Τη σύγκληση του Δημοτικό Συμβούλιο Αλμυρού ζητά ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του Δήμος Αλμυρού και πρώην δήμαρχος Βαγγέλης Χατζηκυριάκος, με αφορμή το ζήτημα που έχει προκύψει με την ύδρευση στην Τοπική Κοινότητα Ευξεινούπολης.
Σε ανακοίνωσή του, ο κ. Χατζηκυριάκος τονίζει ότι η Δημοτική Αρχή «οφείλει να σοβαρευτεί», επισημαίνοντας πως το θέμα δεν προσφέρεται για πολιτική αντιπαράθεση αλλά αφορά αποκλειστικά την προστασία της δημόσιας υγείας και την τήρηση των προβλεπόμενων διαδικασιών.
Όπως αναφέρει, έχουν παρέλθει 24 ώρες χωρίς οι κάτοικοι της Ευξεινούπολης να έχουν λάβει σαφή και επίσημη ενημέρωση, ενώ –κατά την τοποθέτησή του– οι πληροφορίες διακινούνται προφορικά ή μέσω διαδικτύου, χωρίς θεσμική τοποθέτηση και χωρίς ανάληψη ευθύνης.
Ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας θέτει συγκεκριμένα ερωτήματα, ζητώντας επίσημες απαντήσεις και προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, το θέμα θα πρέπει να ελεγχθεί από τις αρμόδιες εισαγγελικές και δικαστικές αρχές, καθώς –όπως σημειώνει– ενδέχεται να προκύπτουν ποινικές ευθύνες.
Μεταξύ άλλων, ερωτά:
- Αν διακόπηκε άμεσα η παροχή νερού μόλις υπήρξε υπόνοια επιμόλυνσης.
- Αν αποκλείστηκε και διασφαλίστηκε ο χώρος για την αποτροπή αλλοίωσης στοιχείων.
- Αν υπάρχει επίσημη απάντηση για το εάν η επίμαχη υποδομή βρισκόταν σε λειτουργία.
- Αν υφίσταται διασύνδεση με άλλα τμήματα του δικτύου.
- Αν έχουν δοθεί σαφείς οδηγίες για όλες τις πιθανές χρήσεις του νερού, ιδίως σε ευάλωτες ομάδες όπως βρέφη, ηλικιωμένοι και ασθενείς.
Ο κ. Χατζηκυριάκος υπογραμμίζει ότι σε περιπτώσεις υπόνοιας κινδύνου για το πόσιμο νερό οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να προχωρούν σε άμεση διακοπή ή απομόνωση του δικτύου, γραπτή ενημέρωση των πολιτών, δειγματοληψία, ενεργοποίηση σχεδίου έκτακτης ανάγκης και ενημέρωση υγειονομικών και δικαστικών αρχών.
Επισημαίνει επίσης ότι η εμπλοκή της αρμόδιας Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας δεν είναι προαιρετική όταν υπάρχει πιθανός κίνδυνος για τον πληθυσμό.
«Η παρατεταμένη αβεβαιότητα δεν προστατεύει τους πολίτες. Αντιθέτως, εντείνει τον φόβο και υπονομεύει την εμπιστοσύνη», αναφέρει χαρακτηριστικά, καταλήγοντας πως η προστασία της δημόσιας υγείας «δεν επιδέχεται καθυστερήσεις ούτε πρόχειρη διαχείριση» και απαιτεί θεσμική σοβαρότητα, διαφάνεια και άμεση δράση, καθώς –όπως σημειώνει– «δεν συζητάμε για ένα σπίτι αλλά για μία ολόκληρη τοπική κοινότητα».
