Αφού χαιρετιόμαστε διαδικτυακά σε εγκάρδια ελληνικά, σαν ξενιτεμένοι συγχωριανοί που έχουν καιρό να βρεθούνε, ρωτώ τον Νίκολας Γκάλιτζιν αν είμαι ο πρώτος Έλληνας που του παίρνει συνέντευξη. «Νομίζω πως ναι, και είναι μεγάλη μου τιμή», απαντά με χαρά μικρού παιδιού που βλέπει οικείο πρόσωπο. Το δικό του πρόσωπο επιλέχθηκε ανάμεσα σε πολλά υποψήφια για να ενσαρκώσει τον He-Man, αγαπημένη φιγούρα εκατομμυρίων παιδιών που παίρνει σάρκα και οστά στον κινηματογράφο: αφού πρώτα αποκτήσει γήινες ιδιότητες, και μερικές δυσάρεστες εμπειρίες, επιστρέφει στον κατεστραμμένο, μυθικό του πλανήτη για να ανακτήσει τα σκήπτρα του πρίγκιπα Άνταμ, που του στέρησε βίαια ο μοχθηρός και αποκρουστικός Σκέλετορ.
«Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες» –τον πληροφορώ πως έχουμε μια σχετική έκφραση στη γλώσσα μας–, καθώς είναι η τρίτη φορά που παίζει γαλαζοαίματο, διάδοχο και υιό βασιλέως, μετά τη «Σταχτοπούτα» της Disney και το υψηλής τηλεθέασης γκέι δράμα της Amazon, «Red, White and Royal Wedding», του οποίου το sequel ετοιμάζεται οσονούπω. Συμφωνεί, και προσθέτει πως η τύχη δεν έχει θέση στην ταινία, αφού ο Άνταμ εξανθρωπίζεται, γίνεται τρωτός και αποτυγχάνει συχνά και επώδυνα μέχρι να κερδίσει τον ηρωισμό που τόσο πολύ αναζητά. Οι «Κυρίαρχοι του Σύμπαντος» είναι το εισιτήριό του για ένα ψηλότερο σκαλοπάτι εμπορικού αντικρίσματος, αν και δεν είναι καθόλου σίγουρο πως αυτή η «πολυέξοδη φαντασία» θα τον ανεβάσει πίστα. Αυτό που έχει ήδη διαφανεί, από το «Bottoms» και το «Ιdea of you», μια κομεντί τύπου «Η σαραντάρα και ο πρωτάρης» δίπλα στην Αν Χάθαγουεϊ, είναι πως δεν πρόκειται για ένα ακόμη pretty face αλλά για έναν ηθοποιό που έχει περάσει από τα πρώτα στάδια του teen idol και απλώς χρειάζεται αυτό που ο πρίγκιπας Άνταμ της Ετέρνια παλεύει να αποφύγει: λίγη τύχη.
«Ήμουν 10 χρονών, ίσως λίγο μεγαλύτερος, όταν κερδίσαμε το Euro το 2004. Είχα τέτοια χαρά που φορούσα τη φανέλα του σκόρερ, του Χαριστέα, από το πρωί ως το βράδυ, επί εβδομάδες, δεν την έβγαζα από πάνω μου. Χόρευα και τραγουδούσα, και οι φίλοι μου με κοιτούσαν περίεργα, αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου!»
