Ο Ίαν ΜακΓιούαν υποστήριξε ότι η απαισιοδοξία είναι πιθανότατα «μεγαλύτερο πρόβλημα από την κλιματική αλλαγή», μιλώντας στο Hay Festival, την ώρα που η Βρετανία κατέγραφε θερμοκρασίες-ρεκόρ για τον μήνα Μάιο.
Ο Βρετανός συγγραφέας είπε ότι ακούει «διαρκώς» ανθρώπους να λένε πως δεν περιμένουν τα παιδιά τους να ζήσουν τόσο καλά όσο έζησαν οι ίδιοι. Για τον ΜακΓιούαν, όμως, αυτή η αίσθηση παραίτησης είναι μέρος του προβλήματος. Όπως υποστήριξε, η αισιοδοξία δεν είναι αφέλεια, αλλά «ηθικό καθήκον».
Ο ΜακΓιούαν μιλούσε σε πάνελ του Hay Festival μαζί με την πρώην πρόεδρο της National Farmers’ Union, Μινέτ Μπάτερς, και τη Σάντι Τοκσβιγκ. Η συζήτηση έγινε την ίδια ημέρα που η θερμοκρασία στο Λονδίνο έφτασε τους 34,8 βαθμούς Κελσίου, καταρρίπτοντας ρεκόρ Μαΐου που κρατούσε από το 1922.
Το νέο του βιβλίο, What We Can Know, διαδραματίζεται εν μέρει στο 2119, σε μια Βρετανία που έχει βυθιστεί από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Παρ’ όλα αυτά, ο συγγραφέας επέμεινε ότι η συζήτηση για την κλιματική κρίση δεν μπορεί να μένει εγκλωβισμένη στην καταστροφολογία.
Η αισιοδοξία, είπε, είναι και «άσκηση λογικής», επειδή ο κόσμος είναι μεγάλος, οι κοινωνίες διαφορετικές και είναι πιθανό να βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη αλλαγές που δεν έχουμε ακόμη αντιληφθεί. Ως παράδειγμα ανέφερε το 2020, όταν στο Ηνωμένο Βασίλειο η ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ξεπέρασε εκείνη που παραγόταν από φυσικό αέριο και άνθρακα. «Ήμασταν μάλλον πολύ απασχολημένοι με την Covid για να το προσέξουμε», είπε.
Ο ΜακΓιούαν υποστήριξε επίσης ότι ακόμη και το προσωπικό συμφέρον μπορεί να λειτουργήσει ως πρώτο βήμα για αλλαγή. Αν κάποιος μειώσει τον ετήσιο λογαριασμό του τοποθετώντας μερικά ηλιακά πάνελ στο μπαλκόνι του, είπε, η επόμενη κίνηση μπορεί να του φανεί «ελαφρώς ενάρετη». Το περιέγραψε ως ένα μικρό σπρώξιμο προς τη σωστή κατεύθυνση.
Στο ίδιο πάνελ, η Μινέτ Μπάτερς μίλησε για την αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες λόγω των ακραίων καιρικών φαινομένων. Όπως είπε, στα 26 χρόνια που καλλιεργεί, δεν είχε ζήσει χρονιά σαν την προηγούμενη, με την παραγωγή σανού και ενσιρώματος να πέφτει στο μισό. Η ίδια περιέγραψε τις αποφάσεις των αγροτών ως ένα είδος «ρωσικής ρουλέτας», καθώς η κλιματική αστάθεια συνδυάζεται με πολιτική αβεβαιότητα.
Ο ΜακΓιούαν, πάντως, επέμεινε στο σημείο που διατρέχει και το νέο του βιβλίο: ότι το μέλλον δεν είναι μόνο πεδίο φόβου, αλλά και πεδίο ευθύνης. Σε μια εποχή όπου η κλιματική κρίση μοιάζει συχνά αμετάκλητη, ο συγγραφέας προτείνει την αισιοδοξία όχι ως παρηγοριά, αλλά ως τρόπο να συνεχιστεί η δράση.
Με στοιχεία από Guardian
