Απόψεις

Η «ακτινογραφία» της νέας κυβέρνησης Μπέρναμ: Ποιοι είναι μέσα και ποιοι έμειναν εκτός

pressroom

pressroom21 Ιουλίου, 20260 σχόλια

Τις επιλογές του νέου πρωθυπουργού της Βρετανίας, Άντι Μπέρναμ, για το ποιοι θα αποτελούν το υπουργικό συμβούλιο, αναλύει ο Guardian σε δημοσίευμά του.

«Το πρώτο υπουργικό συμβούλιο των Εργατικών του Άντι Μπέρναμ: Ποιοι είναι μέσα και ποιοι έξω; Από το υπουργείο Οικονομικών μέχρι το υπουργείο Εσωτερικών, εξετάζουμε ποιος ηγείται βασικών τμημάτων στην κυβέρνηση του νέου πρωθυπουργού» γράφει ο Guardian.

«Ο Άντι Μπέρναμ διόρισε το πρώτο του υπουργικό συμβούλιο, με τον νέο πρωθυπουργό να ανταμείβει όσους ήταν πιστοί στις προσπάθειές του να αναλάβει την εξουσία. Είχε υποσχεθεί να επιλέξει την κορυφαία ομάδα του από όλες τις πλευρές του κόμματος σε μια προσπάθεια να δείξει ότι προσπαθεί να διοικήσει μια πιο συμπεριληπτική κυβέρνηση. Αλλά ταυτόχρονα, η απόφασή του να προβεί σε μια βάναυση εκκαθάριση των συμμάχων του Στάρμερ είχε ως αποτέλεσμα πολλοί να θεωρηθούν ότι βρίσκονται στα δεξιά του κόμματος ή κοντά στον πρώην πρωθυπουργό, χάνοντας τις δουλειές τους» συνεχίζει το ίδιο δημοσίευμα, με την ανάλυση του Guardian για τα πρόσωπα της νέας κυβέρνησης της Βρετανίας να ακολουθεί:

Ποιοι αναλαμβάνουν κρίσιμες θέσεις στην κυβέρνηση Μπέρναμ

John Healey – Υπουργός Οικονομικών

«Ο πρώην υπουργός Άμυνας που παραιτήθηκε από την κυβέρνηση λόγω έλλειψης χρηματοδότησης για το σχέδιο αμυντικών επενδύσεων είναι ο απροσδόκητος διορισμός στο υπουργείο Οικονομικών. Ο Healey, 66 ετών, είναι μια σταθερή και έμπειρη δύναμη, έχοντας διατελέσει βουλευτής από το 1997 και έχοντας υπηρετήσει ως υπουργός Οικονομικών υπό τον Tony Blair. Η θέση αναμενόταν να πάει στον Ed Miliband και στη συνέχεια συζητήθηκε η Shabana Mahmood. Αλλά ένα πλεονέκτημα του Healey είναι η μακροχρόνια εμπειρία του στα κεντρικά γραφεία των Εργατικών για κάθε παράταξη του κόμματος. Ήταν υπουργός στα χρόνια Blair-Brown και πιστό μέλος των σκιωδών υπουργικών συμβουλίων του Miliband, του Jeremy Corbyn και του Starmer. Ο Healey μεγάλωσε στο Wakefield, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Cambridge και ήταν δημοσιογράφος, διευθυντής εκστρατειών στο Συνέδριο Συνδικάτων και ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία πριν εισέλθει στο κοινοβούλιο. Αδιάφορος και όχι μέρος των συνηθισμένων δραμάτων ή σκανδάλων του Westminster, ήταν ένα σοκ όταν παραιτήθηκε από τον ρόλο του υπό τον Starmer, σε αυτό που θα ήταν ένα από τα μοιραία χτυπήματα για την πρωθυπουργία του. Στη θέση αυτή, αναμένεται να πιέσει για μια πληρέστερη χρηματοδότηση του υπουργείου Άμυνας, η οποία του είχε αρνηθεί υπό το υπουργείο Οικονομικών της Rachel Reeves. Ένα άλλο σημαντικό κοινό του ενδιαφέρον με τον Μπέρναμ είναι η επαναβιομηχάνιση».

Shabana Mahmood – Υπουργός Εσωτερικών

«Η Mahmood θα διατηρήσει τον ρόλο της στο υπουργικό συμβούλιο του Μπέρναμ, αφού διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών από τον Starmer πέρυσι και κατηγορήθηκε ότι προώθησε αμφιλεγόμενες πολιτικές για τη μετανάστευση. Θεωρείται ότι ανήκει στη δεξιά πλευρά του κόμματος το οποίο είναι κοινωνικά συντηρητικό και αυστηρό απέναντι στο έγκλημα. Μεγάλωσε στο Small Heath στο κέντρο του Μπέρμιγχαμ τη δεκαετία του 1980 και του 1990, όπου ο πατέρας της φύλαγε ένα ρόπαλο του κρίκετ πίσω από το ταμείο του οικογενειακού καταστήματος για να αποκρούει επίδοξους ληστές. Αφού σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, εργάστηκε ως δικηγόρος. Η 45χρονη είναι βουλευτής στο Μπέρμιγχαμ και διηύθυνε την προεκλογική εκστρατεία των Εργατικών το 2024, πριν αναλάβει καθήκοντα υπουργού Δικαιοσύνης, επιβλέποντας ένα πρόγραμμα πρόωρης αποφυλάκισης για την αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού. Θεωρείται αποφασιστική. Συνάδελφός της στο υπουργικό συμβούλιο δήλωσε νωρίτερα φέτος ότι ”δεν σπαταλά ποτέ λέξη” στις συναντήσεις της και πέρυσι προειδοποίησε ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη σε μια νοοτροπία αντιπολίτευσης και να ασχολείται με την αριστερά αντί να μιλάει για τις ανησυχίες της χώρας ευρύτερα. Υπήρξε επίσης, κορυφαία υποστηρίκτρια του Ηνωμένου Βασιλείου να υιοθετήσει μια πιο φιλοπαλαιστινιακή στάση, συμπεριλαμβανομένης της κρατικής υπόστασης».

