «30th Annual Government Roundtable – Progress in an age of upheaval -Geopolitics-Growth-Technology», που διοργάνωσε το «The Economist». Ο 15χρονος, ανέπτυξε το όραμά του για την εξερεύνηση του διαστήματος και τον στόχο του να συνδυάσει την ιατρική με την αστροφυσική μέσω της χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI).
Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Βίκτωρας Γιαννικόπουλος, μαθητής Λυκείου στο Pierce – Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος ακόμη, αλλά ήδη διακεκριμένος διεθνώς για τις καινοτόμες προτάσεις του και την έρευνά του, που ξεκίνησε από την παιδική ηλικία ήδη, δείχνοντας πρώιμο ενδιαφέρον για την αστροφυσική και τη βιολογία και καλλιεργήθηκε χάρις στην παρότρυνση των γονέων του, «οι επόμενες γενιές θα χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη σε κάθε πτυχή της ζωής τους», όπως «στην Ιατρική, όπου θα μπορεί να αναλύει πολύπλοκα επιστημονικά δεδομένα, να επιταχύνει την ανάπτυξη νέων φαρμάκων και να βοηθά τους γιατρούς να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις. Εκεί πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ καλή και θα επηρεάσει θετικά την εξέλιξη της ζωής τα επόμενα 20 χρόνια».
Όμως, για τον ίδιον «αυτή είναι ένα εργαλείο –ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο– και πρέπει να το τονίσουμε αυτό: πρέπει να μείνει δίπλα στον άνθρωπο και όχι πάνω από αυτόν. Πρέπει να μας βοηθά, αλλά δεν πρέπει να μας αντικαθιστά». «Η τεχνολογία, είναι μια τεράστια ευκαιρία, αλλά το αν θα τη χρησιμοποιήσουμε σωστά ή ως μέσο για τον αυτοαφανισμό μας, εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς».
Ο ίδιος πρόσθεσε πως «εάν θέλουμε στα επόμενα 20 χρόνια να βλέπουμε το μέλλον μας ως ένα μέλλον όπου η ανθρωπότητα θα προοδεύει, πρέπει να θέσουμε στην Τεχνητή Νοημοσύνη αυστηρά ηθικά, νομικά και επιστημονικά όρια», καθώς όλες οι γνώσεις και οι πληροφορίες του AI είναι αποτέλεσμα του μακρόχρονου μόχθου και της έρευνας των ανθρώπων, «όμως, κάποια χαρακτηριστικά, όπως τα συναισθήματα, η χαρά, ο φόβος, η αγάπη και η ενσυναίσθηση, τα οποία εμείς μπορούμε να τα κατανοήσουμε και να τα περιγράψουμε, αλλά δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τα μετατρέψουμε σε έναν ψηφιακό κώδικα. Αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς».
«Όταν παίρνεις την ικανοποίηση ότι προσφέρεις στο σύνολο, τότε νιώθεις διπλά χαρούμενος»
Όπως τόνισε για το δικό του επίτευγμα (τον διαστημικό ανιχνευτή της NASA, για την αποστολή Interstellar Probe, δηλ. τη συνέχεια των εμβληματικών αποστολών Voyager, τις οποίες δημιούργησε ο μέντοράς του, ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής) ο Βίκτωρας Γιαννικόπουλος εξήγησε ότι βασίσθηκε στην ιδέα πως «ένα τέτοιο διαστημικό όχημα (probe) δεν πρέπει να λειτουργεί μόνο ως μέσο εξερεύνησης, αλλά και ως μέσο προστασίας για το ηλιακό μας σύστημα» και «να προπορεύεται του ηλιακού μας συστήματος λειτουργώντας σαν “φύλακας άγγελος” και χαρτογραφώντας την περιοχή όπου κατευθυνόμαστε και θα ενημερώνει έγκαιρα την ανθρωπότητα για πιθανούς κοσμικούς κινδύνους ή άγνωστα φαινόμενα».
