Η ζωή πολλές φορές φέρνει τους ανθρώπους αντιμέτωπους με δυσκολίες που μοιάζουν ανυπέρβλητες, ανατρέποντας μέσα σε λίγο χρόνο, όλα όσα πάλεψαν με κόπο να χτίσουν. Για τον 57χρονο Φωκίωνα, τα τελευταία έξι χρόνια στη Λάρισα, ήταν μια ατέρμονη προσπάθεια να δημιουργήσει τη δική του καθημερινότητα, μέσα από μία αξιοπρεπή καθημερινή εργασία.
Σήμερα, όμως, βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής, καθώς έχει μείνει χωρίς στέγη και αναζητά μια ευκαιρία να ξαναρχίσει τη ζωή του, από την αρχή. Ο Φωκίων αυτή τη στιγμή είναι άστεγος και ζει στο δρόμο μέσα σε χαρτόκουτα.
Σύμφωνα με το Onlarissa.gr, δεν ζητά κάτι περισσότερο από μια θέση εργασίας, που θα του επιτρέψει να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για την επιβίωσή του και να κάνει το πρώτο βήμα, προς μια βιώσιμη καθημερινότητα. Η έκκλησή του, είναι μια υπενθύμιση πως πίσω από κάθε άνθρωπο που δοκιμάζεται υπάρχει ένας αγώνας που συχνά δεν γνωρίζουμε, αλλά και μια ανάγκη που δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους.
«Προσπάθησα με όλες τις δυνάμεις μου να μην φτάσω ως εδώ» γράφει ο ίδιος, περιγράφοντας τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει και ζητώντας τη βοήθεια όποιου, μπορεί και επιθυμεί να του προσφέρει μια ευκαιρία εργασίας.
Τι έγραψε σε ανάρτησή του ο 57χρονος
«Βιώνω ίσως την πιο δύσκολη κατάσταση της ζωής μού, καί είναι κάτι που προσπάθησα με όλες τις δυνάμεις μου, νά μήν φτάσω σέ αυτό τό σημείο τά τελευταία έξι χρόνια, πού μένω μόνιμα στην #Λάρισα αλλά δεν τά κατάφερα…
Αυτήν την στιγμή είμαι Άστεγος και διαμένω σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο με οποίους κινδύνους περιβάλλουν αυτό, αφού δεν είχα άλλη επιλογή. Εδώ στην περιοχή τής Γιαννούλης όπου εργαζόμουν και πού έμενα, τα δύο τελευταία χρόνια.
Γι’ αυτό παρακαλώ θερμά, όποιος έχει την δυνατότητα και την ανθρωπιά μέσα του, να βοηθήσει, αναφέρω ότι χρειάζομαι άμεσα μια εργασία για να μπορέσω να επιβιώσω, ώστε να σταθώ στα πόδια μού, και να ξαναρχίσω την ζωή μου, από την αρχή…
Θα αφήσω παρακάτω τον προσωπικό μού αριθμό κινητού, ώστε όποιος έχει την καλοσύνη να με ενημερώσει για οποιαδήποτε εργασία, αφού δεν θα έχω την δυνατότητα να έχω στην διάθεσή μου ίντερνετ… Ευχαριστώ για την κατανόηση σας…», υπογραμμίζει με πόνο ψυχής, ο κ.Φωκίωνας.