Ed Miliband – Υπουργός Εξωτερικών

«Ο Ed Miliband θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ”επιζώντες” του Εργατικού Κόμματος, ίσως στον ίδιο βαθμό με τον Andy Burnham. Διετέλεσε υπουργός στην κυβέρνηση του Gordon Brown, ενώ στη συνέχεια ηγήθηκε των Εργατικών στις εκλογές του 2015, τις οποίες το κόμμα έχασε. Αργότερα υπηρέτησε στο σκιώδες υπουργικό συμβούλιο του Keir Starmer. Υπήρξε ένας από τους βασικούς διεκδικητές της θέσης του υπουργού Οικονομικών, ωστόσο υπήρχαν ανησυχίες ότι η τοποθέτησή του στην πιο ήπια αριστερή πτέρυγα του κόμματος, καθώς και η σταθερή στήριξή του στον στόχο της Βρετανίας για μηδενικές καθαρές εκπομπές άνθρακα (net zero), θα προκαλούσαν αναταράξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Παράλληλα, δεν αποτελεί ιδιαίτερα δημοφιλή πολιτικό στους επιχειρηματικούς κύκλους, καθώς στο παρελθόν είχε διαχωρίσει τις επιχειρήσεις σε εκείνες που ”παράγουν” και σε εκείνες που λειτουργούν ως ”αρπακτικά”. Γεννήθηκε στο βόρειο Λονδίνο σε οικογένεια με έντονη πολιτική δράση. Ο πατέρας του ήταν μαρξιστής ακαδημαϊκός. Σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτική και Οικονομικά (PPE) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και εργάστηκε κυρίως στην πολιτική και την έρευνα, πριν εκλεγεί βουλευτής των Εργατικών, ακολουθώντας τον μεγαλύτερο αδελφό του, David Miliband, στη Βουλή των Κοινοτήτων. Τα δύο αδέλφια έγιναν τα πρώτα που συμμετείχαν ταυτόχρονα σε βρετανικό υπουργικό συμβούλιο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η σχέση τους δοκιμάστηκε όταν ο Ed Miliband επικράτησε του David Miliband στην εσωκομματική εκλογή για τη διαδοχή του Gordon Brown στην ηγεσία των Εργατικών, χάρη κυρίως στη στήριξη των συνδικάτων. Ως αρχηγός των Εργατικών, διατηρούσε για πολλούς μήνες προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις απέναντι στον David Cameron και ήταν από τους πρώτους που ανέδειξαν ως βασικό πολιτικό ζήτημα το αυξανόμενο κόστος ζωής. Ωστόσο, δέχθηκε έντονη κριτική από μέρος του συντηρητικού Τύπου, ο οποίος τον χαρακτήριζε επιρρεπή σε γκάφες και κάπως αμήχανο στη δημόσια εικόνα του. Στο υπουργικό συμβούλιο του Keir Starmer θεωρήθηκε ένας από τους πιο αποτελεσματικούς υπουργούς, καθώς προώθησε σημαντικές κυβερνητικές προτεραιότητες, όπως τη δημιουργία της Great British Energy, αλλά και την παύση νέων γεωτρήσεων στη Βόρεια Θάλασσα- πολιτική που εκτιμάται ότι ο Μπέρναμ θα αναθεωρήσει εν μέρει. Ως νέος υπουργός Εξωτερικών, ο Ed Miliband αναμένεται να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος της διαχείρισης των διεθνών ζητημάτων από τον Μπέρναμ, να υιοθετήσει πιο φιλοπαλαιστινιακή στάση στο ζήτημα της Γάζας και ενδεχομένως να ανοίξει τον δρόμο για την επαναφορά της βρετανικής αναπτυξιακής βοήθειας στο 0,7% του εθνικού εισοδήματος. Στη θέση αυτή διαδέχεται την Yvette Cooper».

