Χαιρετισμό απηύθυνε στην εκδήλωση της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης για την Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης.
Ολόκληρη η ομιλία του:
“Σεβασμιότατε,
Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης,
Αγαπητοί μου συμπατριώτες,
Αγαπητοί φίλοι.
Αν θες να γνωρίσεις την ψυχή της Ελλάδας, ταξίδεψε. Αυτή είναι η πίστη μας. Η πραγματική Ελλάδα είναι σήμερα στην Αστόρια, είναι στη Νέα Ιερσέη, είναι στη Φλώριδα, εκεί όπου βρίσκεται ο Οικουμενικός Ελληνισμός, εκεί που χτυπάει η καρδιά της πατρίδας μας. Κι εμείς στη Μητρόπολη έχουμε τη μεγαλύτερη ευθύνη: να κρατάμε τη γέφυρα με τους Έλληνες του κόσμου, να κρατάμε τους δεσμούς αυτούς που ενώνουν.
Ενώνουν την Ορθοδοξία με την πατρίδα, ενώνουν το παρόν με το παρελθόν και το μέλλον. Αυτή είναι η δική μας γέφυρα. Είναι πραγματικά πολύ μεγάλη η χαρά και κυρίως η συγκίνησή μου να βρίσκομαι σήμερα μαζί σας. Η τιμή είναι τέτοια, επειδή για χρόνια δεν είχε έρθει εδώ Υπουργός Εξωτερικών να τιμήσει την εκδήλωση αυτή. Θέλω να πω ότι και για μένα προσωπικά είναι μια αληθινά μεγάλη στιγμή να βρίσκομαι σήμερα μαζί σας, και ιδιαίτερα εδώ, στην Αστόρια, εδώ όπου ήρθαν οι δικοί μας πρόγονοι και οι δικοί μου πρόγονοι. Εγώ κατάγομαι από ένα μικρό χωριό και νησί των Δωδεκανήσων, εκεί που ξεκίνησαν από όλες τις πατρίδες για να φτάσουν ως εδώ, να γνωρίσουν καινούρια μέρη, να δουν καινούρια τύχη, να προκόψουν και να επιστρέψουν στην Ελλάδα.
Και βλέπω στα δικά σας σήμερα τα πρόσωπα τους δικούς μου συγγενείς, τους δικούς μου φίλους, τους προγόνους μου, οι οποίοι ήρθαν, πρόκοψαν, έζησαν, μεγάλωσαν και είχαν πάντοτε στην καρδιά τους την Ελλάδα, είχαν στην ψυχή τους το όραμα να γυρίσουν εκεί όπου ξεκίνησαν. Και αυτά τα πρόσωπα, τα δικά σας, είναι που μου δίνουν σήμερα πραγματική ελπίδα. Θέλω ιδιαίτερα να συγχαρώ τον Πρόεδρο, τον κύριο Μπουρνά, και το Διοικητικό Συμβούλιο.
Γιατί αυτό το οποίο πάνω απ’ όλα είναι το πολύτιμο πετράδι για την Ελλάδα είναι η ενότητα των ανθρώπων της. Είναι ενότητα την οποία πέτυχε ο Πρόεδρος. Και είναι πραγματικά το σπουδαιότερο απ’ όλα να βλέπω σήμερα, εδώ, στην Αστόρια, ενωμένο όλο τον Ελληνισμό της Νέας Υόρκης στα δικά σας τα πρόσωπα και στα πρόσωπα των παιδιών μας. Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω για την εξαίρετη ιστορική παρουσίαση, η οποία συνδύασε την υπέροχη ορχήστρα και τις εξαίρετες φωνές. Θερμά συγχαρητήρια. Καταφέρατε να συνδυάσετε την ιστορική τεκμηρίωση, τα γεγονότα, πολλά από τα οποία δεν είναι γνωστά σε όλους μας, με μια αλληλεπίδραση με εικόνα, με ήχο, με τραγούδι, που μας έκανε να αισθανθούμε πραγματική συγκίνηση, να θυμηθούμε όσοι έχουμε μελετήσει τα γεγονότα, και να γνωρίσουμε και άλλα, από εκείνα που διαμόρφωσαν την ιστορία μας.