Όσο για την τεχνολογική επίτευξή του, ανέφερε πως ερευνά τη χρήση της κβαντικής τεχνολογίας, και συγκεκριμένα παγιδευμένων ιόντων qubits (trapped-ion qubits) που αναλύουν τεράστιους όγκους επιστημονικών δεδομένων σε χρόνους που μέχρι σήμερα θεωρούνται αδύνατοι για τα συμβατικά συστήματα και με την τοποθέτηση ενός εξελιγμένου φασματογράφου στον ανιχνευτή. Επειδή «το ζήτημα της προέλευσης της ζωής παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα των ημερών μας, πρότεινα την ενσωμάτωση μιας συσκευής που θα λειτουργεί σαν drone. Αυτό θα συλλέγει δείγματα υλικού από κομήτες και αστεροειδείς και θα τα μεταφέρει πίσω στο σκάφος για επιτόπια ανάλυση και έρευνα».
Όσον αφορά τις σκέψεις του Έλον Μασκ για τον Άρη ο Β. Γιαννικόπουλος δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για την ευφυΐα του τρισεκατομμυριούχου επιχειρηματία, εξέφρασε δε τον σκεπτικισμό του για τη δυνατότητα εποικισμού του Κόκκινου Πλανήτη. «Αυτή η δυσκολία μάς δείχνει, αντίστροφα, το πόσο μοναδική είναι η Γη: η ιδανική της απόσταση από τον Ήλιο, το μαγνητικό της πεδίο, το υγρό νερό. Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος για τον Άρη, απλώς θεωρώ ότι η τεχνολογία μας βρίσκεται ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο για να μιλάμε για πραγματικό αποικισμό», σημείωσε.
Ο ίδιος πρόσθεσε πως τα προλαβαίνει όλα επειδή «επιδιώκω να αφιερώνω καθημερινά ένα σημαντικό μέρος του χρόνου μου στην επιστήμη, όχι για προσωπική προβολή, αλλά με τη σκέψη στο πώς η γνώση αυτή μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία. Όταν παίρνεις την ικανοποίηση ότι προσφέρεις στο σύνολο, τότε νιώθεις διπλά χαρούμενος».
Ακόμα, πρότεινε οι πάντες στον κόσμο να στοχαστούν για μία στιγμή πάνω στη διάσημη φωτογραφία «Pale Blue Dot» (Χλωμή Μπλε Κουκίδα), που τραβήχτηκε από την αποστολή Voyager 1 το 1990, πριν από περίπου 36 χρόνια, όπου η Γη δεν φαίνεται παρά σαν μια απειροελάχιστη, αιωρούμενη κουκίδα μέσα στο αχανές σύμπαν. Για τον ίδιο «αυτή η φωτογραφία θα έπρεπε να υπάρχει σε κάθε σπίτι, σε κάθε σχολείο και σε κάθε κοινοβούλιο. Γιατί πάνω σε αυτή την κουκίδα γεννήθηκαν όλοι όσοι αγαπήσατε, και εκεί δημιουργήθηκαν όλες οι ελπίδες και τα όνειρα του είδους μας» και μας δείχνει πως «το πραγματικό ερώτημα είναι αν συνειδητοποιούμε πόσο μοναδικοί και τυχεροί είμαστε που βρισκόμαστε σε αυτόν τον πλανήτη με τις κατάλληλες συνθήκες για να υπάρχουμε».
Κλείνοντας, είπε: «Ας θυμόμαστε όλοι ένα πράγμα: Η ζωή μας ορίζεται από δύο σημαντικές ημέρες –την ημέρα που γεννιόμαστε και την ημέρα που πεθαίνουμε. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο ημερομηνίες, έχουμε μία και μοναδική ευκαιρία: να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, να αγαπήσουμε περισσότερο, να δημιουργήσουμε και να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο από ό,τι τον παραλάβαμε. Εύχομαι αυτό το μήνυμα να ακουστεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Το λένε πολλοί άνθρωποι, αλλά δυστυχώς δεν ακούγεται όσο θα έπρεπε».