Yvette Cooper – Υπουργός Υγείας

«Η Yvette Cooper, ένα από τα πιο προβεβλημένα στελέχη της εποχής του Starmer που θεωρούνταν βέβαιο ότι θα διατηρούσαν κεντρικό ρόλο στην κυβέρνηση, μετακινείται από το υπουργείο Εξωτερικών στο κρίσιμο υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας. Η ανάληψη και του χαρτοφυλακίου της κοινωνικής φροντίδας αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο Μπέρναμ έχει θέσει ως βασική προτεραιότητα την αναδιοργάνωση και αποσυμφόρηση του προβληματικού συστήματος φροντίδας ενηλίκων στη Βρετανία. Η Cooper διαθέτει σημαντική εμπειρία σε απαιτητικά κυβερνητικά πόστα με έντονο εσωτερικό πολιτικό ενδιαφέρον. Στην κυβέρνηση του Starmer υπηρέτησε αρχικά ως υπουργός Εσωτερικών, ενώ στο παρελθόν κατείχε σειρά υπουργικών θέσεων στις κυβερνήσεις των Tony Blair και Gordon Brown. Παρότι βρίσκεται ακόμη στη δεκαετία των 50 της, η Yvette Cooper θεωρείται πλέον μία από τις πλέον έμπειρες και ιστορικές προσωπικότητες των Εργατικών. Είναι βουλευτής από το 1997 και έκανε τα πρώτα της βήματα στην κυβέρνηση στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Όταν ξεκίνησε η εσωκομματική κούρσα για την ηγεσία των Εργατικών το 2015, θεωρούνταν αρχικά ένα από τα φαβορί, ωστόσο τελικά κατέλαβε την τρίτη θέση, πίσω από τους Jeremy Corbyn και Andy Burnham. Κόρη συνδικαλιστή ηγέτη, η Cooper αφιέρωσε σχεδόν ολόκληρη την επαγγελματική της ζωή στην πολιτική. Ξεκίνησε την καριέρα της ως συνεργάτιδα του τότε σκιώδους υπουργού Οικονομικών John Smith, αν και πριν εκλεγεί στο βρετανικό κοινοβούλιο εργάστηκε για ένα διάστημα ως δημοσιογράφος. Για περίπου δέκα χρόνια της κοινοβουλευτικής της πορείας αποτέλεσε ένα από τα πιο γνωστά πολιτικά «δίδυμα» του Ηνωμένου Βασιλείου μαζί με τον σύζυγό της, Ed Balls. Εκείνος έχασε την κοινοβουλευτική του έδρα στις εκλογές του 2015 και στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα στη δημοσιογραφία και την τηλεόραση».

Pat McFadden – Υπουργός Εργασίας και Συντάξεων

«Ο Pat McFadden, ένα από τα πιο έμπειρα στελέχη της κυβέρνησης, αναλαμβάνει να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Στόχος του είναι να περιοριστεί το δημοσιονομικό κόστος του συστήματος χωρίς να εφαρμοστούν περικοπές ή αυστηρότεροι όροι χορήγησης παροχών, όπως εκείνοι που είχαν προκαλέσει την έντονη αντίδραση βουλευτών των Εργατικών κατά την περίοδο του Keir Starmer. Βουλευτής από το 2005, ο Pat McFadden ανέβηκε γρήγορα στις πρώτες γραμμές των κυβερνήσεων των Tony Blair και Gordon Brown. Στην πορεία προς τις βουλευτικές εκλογές του 2024 διετέλεσε εθνικός συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του Keir Starmer, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε το υπουργείο που βρίσκεται στον πυρήνα του κυβερνητικού σχεδιασμού και του συντονισμού της δημόσιας πολιτικής. Θεωρείται μία από τις πιο αξιόπιστες φωνές της κυβέρνησης, ιδιαίτερα στις απαιτητικές πρωινές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις. Γιος δύο ιρλανδόφωνων γονέων από την κομητεία Donegal, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στο Paisley της Σκωτίας, ο Pat McFadden ακολούθησε την κλασική διαδρομή πολλών Βρετανών πολιτικών, εργαζόμενος αρχικά ως ερευνητής και σύμβουλος πολιτικής, πριν εκλεγεί βουλευτής στην περιφέρεια Wolverhampton South East».