Και θέλω να σας πω ότι ένα είναι το μήνυμα το οποίο βγαίνει, πιστεύω, από την 28η Οκτωβρίου του 1940 και από όσα σήμερα ακούσαμε από τους εκλεκτούς ομιλητές μας. Το μήνυμα είναι ότι η Ελλάδα πήγαινε πάντοτε απέναντι στις πιθανότητες. Η Ελλάδα ήταν η χώρα που έλεγε τα μεγάλα «όχι». Και θέλω να σας πω ότι ποτέ δεν θα δειλιάσουμε να πούμε ένα μεγάλο «όχι» αν χρειαστεί να υποστηρίξουμε την πατρίδα μας. Και το «όχι» αυτό δεν θα ακουστεί από την Αθήνα, από τη Θεσσαλονίκη, από την Κρήτη. Θα ακουστεί από την Αστόρια, θα ακουστεί από τον Καναδά, από την Αυστραλία, από τη Γερμανία, από παντού. Και αυτό το μήνυμα ήθελα σήμερα να σας μεταφέρω: την ευγνωμοσύνη της πατρίδας για σας. Και για αυτό ζήτησα να είναι μαζί μου και οι διπλωματικές μας αποστολές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πρέσβης μας στην Ουάσινγκτον, ο κύριος Αλεξανδρίδης, η Μόνιμη Αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη, η κυρία Μπαλτά, η Γενική μας Πρόξενος στη Νέα Υόρκη, η κυρία Ιφιγένεια Καναρά. Ιφιγένεια, όπως την ξέρετε όλοι.
Ήθελα να αναφερθώ για λίγο μόνο, δεν θέλω να σας κουράσω, για το τι σημαίνει σήμερα για την Ελλάδα η 28η Οκτωβρίου. Για εμάς η 28η Οκτωβρίου είναι μια μεγάλη ευθύνη και μια βαριά κληρονομιά.
Ευθύνη να μεγαλώνουμε την πατρίδα, να σεβόμαστε την ιστορία, να προσπαθούμε κάθε φορά να χτίζουμε για τις επόμενες γενιές. Και θέλω να σας πω, και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια και ευθύτητα απέναντί σας, ότι σήμερα η Ελλάδα είναι πιο δυνατή από ποτέ. Η φωνή της ακούγεται παντού και δυνατή. Βρίσκομαι εδώ, έχοντας την ιδιαίτερη τιμή να φέρω τον τίτλο του Υπουργού Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας, για να προεδρεύσω αυτήν την εβδομάδα σε συνεδριάσεις, οι οποίες γίνονται στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, για την προστασία των παιδιών στους πολέμους, για τη θέση των γυναικών, για τη θαλάσσια ασφάλεια, για την τεχνητή νοημοσύνη, για όλα τα σύγχρονα θέματα τα οποία καθορίζουν την παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφαλείας. Και σε αυτά προεδρεύει η μικρή μας Ελλάδα, η οποία όμως δεν είναι καθόλου μικρή σήμερα.
