Σε αυτό το επεισόδιο ο Θωμάς Ζάμπρα μας λέει πώς πέρασε το Πάσχα, ενώ παράλληλα εξηγεί γιατί ίσως δεν είναι και τόσο καλή ιδέα να αποκαλύπτεις όλα σου τα «skills» στους φίλους σου. Από εκεί, η κουβέντα ανοίγει: τι σημαίνει τελικά ότι «κανένας δεν νοιάζεται για μας»; Γιατί δεν μας ενοχλεί που οι άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας μπορεί να μην έχουν τα απαραίτητα προσόντα; Και γιατί εξακολουθούμε να αντιδρούμε με τοξικότητα ή ακόμα και ικανοποίηση βλέποντας ανθρώπους που ζουν διαφορετικά από εμάς;
Μέσα σε όλα, κάνει μια στάση στην (υποτίθεται σωτήρια) ομάδα Ε.Λ.Ε.Ο.Σ και φτάνει μέχρι την ομάδα ΚΟΜΒΟΣ που, ποιος ξέρει, ίσως λύσει και το πρόβλημα της κίνησης. Ένα επεισόδιο που ξεκινά χαλαρά και καταλήγει να σου αφήνει εκείνη τη γνώριμη σκέψη: «γελάω, αλλά κάπου έχει και δίκιο o Θωμάς».