Louise Haigh – Υπουργός του Δουκάτου του Λάνκαστερ

«Η Louise Haigh αποτέλεσε βασικό στέλεχος της προεκλογικής εκστρατείας του Μπέρναμ στις αναπληρωματικές εκλογές, γεγονός που εξηγεί γιατί αναλαμβάνει πλέον τον ρόλο της βασικής συντονίστριας της κυβέρνησής του και, ουσιαστικά, της αναπληρώτριάς του ως πρώτη υπουργός Επικρατείας. Ως η ανώτερη υπουργός, θα είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, αλλά και για την επίβλεψη πιθανών μεταρρυθμίσεων στον κρατικό μηχανισμό του Whitehall. Για την 38χρονη Louise Haigh, η τοποθέτηση αυτή σηματοδοτεί την επιστροφή της στο υπουργικό συμβούλιο. Είχε αποπεμφθεί από τον Starmer από τη θέση της υπουργού Μεταφορών, επειδή δεν είχε ενημερώσει πλήρως τον τότε πρωθυπουργό για μια παλαιότερη καταδίκη της για απάτη, η οποία αφορούσε υπόθεση με χαμένο κινητό τηλέφωνο όταν ήταν περίπου 20 ετών. Η Haigh μεγάλωσε στο Sheffield και σπούδασε Πολιτική και Διακυβέρνηση στο London School of Economics (LSE) και στη συνέχεια στο University of Nottingham. Εργάστηκε αρχικά στο βρετανικό κοινοβούλιο, στη συνέχεια στο συνδικάτο Unite και αργότερα στην ασφαλιστική εταιρεία Aviva. Ήταν κατά τη διάρκεια της εργασίας της στην Aviva που προέκυψε η υπόθεση με το κινητό τηλέφωνο. Η Haigh είχε δηλώσει τη συσκευή ως κλεμμένη, αλλά δεν ενημέρωσε τις αστυνομικές αρχές όταν αυτή τελικά βρέθηκε. Δήλωσε ένοχη για απάτη, ωστόσο η υπόθεση δεν στάθηκε εμπόδιο στην πολιτική της σταδιοδρομία. Εξελέγη βουλευτής το 2015 και ήταν μία από τους 36 βουλευτές των Εργατικών που υπέγραψαν την υποψηφιότητα του Jeremy Corbyn για την ηγεσία του κόμματος. Ο Corbyn της ανέθεσε σύντομα θέση στο σκιώδες υπουργικό συμβούλιο, ορίζοντάς την υπουργό. Ως βουλευτής της περιφέρειας Sheffield Heeley, η Louise Haigh ανέβηκε σταδιακά στην κυβερνητική ιεραρχία και ήταν μία από τις ελάχιστες υπουργούς της ομάδας του Jeremy Corbyn που διατήρησαν κεντρικό ρόλο όταν ο Starmer ανέλαβε την ηγεσία των Εργατικών. Τότε ορίστηκε σκιώδης υπουργός αρμόδια για τη Βόρεια Ιρλανδία. Γνωστή για το άμεσο και αποτελεσματικό επικοινωνιακό της στιλ, παρέμεινε στην πρώτη γραμμή του κόμματος ακόμη και όταν ο Keir Starmer μετέφερε τους Εργατικούς προς πιο κεντρώες πολιτικές θέσεις. Ως υπουργός Μεταφορών, επέβλεψε την προώθηση της νομοθεσίας για την επανακρατικοποίηση των σιδηροδρόμων, μέχρι την απομάκρυνσή της από το υπουργικό συμβούλιο. Στη νέα κυβέρνηση διαδέχεται τον Darren Jones».

Wes Streeting – Υπουργός Άμυνας

«Ο Wes Streeting είναι ένα από τα λίγα μέλη του νέου υπουργικού συμβουλίου που θεωρούνται πολιτικά πιο κοντά στη δεξιά πτέρυγα των Εργατικών. Παράλληλα, θεωρείται ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν καθοριστικά στην ανάδειξη του Μπέρναμ στην πρωθυπουργία, καθώς επιχείρησε- χωρίς επιτυχία- να αμφισβητήσει την ηγεσία του Starmer, πυροδοτώντας τελικά τις εξελίξεις που οδήγησαν στην απομάκρυνσή του. Παρότι δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την κορυφαία θέση της κυβέρνησης, η ανάληψη του πουργείου Άμυνας αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό χαρτοφυλάκιο. Ωστόσο, η επιρροή του Wes Streeting ενδέχεται να είναι περιορισμένη, καθώς ο προκάτοχός του, John Healey, μετακινήθηκε στο υπουργείο Οικονομικών και θα έχει καθοριστικό λόγο στον προϋπολογισμό και στη χρηματοδότηση των επενδυτικών σχεδίων του υπουργείου Άμυνας. Ο Streeting, που είχε διατελέσει προηγουμένως υπουργός Υγείας, θεωρείται ιδιαίτερα φιλόδοξος πολιτικός και εκτιμάται ότι βλέπει τη νέα του θέση ως σημαντική αναβάθμιση. Η ανάληψη του υπουργείου έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, ενώ πληθαίνουν οι προειδοποιήσεις ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να ενισχύσει τις αμυντικές του δυνατότητες και να επανεξοπλιστεί απέναντι στις αυξανόμενες διεθνείς απειλές».

Miatta Fahnbulleh – Υπουργός Ενέργειας

«Η Miatta Fahnbulleh θεωρείται ένα από τα ανερχόμενα στελέχη του Εργατικού Κόμματος και είχε σημαντική συμβολή στη διαμόρφωση του κυβερνητικού προγράμματος του Μπέρναμ κατά την προετοιμασία του για την ανάληψη της εξουσίας. Στο παρελθόν συνεργάστηκε στενά με τον Ed Miliband, γεγονός που έκανε σχεδόν αναμενόμενη την τοποθέτησή της στο υπουργείο Ενέργειας. Από τη νέα της θέση θα αναλάβει έναν ιδιαίτερα κρίσιμο ρόλο στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Μπέρναμ να μειώσει το ενεργειακό κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, διατηρώντας παράλληλα τη δέσμευση του Ηνωμένου Βασιλείου για την επίτευξη των στόχων μηδενικών καθαρών εκπομπών άνθρακα (net zero)».

Alex Norris – Υπουργός Δικαιοσύνης

«Ο σχετικά χαμηλών τόνων Alex Norris, που μέχρι σήμερα υπηρετούσε ως υπουργός στο Εσωτερικών, αποτέλεσε μία από τις εκπλήξεις του ανασχηματισμού με την τοποθέτησή του στη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης. Βουλευτής της Nottingham, ο Alex Norris εργάστηκε στο παρελθόν ως συνδικαλιστής στο συνδικάτο Unison, ενώ διετέλεσε και δημοτικός σύμβουλος, προτού εκλεγεί για πρώτη φορά στο βρετανικό κοινοβούλιο το 2017».

