Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Μισέλ και Μπαράκ Ομπάμα σε μια εκ βαθέων συνέντευξη: «Είμαστε ο ένας το αντίβαρο του άλλου»


Μετά από σχεδόν 34 χρόνια γάμου η αγάπη ανάμεσα στον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα και τη σύζυγό του, Μισέλ, είναι εμφανής.

«Δεν ξέρω αν υπήρξε μια απολύτως ισότιμη σχέση», λέει εκείνος, «αλλά για μένα λειτούργησε πολύ καλά. Εγώ πήρα περισσότερα από όσα πήρε εκείνη. Για τη Μισέλ πιθανότατα ήταν μια πιο σύνθετη εμπειρία».

«Ο σύζυγός μου σκέφτεται πάντα πώς να στρέψει τα φώτα στους άλλους», λέει η Μισέλ Ομπάμα καθισμένη δίπλα του στον καναπέ του γραφείου του στο νέο Προεδρικό Κέντρο Ομπάμα στο Σικάγο, στην πόλη όπου γνωρίστηκαν, παντρεύτηκαν και απέκτησαν τις κόρες τους, Μάλια και Σάσα.

Σχεδόν δέκα χρόνια μετά την αποχώρησή τους από τον Λευκό Οίκο, και λίγες ημέρες πριν από τα λαμπερά εγκαίνια του Προεδρικού Κέντρου που θα στεγάσει την προεδρική βιβλιοθήκη του, η Μισέλ Ομπάμα μιλά με θαυμασμό για τον σύζυγό της.

«Είμαι τόσο περήφανη για τον τρόπο με τον οποίο στάθηκε σε αυτόν τον ρόλο, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο στέκεται κάθε μέρα», λέει.

Σε μια εκτενή συνέντευξη, οι δυο τους μιλούν ανοιχτά για την αγάπη, τις «ανόδους και τις πτώσεις» της κοινής τους ζωής, τις αναμνήσεις από τον Λευκό Οίκο και όσα τους ενθουσιάζουν περισσότερο σε αυτό το νέο κεφάλαιο της κοινής τους κληρονομιάς.

Ως ζευγάρι, επιστρέφουν στο προσκήνιο με το άνοιγμα του νέου κέντρου στη νότια πλευρά του Σικάγο, ενός έργου βαθιά συνδεδεμένου με τη ζωή και την ιστορία τους.

«Είμαι περήφανος για όσα κατάφερε η κυβέρνησή μου»

Η Μισέλ Ομπάμα εξηγεί ότι ο σύζυγός της νιώθει άβολα όταν η προσοχή στρέφεται πάνω του. Όπως λέει, εκείνος της έλεγε ότι θα ήθελε να υπάρχει «λίγο λιγότερο από τον ίδιο» στο έργο και ότι ίσως θα έπρεπε να μιλούν περισσότερο για ανθρώπους όπως ο Γκάντι. Παρ’ όλα αυτά, τονίζει ότι το κέντρο αυτό είναι δικό του όραμα από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Μπαράκ φρόντισε να δημιουργηθεί ένας χώρος αφιερωμένος στην κοινότητα, ένας τόπος όπου οι κάτοικοι της γειτονιάς θα νιώθουν ευπρόσδεκτοι και ότι τους ανήκει.

Ο Μπαράκ Ομπάμα απαντά πως είναι περήφανος για όσα πέτυχαν ο ίδιος και η κυβέρνησή του, όμως θέλει οι άνθρωποι να θυμούνται ότι τίποτα δεν γίνεται μόνο από ένα άτομο. Όπως λέει, όλοι στηρίζονται στους ώμους πολλών άλλων ανθρώπων και κάθε μεγάλο επίτευγμα είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Παρατηρεί επίσης ότι η Μισέλ ένιωσε έκπληξη αλλά και περηφάνια όταν περιηγήθηκε στο κέντρο και κατάλαβε τι ακριβώς είχε δημιουργηθεί.

Για τους δύο, η τοποθεσία του κέντρου έχει ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία. Ο Μπαράκ θυμάται ότι από αυτό ακριβώς το σημείο περνούσε κάποτε ένας δρόμος όταν πρωτοήρθε στο Σικάγο, οδηγώντας ένα παλιό αυτοκίνητο γεμάτο με τα υπάρχοντά του. Λίγα λεπτά μακριά βρίσκεται το σπίτι όπου μεγάλωσε η Μισέλ, ο χώρος όπου έκαναν τη γαμήλια δεξίωσή τους, το νοσοκομείο όπου γεννήθηκαν οι κόρες τους και το πρώτο τους σπίτι. Εκεί ανακοίνωσε και την πρώτη του πολιτική υποψηφιότητα. Για τον ίδιο, αυτή η κοινότητα αγκάλιασε έναν νεαρό από τη Χαβάη και του έδωσε την αίσθηση του σπιτιού.

