Το «μαγικό» σφουγγάρι (σφουγγάρι γόμα) που χρησιμοποιείται ευρέως για τον καθαρισμό δύσκολων λεκέδων ίσως δεν είναι τόσο αθώο όσο φαίνεται.
Σύμφωνα με μελέτη της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (American Chemical Society), τα σφουγγάρια μελαμίνης ενδέχεται να αποτελούν σημαντική πηγή μικροπλαστικής ρύπανσης.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι παγκοσμίως απελευθερώνονται πάνω από 1,5 τρισεκατομμύριο μικροπλαστικές ίνες κάθε μήνα από τη χρήση και τη φθορά αυτών των σφουγγαριών, σωματίδια που καταλήγουν τελικά στο περιβάλλον και ενδέχεται να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα.
Μικροπλαστικά σε προϊόντα καθαρισμού: Πώς παρασκευάζονται τα σφουγγάρια μελαμίνης
Τα σφουγγάρια μελαμίνης είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά, καθώς κατασκευάζονται από ένα πολυμερές υλικό (ρητίνη μελαμίνης-φορμαλδεΰδης) που δημιουργεί μια εξαιρετικά λεπτή, άκαμπτη δομή. Παρότι στην αφή μοιάζουν μαλακά, λειτουργούν στην ουσία σαν πολύ λεπτό «γυαλόχαρτο», αφαιρώντας τους λεκέδες χωρίς τη χρήση χημικών.
Ακριβώς αυτή η ιδιότητα, όμως, οδηγεί και στη σταδιακή φθορά τους. Κατά τη χρήση, μικρά κομμάτια αποκολλώνται και διασπώνται σε μικροπλαστικές ίνες, δηλαδή σωματίδια μικρότερα από 5 χιλιοστά, συχνά αόρατα στο ανθρώπινο μάτι.
Όταν ξεπλένονται, αυτές οι ίνες περνούν στο αποχετευτικό σύστημα και μπορούν να καταλήξουν σε ποτάμια, λίμνες και θάλασσες. Εκεί, είναι πιθανό να καταναλωθούν από ψάρια και άλλους οργανισμούς, μπαίνοντας έτσι στην τροφική αλυσίδα.
Το ερευνητικό πλαίσιο για το προϊόν καθαρισμού
Στο πλαίσιο της έρευνας, οι επιστήμονες δοκίμασαν σφουγγάρια από τρεις γνωστές μάρκες, προσομοιώνοντας πραγματικές συνθήκες χρήσης. Διαπίστωσαν ότι η πυκνότητα του υλικού παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς τα πιο πυκνά σφουγγάρια φθείρονται πιο αργά και απελευθερώνουν λιγότερα μικροπλαστικά.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ένα μόνο σφουγγάρι μπορεί να απελευθερώσει περίπου 6,5 εκατομμύρια ίνες για κάθε γραμμάριο υλικού που χάνεται. Με βάση δεδομένα πωλήσεων, οι ερευνητές εκτίμησαν ότι η συνολική παγκόσμια επιβάρυνση είναι τεράστια, και πιθανότατα υποτιμημένη.
Η μελέτη προτείνει λύσεις τόσο σε επίπεδο παραγωγής όσο και κατανάλωσης, από την κατασκευή πιο ανθεκτικών σφουγγαριών μέχρι τη στροφή σε φυσικά υλικά που δεν περιέχουν πλαστικό, καθώς και τη βελτίωση των συστημάτων φιλτραρίσματος.
Με πληροφορίες από Αμερικάνικη Χημική Εταιρεία, Science Daily
