Εικόνα πλήρους στασιμότητας, έλλειψης οποιασδήποτε αναπτυξιακής προοπτικής ή και διάθεσης για αναζήτηση αντίστοιχων λύσεων, σχεδιασμού, αδυναμίας διαχείρισης κρίσιμων για το μέλλον του Δήμου αλλά και απλών για την καθημερινότητα των δημοτών ζητημάτων είναι τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει κανείς, εστιάζοντας και στην τελευταία συνεδρίαση λογοδοσίας της δημοτικής αρχής Μουζακίου.
Συμπεράσματα, βέβαια, που δε διαφέρουν απ’ όσα κανείς διαπιστώνει και στις καθημερινές συζητήσεις στα καφενεία, στους δρόμους, σε καταστήματα αλλά και σε κάθε άλλο σημείο συνάντησης, όπου η δυσφορία, η ανησυχία και τα παράπονα των δημοτών για την πορεία, το μέλλον του τόπου αλλά και για τη συμπεριφορά και τη δράση των διοικούντων το Δήμο Μουζακίου κυριαρχούν φανερά.
Μεγάλο μέρος του οδικού δικτύου αλλά και λοιπών υποδομών σε διάφορες περιοχές και χωριά του Δήμου, που έχουν πληγεί από τις τελευταίες θεομηνίες, εξακολουθούν να παραμένουν χωρίς αποκατάσταση, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα των δημοτών και δρώντας ως ωρολογιακή βόμβα για το μέλλον των ίδιων περιοχών.
Πολλά χωριά του κάμπου γεμάτα ερείπια και ετοιμόρροπα κτήρια, αποτέλεσμα των ίδιων θεομηνιών. Ερείπια που αποτελούν καθημερινό κίνδυνο για την ασφάλεια και την υγεία των δημοτών, με το Δήμο, τρία χρόνια μετά, να εξακολουθεί να μη δίνει οριστική λύση. Αποζημιώσεις σε πληγέντες που δεν έχουν δοθεί ακόμα, με ότι αυτό δύναται να συνεπάγεται για την επιβίωση και τη συγκράτηση του πληθυσμού στον τόπο του και για το μέλλον του τελευταίου.
Ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα και διάφορες κρίσιμες για τον τόπο αποφάσεις που, αντί να προχωρήσουν και να υλοποιηθούν, δίνοντας λύσεις στην απομόνωση αλλά και στις προοπτικές διάφορων περιοχών του Δήμου, βαλτώνουν ή και εγκαταλείπονται. Συμβάσεις υλοποίησης έργων λύνονται, η τύχη των αντίστοιχων πιστώσεων αγνοείται. Η ανησυχία των δημοτών για την ολοκλήρωση ή μη των αντίστοιχων έργων, που τα θεωρούν πνοή ζωής για τους ίδιους και τον τόπο τους, διάχυτη και προφανής.
Ο πρωτογενής τομέας παντελώς εγκαταλειμμένος, χωρίς στοιχειώδεις, έστω, παρεμβάσεις για ενίσχυση της κτηνοτροφίας και της γεωργίας, που, για αιώνες ολόκληρους, συνιστούν πηγή ζωής για το συγκεκριμένο τόπο. Καλλιεργήσιμες εκτάσεις εγκαταλείπονται ή καταλαμβάνονται από φωτοβολταϊκά, αφού τα κίνητρα παραγωγικής αξιοποίησής τους απουσιάζουν αλλά και πολλά άλλα προβλήματα (άρδευση, προβληματική οδοποιία, κ.λ.π.) παραμένουν άλυτα.
Κατά τον ίδιο τρόπο απουσιάζει και κάθε πρωτοβουλία για την ενίσχυση του δευτερογενούς τομέα και των πολλά υποσχόμενων συναφών επιχειρήσεων της περιοχής, η συμβολή των οποίων στην οικονομική ζωή του τόπου και στην επιβίωση του πληθυσμού θεωρείται αδιαμφισβήτητη. Αναξιοποίητα παραμένουν, ακόμα, η φυσική ομορφιά και τα σε κάθε σημείο του Δήμου διάσπαρτα μνημεία.
Παρά τη διαπιστωμένη πληθυσμιακή συρρίκνωση, με ήδη αρνητικά αποτελέσματα για το δήμο Μουζακίου, και τον ορατό κίνδυνο γήρανσης του πληθυσμού, απουσιάζει κάθε πρωτοβουλία για την ενίσχυση και συγκράτηση νέων οικογενειών στον τόπο τους.
Η αυξημένη ζήτηση για κοινωνικές υπηρεσίες, φαινόμενο κάπως πρωτόγνωρο, παρά τη γενικότερη κατάσταση, για το Δήμο Μουζακίου, αποτελεί σαφή ένδειξη της οικονομικής πίεσης, που σήμερα δέχεται η τοπική κοινωνία, σε μια περιοχή που, ακόμα και σε περιόδους φτώχειας, τη χαρακτήριζε η αυτάρκεια και η ικανότητα των κατοίκων της να επιβιώνουν από μόνοι τους.
Παντού, λοιπόν, εικόνα εγκατάλειψης, αδιαφορίας και, το χειρότερο απ’ όλα, έλλειψης προοπτικών και αντίστοιχου σχεδιασμού. Εικόνα ιδιαίτερα ζοφερή αλλά και ανησυχητική για την επιβίωση και το μέλλον του Δήμου Μουζακίου, με την ευθύνη να βαρύνει τη σημερινή δημοτική αρχή, που και αδιάφορη δείχνει αλλά και ανίκανη να διαχειριστεί ή, πολύ περισσότερο, να αντιστρέψει την κατάσταση.
Γιώργος Δ. Καραβίδας
Νομικός Α.Π.Θ., Υποστράτηγος ε.α. (ΝΟΜ)
πρ. Δημοτικός Σύμβουλος και αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Μουζακίου
