Για τη δουλειά του, την προσωπική του ζωή, τα εγγόνια του και τον εθισμό του από το αλκοόλ μίλησε ο Θοδωρής Αθερίδης σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ.
Έχοντας γίνει πατέρας, μόλις στα 25 του χρόνια, ο ηθοποιός δήλωσε χαρακτηριστικά πως «έχει κάνει πολλά πράγματα με τα οποία μένει με το στόμα ανοιχτό ακόμη και ο ίδιος».
«Το παιδί, το αλκοόλ, το πώς μπήκα, το πώς βγήκα, με όλα έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό. Και το πώς μπαίνεις (σε έναν εθισμό) έχει σημασία γιατί τις περισσότερες φορές γίνεται για λόγους αυτοθεραπείας. Όπως όταν διψάς για να πιείς νερό. Στο αλκοόλ πηγαίνεις από το άγχος. Στην κοκαΐνη πηγαίνεις από την κατάθλιψη, στην ηρωίνη πηγαίνεις από το τραύμα, από τον πόνο. Ο οργανισμός σου ζητάει τη θεραπεία του», εξήγησε ο ίδιος.
Και συνέχισε: «Ένας άνθρωπος που έχει την ίδια ποσότητα άγχους με κάποιον άλλον, μπορεί να μην έχει βρει έναν τρόπο να χαλαρώνει. Αν δεν χαλαρώνεις, από κάπου πρέπει να χαλαρώσεις…Φαύλος κύκλος είναι το άγχος. Υπάρχει ένα ερέθισμα που στο δημιουργεί και μετά το ίδιο το άγχος… είναι σπιράλ. Μια περιδίνηση. Πρέπει να αλλάξεις τη φορά για να βγεις προς τα έξω».
«Η απελπισία. Είναι όταν βυθίζεσαι, βυθίζεσαι, βυθίζεσαι, δεν μπορείς να κάνεις κάτι, βυθίζεσαι. Αν πατήσεις τον πάτο και σπρώξεις με όλη σου τη δύναμη, μπορεί να ‘ρθει και η άνωση», είπε, ερωτηθείς για το τι είναι αυτό που σε κάνει να βγεις από αυτόν τον φαύλο κύκλο.
«Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα 23»
Στην συνέχεια μίλησε για την απόφαση να κόψει οριστικά το αλκοόλ.
«Τη μέρα που κατάλαβα ότι θα πεθάνω. Ότι δεν πάει κάπου αυτό, αυτό μόνο εκεί οδηγεί. Ήταν Αύγουστος του 1999. Δεν κοιμόμουν καθόλου. Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα 23. Επτά Σεπτεμβρίου είναι η πρώτη μέρα που δεν ήπια. Στις 7 ξύπνησα χωρίς να πονάω. Έγινε ο σεισμός. Ήταν η πρώτη φορά που μέχρι τις 3 το μεσημέρι δεν είχα πιει. Νόμιζα ότι ο σεισμός αντικατόπτριζε αυτό που συνέβαινε μέσα μου. Πίστευα ότι εγώ τον δημιούργησα. Ήμουν σίγουρος. Ήμουν στη σχολή κι έφυγα πρώτος, άφησα τα παιδιά μέσα, η σχολή δική μου», είπε χαρακτηριστικά.
«Έφυγα πρώτος από τη σχολή, άφησα όλα τα παιδιά μέσα. Δεν είχα καμία σκέψη, ήταν αντανακλαστική η αντίδραση. Μετά άκουσα ψυχολόγους να λένε ότι όταν σε έναν σεισμό φέρεσαι αλλόκοτα ως ενήλικος, συνήθως ξυπνά κάποιο παλιότερο τραύμα», κατέληξε.