Jonathan Reynolds – Υπουργός Επιχειρήσεων και Εμπορίου

«Ο Reynolds επιστρέφει στο προηγούμενο χαρτοφυλάκιό του. Βουλευτής, όπως και ο Μπέρναμ, από τη βορειοδυτική Αγγλία, ο Reynolds διατηρεί εδώ και χρόνια στενή πολιτική σχέση μαζί του. Στη νέα κυβέρνηση αναλαμβάνει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο σε ένα ενισχυμένο υπουργείο, το οποίο θα έχει πλέον αρμοδιότητες όχι μόνο για τα οικονομικά, αλλά και για την επιστημονική και τεχνολογική πολιτική. Ο Μπέρναμ έχει δηλώσει ότι επιδιώκει μια φιλοεπιχειρηματική προσέγγιση, παράλληλα όμως θέλει να προωθήσει την επαναβιομηχάνιση της χώρας και να εξετάσει το ενδεχόμενο επιστροφής ορισμένων υπηρεσιών κοινής ωφέλειας σε μεγαλύτερο βαθμό δημόσιου ελέγχου».

Angela Rayner – Υπουργός Στέγασης

«Η Angela Rayner επιστρέφει στη θέση της υπουργού Στέγασης, λιγότερο από έναν χρόνο μετά την παραίτησή της, η οποία είχε υποβληθεί εξαιτίας υπόθεσης που αφορούσε την ελλιπή καταβολή φόρου μεταβίβασης (stamp duty) κατά την αγορά δεύτερης κατοικίας. Το όνομά της είχε ακουστεί έντονα για το υπουργείο Υγείας, ωστόσο πηγές ανέφεραν ότι η ίδια δεν ήταν ιδιαίτερα θετική σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, καθώς το βασικό πολιτικό της ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην αποκέντρωση των εξουσιών και στην στεγαστική πολιτική. Από τη νέα της θέση θα αναλάβει δύο από τις σημαντικότερες προτεραιότητες της κυβέρνησης του Μπέρναμ: την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της τοπικής αυτοδιοίκησης μέσω μεγαλύτερης αποκέντρωσης εξουσιών και την υλοποίηση ενός φιλόδοξου προγράμματος κατασκευής κατοικιών δήμων σε μεγάλη κλίμακα».

Lucy Powell – Υπουργός Παιδείας

«Η Lucy Powell θα είναι ικανοποιημένη με την ανάληψη αυτού του σημαντικού υπουργικού χαρτοφυλακίου. Ωστόσο, ο Μπέρναμ δεν προχώρησε, τουλάχιστον προς το παρόν, στον διορισμό της ως αντιπροέδρου της κυβέρνησης, παρά το γεγονός ότι κατέχει τη θέση της αναπληρώτριας αρχηγού του Εργατικού Κόμματος. Βουλευτής και εκείνη της ευρύτερης περιοχής του Manchester, η Lucy Powell αποτελεί εδώ και χρόνια στενή πολιτική σύμμαχο του Μπέρναμ και είχε υποστηρίξει ενεργά το δικαίωμά του να θέσει υποψηφιότητα για το βρετανικό κοινοβούλιο. Στο υπουργείο Παιδείας διαδέχεται την Bridget Phillipson, η οποία υπήρξε στο παρελθόν αντίπαλός της στην εσωκομματική αναμέτρηση για τη θέση της αναπληρώτριας αρχηγού των Εργατικών. Η Bridget Phillipson αναλαμβάνει πλέον το χαρτοφυλάκιο της υπουργού Γυναικών και Ισότητας, σε έναν περισσότερο περιορισμένο κυβερνητικό ρόλο».

Anneliese Midgley – Κυβερνητική Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος

«Η Anneliese Midgley, πρώην πολιτική διευθύντρια του συνδικάτου Unite, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία του Μπέρναμ στην εκλογική περιφέρεια Makerfield. Το όνομά της είχε ακουστεί έντονα για τη θέση της προέδρου του Εργατικού Κόμματος, ωστόσο ο Μπέρναμ επέλεξε τελικά να αξιοποιήσει τις οργανωτικές της ικανότητες, τοποθετώντας την σε αυτή τη θέση, δηλαδή της επικεφαλής της κομματικής πειθαρχίας της κυβέρνησης στη Βουλή».