Αν υπάρχει ένας σταρ που έχει αναδειχθεί αμιγώς μέσα στη δεκαετία του 2020, είναι ο Νίκολας Γκάλιτζιν με το ρωσικής προέλευσης επώνυμο, αλλά τα δυο εντελώς «δικά μας» μεσαία ονόματα, Δημήτριος και Κωνσταντίνος, και την ελληνική καταγωγή από τη μητέρα του, την κυρία Λώρα Μαρία Κωνσταντίνα Παπαγιάννη. Ο ξανθός Βρετανός που μεγάλωσε στο λονδρέζικο προάστιο του Χάμερσμιθ («ήμουν ένα μικρό σκατό που κάπνιζα από τα 13 μου», έχει προλάβει να δηλώσει, «αδειάζοντας» κάθε απόπειρα μυθοποίησης μιας τυπικής και ήσυχης ανατροφής) μοιράστηκε το «greekness» του με όλον τον κόσμο στην παρθενική του τηλεοπτική εμφάνιση στον μαγικό κόσμο των αμερικανικών late night shows, όταν ο οικοδεσπότης Τζίμι Κίμελ, αφού έκανε τις απαραίτητες συστάσεις και ξεμπέρδεψε τον γρίφο του δύσκολου επωνύμου του, τον ρώτησε αν έχει επισκεφθεί τη χώρα μας. Τότε εκείνος θυμήθηκε το αστείο περιστατικό της φυγάδευσής του από την Ακρόπολη, όταν ένα γκρουπ από μαθήτριες τον αναγνώρισαν, άρχισαν να τσιρίζουν και να τον κυνηγούν, αυτός ανέβηκε στον βράχο, κάπως κρύφτηκε, αλλά τελικά κατάπιε την περηφάνια του και τηλεφώνησε στους γονείς του να έρθουν να τον σώσουν!
«Παρά το γεγονός ότι γεννήθηκα στο Λονδίνο, νιώθω πως είμαι εξ αίματος Έλληνας περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Είναι κάτι σαν κληρονομικό δικαίωμα, μια ιδιότητα που αποκτούμε όταν γεννιόμαστε. Είμαι τρομερά υπερήφανος γιατί οι Έλληνες είμαστε οι κλασικοί αφηγητές και οι εφευρέτες του δράματος και του θεάτρου». Δίπλα του κάθεται η συμπρωταγωνίστριά του, η βραζιλιάνικης καταγωγής Καμίλα Μέντες, που μας έχει αφήσει να τα πούμε μεταξύ μας, αλλά του θυμίζει πως την πήγαινε βόλτες κοντά στην ελληνική εκκλησία στο Μπέιζγουοτερ για να της δείξει τα παλιά του στέκια. «Και με έβλεπαν οι παπάδες που με ξέρανε από μικρό, γιατί εκεί βαφτίστηκα, και με ρωτούσαν, “παιδί μου, πού είσαι, γιατί δεν έρχεσαι στη λειτουργία την Κυριακή;”. Τι να τους πω, πως είμαι κάπως απασχολημένος με τη δουλειά; Κλασικές κουβέντες μεταξύ Ελλήνων, με πολλή αγάπη, αυτά είναι που μου αρέσουν, η αίσθηση της οικογένειας, που αποτελεί τον δεσμό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου».
Ο Γκάλιτζιν δεν έχει μιλήσει ποτέ για το ρωσικό σόι από τη μεριά του πατέρα του, και όταν τον ρωτώ ποιο είναι το χωριό του, γελάει και λέει πως τώρα θα το βάλει στον χάρτη: “Είμαι από το Μαντζάρι, ένα τόσο δα (σ.σ. έχει κάτι λιγότερο από 100 κατοίκους) χωριουδάκι βόρεια της Καλαμάτας, ούτε μισή ώρα απόσταση. Βέβαια, γνωρίζετε καλύτερα πως οι Έλληνες είμαστε από παντού, καταγόμαστε από πολλά μέρη». Κι όταν του ζητώ να ανακαλέσει μια παιδική μνήμη, από εκείνες τις λίγο άβολες, που τώρα τη θυμάται και γελάει, δεν διστάζει – πάλι κάτι ελληνικό έχει να αναφέρει: «Ήμουν 10 χρονών, ίσως λίγο μεγαλύτερος, όταν κερδίσαμε το Euro το 2004. Είχα τέτοια χαρά που φορούσα τη φανέλα του σκόρερ, του Χαριστέα, από το πρωί ως το βράδυ, επί εβδομάδες, δεν την έβγαζα από πάνω μου. Χόρευα και τραγουδούσα (ακόμη το κάνει, έχει ανεβάσει και βίντεό του με τραγούδια της Θεοδωρίδου), και οι φίλοι μου με κοιτούσαν περίεργα, αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου!».
Το τρέιλερ της ταινίας «Masters of The Universe»
