Του Νικόλα Μπάρδη
Στη βορειοδυτική πλευρά της μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου και συγκεκριμένα στο υψηλότερο σημείο του κάστρου, βρίσκεται το επιβλητικό Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, γνωστό και ως Καστέλο, που αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα, αν όχι το σπουδαιότερο, μνημεία από την εποχή των Ιπποτών στο νησί. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες το Παλάτι οικοδομήθηκε πάνω στα θεμέλια ενός αρχαίου ναού που ήταν αφιερωμένος στον θεό Ήλιο, στο ίδιο σημείο που πιθανόν να βρισκόταν στην αρχαιότητα και ο Κολοσσός της Ρόδου. Μία προγενέστερη εκδοχή, ήθελε τον Κολοσσό να βρίσκεται στην τοποθεσία Μανδράκι, που αποτελεί ένα από τα τρία συνολικά λιμάνια της πόλης. Το μεσαιωνικό ανάκτορο οικοδομήθηκε τον 7ο αιώνα ως μία Βυζαντινή Ακρόπολη φρουριακού τύπου. Οι Οσπιτάλιοι Ιππότες αφού κατέκτησαν την Ρόδο μαζί με άλλα νησιά, όπως το Καστελλόριζο και την Κάλυμνο (1309), το μετέτρεψαν στο διοικητικό τους κέντρο και όρισαν ως βάση τους τα ανάκτορα του Μεγάλου Μαγίστρου.
Οι Ιωαννίτες Ιππότες προχώρησαν ήδη από τις αρχές του 14ου αιώνα σε μια μεγάλη σειρά ανακαινίσεων και επιδιορθώσεων. Τα πρώτα αυτά ανάκτορα υπέστησαν σοβαρές ζημιές από τον ισχυρό σεισμό του 1481, αλλά αμέσως μετά ανακατασκευάστηκαν συθέμελα. Μετά την Πολιορκία της Ρόδου (1522), που διήρκησε πέντε μήνες, η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέλαβε το νησί, και τα πρώην ανάκτορα του Μεγάλου Μαγίστρου έγιναν το διοικητικό και στρατιωτικό τους κέντρο. Ωστόσο, μια έκρηξη πυρομαχικών στον γειτονικό ναό του Αγίου Ιωάννη από χτύπημα κεραυνού (1856) είχε ως αποτέλεσμα να θανατωθεί πολύς κόσμος και να καταστραφεί μεγάλο τμήμα των ανακτόρων. Οι περισσότεροι από τους υψηλούς ορόφους κατέρρευσαν και διασώθηκε μόνο ο χαμηλότερος.
Όταν τα Δωδεκάνησα πέρασαν πια στην Ιταλική κυριαρχία (1912), οι οθωμανικές κατασκευές που συνδέθηκαν με τα ανάκτορα του Μεγάλου Μαγίστρου κατεδαφίστηκαν. Οι Ιταλικές αρχές, υπό την ηγεσία του Ιταλού διοικητή των Δωδεκανήσων Στρατηγού Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι, ζήτησαν από τον αρχιτέκτονα Βιττόριο Μεστρίνο, με εξειδίκευση στην μεσαιωνική αρχιτεκτονική, να ανακατασκευάσει τα ανάκτορα σύμφωνα με τα Μεσαιωνικά Ιταλικά πρότυπα και το Μοναστικό Κράτος των Ιπποτών της Ρόδου. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε επαρκή στοιχεία από την εποχή των Ιπποτών, ο Μεστρίνο δημιούργησε με βάση τις υποδομές των Ιπποτών ένα ανάκτορο, το οποίο θα ταίριαζε κατάλληλα με τις Ιταλικές συνθήκες της εποχής. Οι εργασίες ανακατασκευής έγιναν την τριετία πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (1937-1940) και το έργο του Μεστρίνο επικρίθηκε έντονα για σοβαρές ελλείψεις, ανακρίβειες και αλλοιώσεις στα αυθεντικά ερείπια του κάστρου.
Το ανακαινισμένο κάστρο χρησιμοποίησαν κατόπιν σαν παραθεριστική κατοικία τόσο ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας, όσο και ο Μπενίτο Μουσολίνι, με το όνομα του τελευταίου να αναγράφεται σε μια μεγάλη πλάκα κοντά στην είσοδο. Με το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την Συνθήκη των Παρισίων (10 Φεβρουαρίου 1947) η Δημοκρατία της Ιταλίας συμφώνησε να παραχωρήσει τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Την επόμενη χρονιά (1948) η Ρόδος και τα υπόλοιπα νησιά μεταβιβάστηκαν επίσημα στο Ελληνικό Κράτος, αφού η Ιταλία τήρησε τις υποσχέσεις της. Τα Ανάκτορα του Μεγάλου Μαγίστρου ανακηρύχτηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ήδη το 1988, με εκατομμύρια τουρίστες από όλα τα μήκη και πλάτη της Γης να τα επισκέπτονται ετησίως. Πλέον, ο πρώτος όροφος του παλατιού έχει μετατραπεί σε Μουσείο, το οποίο περιέχει διάφορες καλλιτεχνικές δημιουργίες, είδη λαϊκής τέχνης από την αρχαιότητα και τον μεσαίωνα, όπλα, μεσαιωνικές ταφόπλακες, ψηφιδωτά, κοσμήματα, βιβλία, πίνακες ζωγραφικής, αγάλματα και άλλα σπουδαία ευρήματα.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
