Μία εκ βαθέων συνέντευξη παραχώρησε η Μαίρη Συνατσάκη αποκαλύπτοντας την πολυετή «μάχη» της με τις διατροφικές διαταραχές σε πολύ νεαρή ηλικία.
«Είχαν γίνει δύσκολα τα πράγματα. Μπορεί να έφτιαχνα ένα τοστ και να ήταν αυτό για όλη την ημέρα. Στα πολύ δύσκολα, ας πιώ έναν χυμό. Αδυνάτισα πάρα πολύ και τότε έγινε εμφανές για το περιβάλλον. Τότε άρχισαν να το παρατηρούν όλοι περισσότερο. Έλεγα ψέματα και έδινα και πιο πολύ το κομμάτι της βουλιμίας, όταν έπρεπε να καλύψω τα ίχνη μου. Να με δουν να τρώω και μετά εμετός για να βγει ή πολλή γυμναστική. Μετά γινότανε αυτό το εμμονικό, η καταγραφή του τι ακριβώς τρως κάθε μέρα, πόσο μετριέσαι, όλο αυτό ήταν πολύ αυτοαναφορικό και πολύ μοναχικό», είπε αρχικά η Μαίρη Συνατσάκη μιλώντας στην Άννα Δρούζα.
«Μέχρι και σήμερα, εάν με κοιτάξω στον καθρέφτη και κάνω την κίνηση ότι ανεβαίνω στη ζυγαριά, δεν υπάρχει ζυγαριά, έχω κοιταχτεί απλά στον καθρέφτη… Το βλέπω το νούμερο και το ξέρω. Έλεγα ψέματα ότι βγαίνω με τος φίλους μου, και δεν έβγαινα. Έπαιρνα φαγητό και το κατανάλωνα μόνη μου για να το βγάλω. Αν ήμουν σε βουλιμικό επεισόδιο μπορεί να έτρωγα και μια ολόκληρη πίτσα ή ένα οικογενειακό παγωτό. Μετά νιώθεις έντονες ενοχές και το φαγητό δεν είναι ποτέ γευστικό. Παλεύεις, όταν έχεις “επιτρέψει” στον εαυτό σου να κάνεις το βουλιμικό επεισόδιο γιατί είσαι σε πολύ μεγάλη στέρηση», εξομολογήθηκε η ίδια.
«Έβλεπα το εσωτερικό μου χάος και αισθανόμουν χάλια»
Και συνέχισε: «Όταν μπήκα σε αυτόν τον κύκλο των βουλιμικών επεισοδίων, μπορεί να κράτησε και δέκα χρόνια. Αυτό που αισθανόμουν κάθε μέρα ήταν απογοήτευση για τον εαυτό μου. Κάθε μέρα ξυπνούσα με την ελπίδα ότι σήμερα δεν πρόκειται να συμβεί και συνέβαινε, περνούσαν δυο μέρες που το κατάφερνα και την τρίτη μέρα το έχανα και πάλι από την αρχή».
Ερωτηθείσα για την εικόνα που είχε τότε για τον εαυτό της, απάντησε: «Η πραγματική λέξη που θέλω να πω είναι “αηδία”, αυτό έβλεπα και έξω και ήμουν και στην τηλεόραση. Έβλεπα το εσωτερικό μου χάος και αισθανόμουν χάλια», πρόσθεσε η Μαίρη Συνατσάκη.
«Ένα βράδυ πετάχτηκα από τον ύπνο μου χωρίς ανάσα»
«Στα 18 είχα ήδη αυτά τα 5-6 χρόνια δύσκολης σχέσης με το φαγητό και είχα μπει αρκετά και στη βουλιμία. Ήταν η χρονιά που τελείωνα το σχολείο και ήθελα να πιάσω τον στόχο μου, να μπω Ψυχολογία στο Πάντειο, φαντάζομαι γιατί ήθελα να βγάλω μιαν άκρη. Οι γονείς μου χώρισαν εκείνη την χρονιά… είχα κάποια ενοχή για αυτό…και έγινε ακόμη μεγαλύτερη η ανάγκη μου να “κρατηθώ” και να ελέγξω ό,τι μπορώ να ελέγξω», συνέχισε η ίδια.
Ολοκληρώνοντας, αναφέρθηκε και στη σχέση που διατηρούσε εκείνη την περίοδο, την οποία χαρακτήρισε «τοξική» καθώς ο σύντροφός της, της ασκούσε έντονη κριτική. Τότε ξεκίνησαν και οι κρίσεις πανικού.
«Ένα βράδυ πετάχτηκα από τον ύπνο μου χωρίς ανάσα και μετά έτρεμα και δειλά δειλά ξεκίνησαν κάποια κομμάτια που είχαν να κάνουν με αυτοτραυματισμό», εκμυστηρεύτηκε η Μαίρη Συνατσάκη.