Ποιους άφησε εκτός ο Μπέρναμ

Rachel Reeves

«Η Rachel Reeves επιθυμούσε εδώ και χρόνια να αναλάβει τη θέση της υπουργού Οικονομικών και ήταν ιδιαίτερα υπερήφανη που έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου που κατείχε το συγκεκριμένο αξίωμα. Κατά τη διάρκεια της θητείας της εργάστηκε συστηματικά για να επιβάλει αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία στο Εργατικό Κόμμα, τηρώντας σε γενικές γραμμές τους δημοσιονομικούς κανόνες που η ίδια είχε θέσει και επιβάλλοντας περιορισμούς στις δημόσιες δαπάνες των υπουργείων. Ωστόσο, στο εσωτερικό των Εργατικών δεν ήταν λίγοι εκείνοι που απέδωσαν στα πρώτα λάθη του υπουργείου Οικονομικών μέρος της ευθύνης για την πολιτική πτώση του Starmer. Μεταξύ αυτών ήταν η περικοπή του επιδόματος θέρμανσης για τους συνταξιούχους, αλλά και η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους εργοδότες, μέτρο που- σύμφωνα με επικριτές της από τον επιχειρηματικό κόσμο- επιβάρυνε την αγορά εργασίας και επιβράδυνε την οικονομική ανάπτυξη. Παρόλα αυτά, η Rachel Reeves μπορεί να υποστηρίξει ότι έθεσε τις βάσεις για την ανάκαμψη της βρετανικής οικονομίας. Έδωσε μάχη για να παραμείνει στη θέση της, όμως τελικά κρίθηκε ότι είχε ταυτιστεί υπερβολικά με το πολιτικό σχέδιο του Starmer για να συνεχίσει να ηγείται του υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με πληροφορίες, της προτάθηκε άλλη υψηλόβαθμη κυβερνητική θέση, την οποία αρνήθηκε. Πρώην πρωταθλήτρια σκακιού σε παιδική ηλικία και απόφοιτος Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η Reeves είχε επίσης, βρεθεί στο επίκεντρο επικρίσεων από βρετανικά μέσα ενημέρωσης. Κατηγορήθηκε ότι ήταν υπερβολική σχετικά με τα επαγγελματικά της προσόντα ως οικονομολόγος στο προφίλ της στο LinkedIn, ότι στο βιβλίο της για τις γυναίκες οικονομολόγους υπήρχαν αποσπάσματα που θεωρήθηκαν προϊόν λογοκλοπής, καθώς και ότι είχε παραλείψει ακούσια να καταβάλει το κόστος για μια άδεια που απαιτούνταν από ιδιοκτήτες ακινήτων. Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά της, η Rachel Reeves δήλωσε: ”Ήταν το μεγαλύτερο προνόμιο της ζωής μου να υπηρετήσω ως υπουργός Οικονομικών. Η οικονομία σήμερα είναι ισχυρότερη, δικαιότερη και πιο ανθεκτική χάρη στις επιλογές που κάναμε ως κυβέρνηση των Εργατικών τα τελευταία δύο χρόνια. Η σταθερότητα αποκαταστάθηκε, οι επενδύσεις προχώρησαν και η μεταρρύθμιση της οικονομίας βρίσκεται σε εξέλιξη. Είμαι περήφανη που μπορώ να πω ότι αυτό επιτεύχθηκε. Και σε κάθε νέα γυναίκα και κάθε κορίτσι θέλω η δική μου πορεία να αποδεικνύει ότι δεν υπάρχουν όρια στις φιλοδοξίες, στις ελπίδες και στα όνειρά τους”».

David Lammy

«Ο David Lammy αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια ένα από τα κορυφαία στελέχη των Εργατικών, έχοντας διατελέσει υπουργός ήδη από τις τελευταίες κυβερνήσεις της εποχής του New Labour. Πρώην δικηγόρος, υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Starmer, ενώ στη συνέχεια προήχθη στις θέσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του υπουργού Δικαιοσύνης, όταν η Angela Rayner παραιτήθηκε. Καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του βρέθηκε στο πλευρό του πρώην πρωθυπουργού σε πολλές από τις πιο δύσκολες πολιτικές στιγμές της κυβέρνησής του. Η πολιτική του εμπειρία και το κύρος που διαθέτει είχαν οδηγήσει πολλούς στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσε να παραμείνει στο νέο κυβερνητικό σχήμα, έστω και σε διαφορετικό υπουργικό χαρτοφυλάκιο. Ωστόσο, με ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, με την οποία ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την κυβέρνηση, ο Lammy άφησε να εννοηθεί ότι ο ίδιος επιθυμούσε να συνεχίσει να υπηρετεί, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στα σχέδια της νέας ηγεσίας. Στο μήνυμά του έγραψε: ”Θα ήταν τιμή μου να συνεχίσω να υπηρετώ στο υπουργικό συμβούλιο. Όμως ένας νέος πρωθυπουργός έχει κάθε δικαίωμα να διαμορφώσει τη δική του ομάδα και εύχομαι στον Μπέρναμ και στο νέο υπουργικό συμβούλιο κάθε επιτυχία”».

Darren Jones

«Από τον πυρήνα της εξουσίας στη Ντάουνινγκ Στριτ, εκτός κυβέρνησης. Όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο Darren Jones με μια λιτή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: ”Ο Μπέρναμ με ενημέρωσε ότι δεν θα συμμετέχω στο νέο υπουργικό του συμβούλιο. Εύχομαι σε εκείνον και στην ομάδα του κάθε επιτυχία”. Ο Darren Jones εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 2017 και η άνοδός του στα κορυφαία κυβερνητικά κλιμάκια ήταν ιδιαίτερα γρήγορη. Ξεχώρισε αρχικά ως πρόεδρος της Επιτροπής Επιχειρήσεων και Εμπορίου της Βουλής, κερδίζοντας θετικά σχόλια για την αποτελεσματικότητά του. Η κυβερνητική του πορεία συνεχίστηκε όταν ανέλαβε τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών και στενότερου συνεργάτη της Rachel Reeves. Από αυτό το πόστο διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τις δημόσιες δαπάνες και τον κρατικό προϋπολογισμό. Όταν ο Starmer προχώρησε σε μία από τις αλλεπάλληλες αναδιοργανώσεις της κυβέρνησής του, στο πλαίσιο του ανασχηματισμού του Σεπτεμβρίου του 2025, ο Darren Jones ανέλαβε έναν νεοσύστατο και μάλλον ασαφώς καθορισμένο ρόλο, με αποστολή να συντονίσει τις μεταρρυθμίσεις και τις αλλαγές από το γραφείο του πρωθυπουργού. Κατά καιρούς υπήρξαν φήμες ότι ο Darren Jones θα μπορούσε να διεκδικήσει ακόμη και την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, όμως αυτές δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Όπως άφησε να εννοηθεί και στην αποχαιρετιστήρια ανάρτησή του, θα ήταν πρόθυμος να υπηρετήσει τη νέα κυβέρνηση από οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό πόστο, ωστόσο τελικά δεν του προσφέρθηκε κάποια θέση».