Η Μισέλ, από την πλευρά της, λέει ότι κάθε κομμάτι της προσωπικότητάς της διαμορφώθηκε σε αυτή την περιοχή. Όταν ήταν παιδί, δεν υπήρχε τίποτα αντίστοιχο με αυτό το κέντρο. Συγκινείται όταν σκέφτεται τι μπορεί να σημαίνει για τα παιδιά της γειτονιάς και γι’ αυτό το έργο είναι για εκείνη βαθιά προσωπικό.

Το πρώτο ραντεβού

Η συζήτηση στρέφεται και στην αρχή της σχέσης τους. Η Μισέλ θυμάται ότι όταν ξεκίνησαν να βγαίνουν μαζί, ο Μπαράκ νοίκιαζε ένα μικρό και μάλλον πρόχειρο διαμέρισμα στην 53η Οδό, χωρίς κλιματισμό, με τα παράθυρα πάντα ανοιχτά τα ζεστά βράδια του καλοκαιριού. Πήγαιναν συχνά στο Baskin-Robbins για παγωτό και εκεί έδωσαν το πρώτο τους φιλί, μια στιγμή που ο Μπαράκ έχει περιγράψει και στα απομνημονεύματά του. Ο ίδιος προσθέτει χαριτολογώντας ότι σήμερα υπάρχει ακόμη και αναμνηστική πλάκα στο σημείο, χωρίς να ξέρει ποιος την τοποθέτησε.

Αναφερόμενοι σε ένα γλυπτό της καλλιτέχνιδας Μάγια Λιν που βρίσκεται στο κέντρο και απεικονίζει δύο πέτρες διαφορετικού σχήματος αλλά ίσου βάρους, ως σύμβολο της ισορροπημένης συνεργασίας τους, ο Μπαράκ λέει ότι «το κατάλαβα σχεδόν αμέσως – και φαίνεται ότι έκανα μια πολύ καλή επιλογή – ότι ήταν μια μοναδική γυναίκα, με την ακεραιότητα και τον χαρακτήρα, την εξυπνάδα και τις αξίες που θα με έκαναν καλύτερο άνθρωπο. Το απλό γεγονός ότι ήμουν μαζί της με έκανε καλύτερο άνθρωπο, και εξακολουθεί να το κάνει. Και ότι θα [έδινε] στα παιδιά μας τα θεμέλια που θα τους αποδώσουν καρπούς – και αυτό είναι ακριβώς που συνέβη».

«Άνοιξε νέους ορίζοντες τόσο για εμένα όσο και για ολόκληρη την οικογένειά μου»

Η Μισέλ απαντά ότι πάντα λειτουργούσαν ως αντίβαρο ο ένας για τον άλλον. Πιστεύει πως, αν δεν είχε γνωρίσει τον Μπαράκ, πιθανότατα θα είχε παραμείνει περισσότερο προσκολλημένη στον τόπο όπου μεγάλωσε και θα είχε μια όμορφη αλλά πιο περιορισμένη ζωή. Εκείνος, όμως, άνοιξε νέους ορίζοντες όχι μόνο για την ίδια αλλά και για τις κόρες τους, τη μητέρα της και ολόκληρη την οικογένειά της. Την έκανε να δει ότι το πτυχίο της από το Χάρβαρντ μπορούσε να την οδηγήσει σε πολύ περισσότερα από μια καριέρα στη δικηγορία και της έδωσε το θάρρος να τολμήσει. Όπως λέει χαρακτηριστικά, ήταν πάντα το στήριγμά της, ο άνθρωπος που της έλεγε «είμαι εδώ για εσένα», ανεξάρτητα από τις δυσκολίες και τις ανατροπές που αντιμετώπισαν.

Ο Μπαράκ κλείνει λέγοντας ότι η Μισέλ είναι εκείνη που τον κρατά προσγειωμένο και σταθερό. Και, όπως σχολιάζει με το γνωστό του χιούμορ, «τελικά, όλα πήγαν μια χαρά».

Με πληροφορίες από People





Πηγή: www.lifo.gr