Σκάφος που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια απομακρύνει πλαστικά από τις θάλασσες και με το σύστημα Interceptor έχει ήδη σταματήσει την είσοδο περισσότερων από 143.000 κιλών απορριμμάτων στον Ειρηνικό Ωκεανό, συγκρατώντας πλαστικά και σκουπίδια από έναν ποταμό του Λος Άντζελες.
Η κατασκευή αποτελείται στην πραγματικότητα από δύο πλατφόρμες, με μια μικρότερη να βρίσκεται μέσα στη μεγαλύτερη.
Πώς λειτουργεί το σύστημα Interceptor
Ένα πλωτό φράγμα καθοδηγεί τα σκουπίδια προς τη συσκευή, όπου ένας μεταφορικός ιμάντας τα συλλέγει. Στη συνέχεια, ένα αυτοματοποιημένο σύστημα τα κατανέμει σε έξι κάδους πάνω σε ξεχωριστή φορτηγίδα, στέλνοντας ειδοποίηση στα πληρώματα όταν αυτοί γεμίσουν. Από πάνω, ηλιακοί συλλέκτες σχηματίζουν την οροφή, ενώ ένας δεύτερος μεταφορικός ιμάντας κινείται αργά, ρίχνοντας κομμάτια πλαστικού και άλλων απορριμμάτων σε κάθε κάδο.
Όλο αυτό το σύστημα μπορεί να συγκρατήσει περίπου 9.070 κιλά σκουπιδιών, όσο ένα πλήρως φορτωμένο φορτηγό. Δεδομένου ότι στο Λος Άντζελες επικρατεί η περίοδος ξηρασίας, λίγα απόβλητα καταλήγουν στο ποτάμι λόγω βροχοπτώσεων.
«Είναι ένα αρκετά αντιπροσωπευτικό δείγμα», λέει ο Τζέιμς Πάτερσον, διευθυντής επιχειρήσεων του μη κερδοσκοπικού οργανισμού The Ocean Cleanup, που έχει αναπτύξει το σύστημα. «Βλέπουμε μια μεγάλη ποικιλία από βασικά πλαστικά- κυρίως μπουκάλια, ποτήρια, δοχεία takeaway, αντικείμενα από εστιατόρια. Αυτά είναι συνήθως όσα συναντάμε εδώ», προσθέτει.
Όταν τα απόβλητα απομακρύνονται, ταξινομούνται και αποστέλλονται σε εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων. «Θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι από την αρχή μέχρι το τέλος τα διαχειριζόμαστε με υπεύθυνο τρόπο και ότι είτε ταξινομούνται είτε αποθηκεύονται σωστά», λέει ο Πάτερσον. «Δεν θέλουμε να δημιουργείται μια νέα, κυκλική συσσώρευση σκουπιδιών εδώ».
Αυτή η συγκεκριμένη φορτηγίδα λειτουργεί ως πρότυπο για αντίστοιχες εγκαταστάσεις που αναπτύσσονται σε όλο τον κόσμο. Η ΜΚΟ «The Ocean Cleanup» δραστηριοποιείται πλέον σε 10 τοποθεσίες, με 21 συστήματα Interceptor, σε χώρες όπως η Μαλαισία, η Ινδονησία, το Βιετνάμ, η Γουατεμάλα, η Τζαμάικα και η Δομινικανή Δημοκρατία. Στόχος της είναι να καθαρίσει τις 30 πιο ρυπασμένες πόλεις παγκοσμίως έως το 2030.
Η βασική ιδέα είναι να αποτραπεί η είσοδος των αποβλήτων στον ωκεανό. «Αντί να στοχεύουμε μεμονωμένα ποτάμια, ο στόχος είναι να καθαρίζουμε ολόκληρες περιοχές, γιατί έτσι μπορούμε να έχουμε πραγματικό και ουσιαστικό αντίκτυπο στην κοινωνία και στο περιβάλλον», σημειώνει ο Πάτερσον.
Τα αποτελέσματα στο Λος Άντζελες
Σε αυτό το ρυάκι, στο τέλος ενός αστικού δικτύου αποστράγγισης 130 τετραγωνικών μιλίων στην κομητεία του Λος Άντζελες, το σύστημα έχει εμποδίσει την είσοδο περίπου 143.710 κιλών σκουπιδιών στον ωκεανό μέσα στο 2025.
Η «The Ocean Cleanup» σχεδιάζει την ανάπτυξη δύο ακόμη συστημάτων στην περιοχή του Λος Άντζελες- στον ποταμό Σαν Γκάμπριελ και στον ποταμό Λος Άντζελες.
Ήδη, σύμφωνα με τον Πάτερσον, το έργο έχει αρχίσει να έχει αντίκτυπο και στις παράκτιες κοινότητες: πόλεις στις ακτές νότια της εγκατάστασης έχουν μειώσει τον προϋπολογισμό τους για τον καθαρισμό των παραλιών, καθώς πλέον καταλήγουν λιγότερα απορρίμματα στην άμμο και δεν απαιτείται τόσο συχνή απομάκρυνσή τους.
Ο ιδρυτής της ΜΚΟ, ο Ολλανδός εφευρέτης και επιχειρηματίας Μπόιαν Σλατ, εμπνεύστηκε αρχικά να αξιοποιήσει την τεχνολογία για την αντιμετώπιση της μεγάλης συσσώρευσης απορριμμάτων του Ειρηνικού, αναπτύσσοντας συστήματα που μπορούν να τα «συλλέγουν» από την επιφάνεια του νερού.
Ωστόσο, στην πορεία αναζήτησης αποτελεσματικών λύσεων, ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός στράφηκε στα ποτάμια- τις βασικές «αρτηρίες» που μεταφέρουν τα πλαστικά απόβλητα προς τους ωκεανούς.
Γιατί τα ποτάμια είναι το «κλειδί»
Τα ποτάμια είναι το «κλειδί». Έρευνα της The Ocean Cleanup δείχνει ότι μόλις 1.000 ποτάμια παγκοσμίως ευθύνονται για σχεδόν το 80% των εκπομπών πλαστικού στους ωκεανούς, ενώ περίπου το 90% της συνολικής ρύπανσης που καταλήγει στη θάλασσα προέρχεται από τα ποτάμια.
«Πρέπει να κλείσουμε τη βρύση πριν μπορέσουμε να συλλέξουμε τα σκουπίδια στον ωκεανό, αλλιώς απλώς αφαιρούμε τα παλιά για να αντικαθίστανται από νέα», λέει ο Πάτερσον. «Πριν καθαρίσουμε τον Ειρηνικό, πρέπει πρώτα να σταματήσουμε την πηγή».
Οι εργασίες για τον σχεδιασμό του αυτόνομου συστήματος ξεκίνησαν το 2017, ενώ το πιλοτικό έργο στο Λος Άντζελες τέθηκε σε λειτουργία το 2022. Το κόστος σχεδιασμού και αδειοδότησης ανήλθε περίπου στα 1,3 εκατομμύρια δολάρια, ενώ επιπλέον 1,5 εκατομμύριο δολάρια διατέθηκε για την εγκατάσταση και την ασφάλιση του σκάφους και των φραγμάτων στη θέση τους.
Η ετήσια συντήρηση φτάνει περίπου τα 650.000 δολάρια, ενώ το σύστημα Interceptor παρέχεται δωρεάν στην κομητεία του Λος Άντζελες από την The Ocean Cleanup.
Με πληροφορίες από Guardian