Steve Reed

«Ο Steve Reed υπήρξε ένας από τους πιο πιστούς υπουργούς της κυβέρνησης του Starmer, αν και τις τελευταίες εβδομάδες είχε προσπαθήσει να διατηρήσει τη θέση του, προβάλλοντας το έργο και τα επιτεύγματά του. Στενός σύμμαχος του Morgan McSweeney, πρώην προσωπάρχη του Starmer, ο Steve Reed είχε μακρά πορεία στην τοπική αυτοδιοίκηση του νότιου Λονδίνου πριν εκλεγεί βουλευτής το 2012. Πριν αναλάβει το τελευταίο του υπουργικό χαρτοφυλάκιο, είχε διατελέσει υπουργός Περιβάλλοντος. Μετά τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης επιστρέφει πλέον στα έδρανα των απλών βουλευτών. Στην επιστολή που απέστειλε στον Μπέρναμ μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση, ο Steve Reed υιοθέτησε έναν μάλλον αιχμηρό τόνο. Μεταξύ άλλων, κάλεσε τον νέο πρωθυπουργό να μην μεταχειριστεί με ”κακό τρόπο” υποθέσεις, ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι όσοι δεν είχαν επιδείξει αφοσίωση στον Starmer θα επιδείξουν πλέον την ίδια πίστη προς τον Μπέρναμ».

Peter Kyle

«Ο Peter Kyle ανέλαβε το υπουργείο Επιχειρήσεων και Εμπορίου πέρυσι, στο πλαίσιο του έκτακτου ανασχηματισμού που προκάλεσε η αποχώρηση της Angela Rayner λόγω της υπόθεσης που αφορούσε τις φορολογικές της υποχρεώσεις. Η νέα του θέση τον έφερε αντιμέτωπο με απαιτητικές αποστολές, καθώς χρειάστηκε να πραγματοποιήσει ταξίδια στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα με ελάχιστη προειδοποίηση, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τις διαπραγματεύσεις σχετικά με το εμπόριο και τις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας. Προηγουμένως είχε διατελέσει υπουργός Επιστήμης, χαρτοφυλάκιο που πλέον εκτιμάται ότι θα ενσωματωθεί στο υπουργείο Επιχειρήσεων και Εμπορίου. Ο Peter Kyle εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 2015 και έχει μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να φτάσει στην πολιτική. Εξαιτίας της δυσλεξίας, αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα κατά την σχολική του πορεία και, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, αποφοίτησε ”χωρίς κανένα ουσιαστικά αξιοποιήσιμο προσόν”. Κατάφερε τελικά να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο όταν ήταν περίπου 20 ετών, ύστερα από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες. Στενός πολιτικός σύμμαχος των Wes Streeting και Keir Starmer, ο Peter Kyle αποχωρεί από το υπουργικό συμβούλιο κυρίως για να δημιουργηθεί χώρος για στελέχη που βρίσκονται πιο κοντά στον Μπέρναμ. Παράλληλα, είχε δεχθεί επικρίσεις επειδή θεωρήθηκε ότι διατηρούσε υπερβολικά φιλική στάση απέναντι στις μεγάλες εταιρείες του τεχνολογικού κλάδου».