Κι όσοι θέλουν να σκέπτονται μεμψίμοιρα ή μικρόψυχα μια Ελλάδα μικρή και αδύναμη, θα τους λυπήσω πολύ. Η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει μεγάλη. Και αυτό ας το θυμούνται όσοι μας επιβουλεύονται, γιατί δεν θα βρουν ποτέ εύκολο δρόμο για την Ελλάδα. Θέλω να πω το πόσο σπουδαίο πραγματικά είναι να μπορεί η Ελλάδα να έχει μια τόσο μεγάλη και τόσο δυνατή φωνή στον κόσμο. Προεδρεύουμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Σε 8 μήνες η Ελλάδα θα έχει την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα μπορεί να καθορίζει την ευρωπαϊκή ατζέντα, να περνάει τις προτεραιότητες και τις πολιτικές της. Η Ελλάδα έχει σήμερα αναπτύξει δεσμούς οι οποίοι είναι ακατάλυτοι και ισχυροί με όλες τις μεγάλες δυνάμεις, με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με το Ισραήλ, με την Αίγυπτο, με τις χώρες του Κόλπου, με όλη την παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφαλείας. Πριν από λίγες ημέρες βρέθηκε στην Αθήνα ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Marco Rubio, και εκεί, από το λίκνο της δημοκρατίας, από την Πνύκα, στη σκιά της Ακρόπολης, είχε την ευκαιρία ο κύριος Rubio να αποδώσει τα εύσημα στην Ελλάδα, στον ελληνικό πολιτισμό, στην ελληνική αρχαιότητα, αλλά και στη σύγχρονη Ελλάδα, στη δυνατή Ελλάδα, η οποία έχει φωνή και δύναμη στον κόσμο. Και η Ελλάδα, η οποία μπορεί σήμερα με υπερηφάνεια να λέει ότι έχει έναν δικό της Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, έναν μεγάλο θαλάσσιο χάρτη, ότι έχει μεγάλα πάρκα θαλάσσια, ότι έχει αμερικανικούς κολοσσούς οι οποίοι έρχονται για έρευνες και εξορύξεις στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο, να μπορεί να λέει με υπερηφάνεια ότι ενώνει την κοινωνία, την πολιτική, αλλά και την Ορθοδοξία.
Σεβασμιότατε, χθες μόλις είχαμε μια ιστορική εξέλιξη για ολόκληρη την Οικουμενική Ορθοδοξία.
Υπήρξε συμφωνία μεταξύ του Αρχιεπισκόπου της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά με την Αραβική Δημοκρατία της Αιγύπτου. Μια συμφωνία η οποία εξασφαλίζει, στο διηνεκές, για πάντα, τον ελληνορθόδοξο χαρακτήρα της Ιεράς Μονής, εξασφαλίζει τη δυνατότητα οι μοναχοί να μπορούν να έχουν μακρές άδειες παραμονής, να παραμένει αναλλοίωτος ο χαρακτήρας. Η Ελλάδα θα βρίσκεται για πάντα στην περιοχή του Σινά με τη συμφωνία η οποία έγινε. Και πάνω απ’ όλα, θέλω να το πω, Σεβασμιότατε, γιατί έχει μοναδική αξία. Είναι η μοναδική προβολή της δύναμης και της ενότητας της Ορθοδοξίας. Αυτή τη συμφωνία συνηγόρησαν και ενθάρρυναν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, η Εκκλησία της Κύπρου, η Εκκλησία της Ελλάδας.
Ό,τι συνέβαινε διαχρονικά, η Εκκλησία να στέκεται στην πολιτεία, συμβαίνει και σήμερα. Η Εκκλησία, η Ορθοδοξία, η Πολιτεία, οι Έλληνες παντού, ενωμένοι, κάνουν θαύματα. Αυτή είναι η δική μας ιστορία.
Θέλω, κλείνοντας, να επισημάνω το πόσο πραγματικά συγκίνηση μπορεί να αισθάνεται ο καθένας ο οποίος φέρει την ελληνική ταυτότητα. Και το λέω πραγματικά ανατριχιάζοντας με όσα ακούσαμε σήμερα για τα μεγάλα «όχι». Τι είναι άραγε εκείνο το οποίο ενώνει την Ελλάδα της αρχαιότητας με την Ελλάδα του σήμερα; Αυτό που τους ενώνει είναι μια ηρωική συνέχεια, ένα νήμα που δένει τα μεγάλα «όχι».
Το «όχι» των Θερμοπυλών, το «όχι» της 28ης, συνδέει το «όχι» της Αγίας Λαύρας. Γιατί τα «όχι» είναι η δύναμη της Ελλάδας. Τα μεγάλα «όχι» είναι αυτά που μας καθορίζουν.
Ζήτω η Ελλάδα! Ζήτω οι Έλληνες! Χρόνια πολλά, Ελλάδα!
26 Οκτωβρίου, 2026″.
Πηγή: ΥΠΕΞ
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος















