Έτοιμοι να πάνε στον Άρη οι πρώτοι… ραβδοσκόποι

Η αναζήτηση αξιοποιήσιμου νερού στον Άρη ίσως σύντομα βασιστεί σε ένα απρόσμενο εργαλείο. Drones εξοπλισμένα με ραντάρ που πετούν πολύ κοντά στην επιφάνεια και μπορούν να «δουν» κάτω από το έδαφος με τρόπους που τα ερευνητικά διαστημικά σκάφη που βρίσκονται σε τροχιά στον πλανήτη δεν μπορούν να εντοπίσουν.

Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα έδειξε σε δοκιμές που πραγματοποίησε ότι ένα ραντάρ που μπορεί να διεισδύει μέσα στο έδαφος τοποθετημένο σε drones μπορεί να χαρτογραφήσει θαμμένους παγετώνες στη Γη με εντυπωσιακή λεπτομέρεια, προσφέροντας ένα πρότυπο για το πώς παρόμοιες τεχνικές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στον Άρη. Η έρευνα επικεντρώνεται σε παγετώνες στην Αλάσκα και το Ουαϊόμινγκ οι οποίοι μοιάζουν με αποθέσεις πάγου που έχουν εντοπιστεί κάτω από την επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη.

Αν θέλεις να αποφασίσεις πού να τρυπήσεις στον Άρη πρέπει να γνωρίζεις αν ο πάγος που αναζητάς βρίσκεται κάτω από ένα μέτρο υλικού ή κάτω από δέκα. Αυτού του είδους τις πληροφορίες θα μπορούσε να προσφέρει ένα σύστημα βασισμένο σε drones.

Τα εμπόδια

Για δεκαετίες οι αποστολές στον Άρη βασίζονταν σε ραντάρ από τροχιά όπως το SHARAD του Mars Reconnaissance Orbiter της NASA για να εντοπίσουν υπόγειο πάγο. Αυτά τα συστήματα επιβεβαίωσαν ότι τεράστιες ποσότητες πάγου βρίσκονται κάτω από στρώματα βράχων και σκόνης ιδιαίτερα σε μεσαία γεωγραφικά πλάτη. Ωστόσο ενώ μπορούν να εντοπίσουν μεγάλες αποθέσεις δυσκολεύονται να δώσουν λεπτομέρειες κοντά στην επιφάνεια όπως το ακριβές βάθος του πάγου και το πάχος του υλικού που τον καλύπτει.

Αυτός ο περιορισμός είναι κρίσιμος, γιατί για μελλοντικές αποστολές έχει τεράστια σημασία να γνωρίζουμε αν ο πάγος είναι εύκολα προσβάσιμος ή θαμμένος βαθιά κάτω από σκληρό υλικό.

Η μελέτη δείχνει ότι τα drones μπορούν να καλύψουν αυτό το κενό. Πετώντας χαμηλά πάνω από παγετώνες στην Αλάσκα και το Ουαϊόμινγκ οι ερευνητές χαρτογράφησαν το πάχος του πάγου, εντόπισαν λεπτά στρώματα συντριμμιών και αποκάλυψαν εσωτερικές δομές. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν με μετρήσεις πεδίου όπως εκσκαφές και γεωτρήσεις καθώς και με προσομοιώσεις.

Στον Άρη παρόμοια συστήματα θα μπορούσαν να εντοπίζουν θαμμένο πάγο και να χαρτογραφούν το υλικό που τον καλύπτει προσφέροντας λεπτομέρειες που τα όργανα σε σκάφη ή δορυφόρους που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη δεν μπορούν να δουν. Αντί να γίνεται τυχαία διάτρηση οι αποστολές θα μπορούν να στοχεύουν σημεία όπου ο πάγος βρίσκεται πιο κοντά στην επιφάνεια και να τον ανακτούν.

Ο πάγος μπορεί στη συνέχεια να μετατραπεί σε πόσιμο νερό, στο πολύτιμο οξυγόνο για τις εγκαταστάσεις στις οποίες θα ζουν οι άνθρωποι εκεί, για καλλιέργεια τροφίμων ακόμη και για καύσιμα. Ανάλογη προσπάθεια θα γίνει νωρίτερα και με το παγωμένο νερό που έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει στη Σελήνη ώστε να διευκολυνθεί μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στο φυσικό μας δορυφόρο.

Ανιχνευτές

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης πρακτικές λεπτομέρειες όπως το ιδανικό ύψος και η ταχύτητα πτήσης των drones, η σημασία της κατεύθυνσης πτήσης σε σχέση με τη ροή του παγετώνα και η σωστή ευθυγράμμιση του ραντάρ για αποτελεσματική ανίχνευση.

Τα drones δεν προορίζονται να αντικαταστήσουν τα τροχιακά σκάφη ή τα ρομπότ επιφάνειας, αλλά να λειτουργήσουν ως ενδιάμεσοι ανιχνευτές. Σε μια συνδυαστική στρατηγική, τα τροχιακά μέσα θα εντοπίζουν γενικές περιοχές, τα drones θα προσφέρουν λεπτομερή χαρτογράφηση και οι αποστολές στην επιφάνεια θα πραγματοποιούν γεωτρήσεις και αναλύσεις.

Η σημασία αυτής της προσέγγισης ξεπερνά την απλή εξερεύνηση. Ο πάγος στον Άρη αποτελεί αρχείο του παρελθόντος κλίματος αλλά και πιθανό πόρο αρχικά για μελλοντικούς αστροναύτες και αργότερα για μόνιμους κατοίκους. Η σωστή επιλογή σημείων μπορεί επίσης να αυξήσει τις πιθανότητες ανίχνευσης ενδείξεων παλαιότερης ζωής.

Η ιδέα βασίζεται και στην επιτυχία του ελικοπτέρου Ingenuity της NASA το οποίο απέδειξε ότι είναι δυνατή η πτήση στην αραιή ατμόσφαιρα του Άρη και άνοιξε τον δρόμο για πιο εξελιγμένα ιπτάμενα επιστημονικά εργαλεία.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι με αυτή την τεχνολογία γεφυρώνεται το χάσμα ανάμεσα στις σημερινές παρατηρήσεις από τροχιά και σε ένα μέλλον όπου άνθρωποι θα εξερευνούν τον Άρη επιτόπου. Με αυτόν τον τρόπο, η μελέτη των παγετώνων και του υπεδάφους γίνεται πιο ακριβής και πρακτική για τις επόμενες αποστολές.

Naftemporiki.gr