Richard Hermer

«Ο Richard Hermer θεωρούνταν πιθανότατα ο στενότερος φίλος του Starmer στον πολιτικό χώρο. Συνάδελφός του στον χώρο της δικηγορίας με ειδίκευση στα ανθρώπινα δικαιώματα, απέκτησε τίτλο ισόβιου μέλους της Βουλής των Λόρδων, ώστε να μπορέσει να συμμετάσχει στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο του τότε πρωθυπουργού. Ωστόσο, πολύ γρήγορα βρέθηκε στο στόχαστρο του συντηρητικού Τύπου. Δέχθηκε έντονη κριτική για τον ρόλο του στη συμφωνία μεταβίβασης της κυριαρχίας των Νήσων Τσάγκος στον Μαυρίκιο, αλλά και γενικότερα για τις φιλελεύθερες και προοδευτικές πολιτικές του θέσεις. Παράλληλα, το παρελθόν του ως δικηγόρου επανήλθε πολλές φορές στη δημόσια συζήτηση. Ανάμεσα στις υποθέσεις που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του ήταν η εκπροσώπηση του Gerry Adams, καθώς και η παροχή νομικών συμβουλών σε χώρες της Καραϊβικής που διεκδικούν αποζημιώσεις για την περίοδο της δουλείας. Βουλευτές των Συντηρητικών ζήτησαν μάλιστα, να εξαιρεθεί δημοσίως από τη διαχείριση συγκεκριμένων κυβερνητικών υποθέσεων λόγω πιθανής σύγκρουσης συμφερόντων. Η κριτική, ωστόσο, δεν προήλθε μόνο από τη Δεξιά. Ο ιδρυτής του κινήματος Blue Labour, Maurice Glasman, στενός συνεργάτης του αντιπροέδρου των ΗΠΑ JD Vance, είχε χαρακτηρίσει τον Richard Hermer ”έναν αλαζόνα, προοδευτικό ανόητο που πιστεύει ότι ο νόμος μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική”. Παρά τις επιθέσεις, ο Starmer συνέχισε να τον στηρίζει μέχρι τέλους. Ο Richard Hermer αποτέλεσε έναν από τους πιο στενούς συμβούλους και προσωπικούς φίλους του κατά τους τελευταίους μήνες της πρωθυπουργίας του, ενώ θεωρούνταν επίσης ένας από τους βασικούς εκφραστές της προοδευτικής πτέρυγας μέσα σε ένα υπουργικό συμβούλιο που, σύμφωνα με πολλούς στους Εργατικούς, είχε απομακρυνθεί υπερβολικά από τις παραδοσιακές αξίες του κόμματος».

Liz Kendall

«Η αποχώρηση της Liz Kendall από το υπουργικό συμβούλιο δεν αποτέλεσε έκπληξη. Η ίδια ανήκε διαχρονικά στη δεξιά πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος και βρισκόταν ιδεολογικά πολύ πιο κοντά στον Keir Starmer απ’ ό,τι στον νέο πρωθυπουργό, Μπέρναμ. Η Liz Kendall υπήρξε σταθερό μέλος της πρώτης γραμμής της ομάδας του Keir Starmer. Ανέλαβε αρχικά το υπουργείο Εργασίας και Συντάξεων, το χαρτοφυλάκιο που είχε επίσης παρακολουθήσει ως σκιώδης υπουργός όσο οι Εργατικοί βρίσκονταν στην αντιπολίτευση. Στον ευρύ ανασχηματισμό του Σεπτεμβρίου του περασμένου έτους μετακινήθηκε στο υπουργείο Επιστήμης. Βουλευτής από το 2010, η Liz Kendall είχε στηρίξει τον David Miliband στην εσωκομματική εκλογή για την ηγεσία των Εργατικών εκείνη τη χρονιά. Πέντε χρόνια αργότερα διεκδίκησε και η ίδια την ηγεσία του κόμματος, όμως τερμάτισε τελευταία ανάμεσα στους τέσσερις υποψηφίους, στην εκλογική αναμέτρηση που ανέδειξε τον Jeremy Corbyn στην ηγεσία των Εργατικών. Σε επιστολή που δημοσίευσε στην πλατφόρμα X, η Liz Kendall ευχαρίστησε τον Starmer και τους συναδέλφους της στο υπουργικό συμβούλιο για τη συνεργασία τους, προσθέτοντας ότι είναι έτοιμη να στηρίξει τον Μπέρναμ ”με κάθε τρόπο που μπορώ”».

Jo Stevens

«Η αποχώρηση της Jo Stevens από την κυβέρνηση επίσης δεν αποτέλεσε έκπληξη. Η βουλευτής της περιφέρειας Cardiff East υπηρέτησε σταθερά στο Γραφείο για την Ουαλία, διατηρώντας την ίδια αρμοδιότητα τόσο κατά την περίοδο της αντιπολίτευσης όσο και στην κυβέρνηση από το 2021. Προηγουμένως είχε διατελέσει σκιώδης υπουργός Πολιτισμού στην ομάδα του Starmer. Η Jo Stevens είχε στηρίξει τον Starmer στην εσωκομματική του εκστρατεία για την ηγεσία των Εργατικών. Νωρίτερα είχε υπηρετήσει ως σκιώδης υπουργός αρμόδια για την Ουαλία υπό την ηγεσία του Jeremy Corbyn, όμως παραιτήθηκε από τη θέση αυτή διαφωνώντας με την απόφασή του να στηρίξει επίσημα τις διαδικασίες για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Brexit)».

Hilary Benn

«Κάποιοι εκτιμούσαν ότι ο Hilary Benn θα ήταν ένας από τους υπουργούς που θα διατηρούσαν τη θέση τους, προσφέροντας ένα στοιχείο συνέχειας στη νέα κυβέρνηση, καθώς δεν θεωρείται ιδιαίτερα κομματικός και η θητεία του σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο υπουργικό χαρτοφυλάκιο είχε γενικά αξιολογηθεί ως διακριτικά αλλά αποτελεσματική. Ωστόσο, ο Hilary Benn ανακοίνωσε με ανάρτησή του στην πλατφόρμα X ότι αποχωρεί από την κυβέρνηση. Έτσι, επιστρέφει στα έδρανα των βουλευτών ένας από τους πιο έμπειρους πολιτικούς των Εργατικών. Ο Hilary Benn βρίσκεται στο βρετανικό κοινοβούλιο για πάνω από 25 χρόνια και έχει διατελέσει σε σειρά υπουργικών θέσεων στις κυβερνήσεις των Tony Blair και Gordon Brown».