Αξονικές τομογραφίες ενός δείγματος δεκαετιών από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Yale Peabody αποκάλυψαν ένα νέο είδος κροκοδειλόμορφου όντος με κοντό ρύγχος και ασυνήθιστα ισχυρά σαγόνια προσφέροντας ένα σπάνιο «στιγμιότυπο» οικολογικής εξειδίκευσης στην Ύστερη Τριαδική περίοδο.
Το είδος Eosphorosuchus lacrimosa ζούσε πριν από περίπου 210 εκατομμύρια χρόνια κοντά σε ποτάμια και λίμνες στη σημερινή περιοχή του Νέου Μεξικού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν ένα γρήγορο αρπακτικό με μεγάλα πίσω πόδια και μικρότερα πιο λεπτά μπροστινά άκρα. Διέθετε επίσης κοντό ρύγχος, ιδιαίτερα ενισχυμένο κρανίο και ανεπτυγμένους μύες σιαγόνων ιδανικούς για να δαγκώνει δυνατά μεγάλα θηράματα.
«Αυτό δείχνει τη διαφοροποίηση των πρώιμων κροκοδειλόμορφων στην αρχή της Εποχής των Ερπετών. Κατά την Ύστερη Τριαδική περίοδο υπήρχαν δύο μεγάλες “δυναστείες” ερπετών που ανταγωνίζονταν για κυριαρχία: από τη μία η γραμμή που οδήγησε στους κροκόδειλους και τους αλιγάτορες και από την άλλη εκείνη που οδήγησε στα πουλιά, τα οποία είναι δεινόσαυροι» δήλωσε ο Δρ. Μπαρτ Μπουλάρ παλαιοντολόγος στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και στο Μουσείο Yale Peabody.
«Οι δεινόσαυροι τότε ήταν λεπτά, ελαφριά ζώα που κινούνταν στα δύο πόδια, ενώ οι πρόγονοι των κροκοδείλων ήταν γρήγοροι, τετράποδοι θηρευτές, χαμηλόσωμοι και πιο στιβαροί παρόμοιοι με τσακάλια ή μεγάλα σκυλιά» λέει ο Μπουλάρι. Το βασικό απολίθωμα του Eosphorosuchus lacrimosa περιλαμβάνει τμήματα του κρανίου, της κάτω γνάθου, σπονδύλους, άκρα και στοιχεία θωράκισης. Ανασκάφηκε το 1948 στο Ghost Ranch στο Νέο Μεξικό και ήταν γνωστό στην επιστήμη για περίπου 75 χρόνια χωρίς όμως να έχει μελετηθεί πλήρως ή ταυτοποιηθεί.
Η εξελικτική γραμμή
Η φυλογενετική ανάλυση των ερευνητών τοποθετεί το Eosphorosuchus lacrimosa κοντά στη βάση της εξελικτικής γραμμής των κροκοδειλόμορφων, έξω από μια ομάδα που περιλαμβάνει το συγγενικό είδος Hesperosuchus agilis. Αυτό δείχνει ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμφανίστηκαν πολύ νωρίς στην εξέλιξη αυτής της ομάδας.
Σημαντικό είναι επίσης ότι τα απολιθώματα του Eosphorosuchus lacrimosa βρέθηκαν μαζί με εκείνα του Hesperosuchus agilis. Η συνύπαρξη αυτών των δύο μορφών υποδηλώνει ότι ακόμη και οι πρώιμοι κροκοδειλόμορφοι είχαν ήδη αρχίσει να μοιράζονται οικολογικές «θέσεις», εξειδικευόμενοι σε διαφορετικούς τρόπους διατροφής.
«Το Eosphorosuchus lacrimosa είναι ένα από τα λίγα καλά διατηρημένα πρώιμα συγγενικά είδη των κροκοδείλων, και η συνύπαρξή του με το Hesperosuchus agilis αντιπροσωπεύει την αυγή της λειτουργικής διαφοροποίησης στη γραμμή που οδήγησε στους σύγχρονους κροκόδειλους. Εκτός από τη μοναδική ανατομία και την ιστορία διατήρησής του, το δείγμα δείχνει πόσο σημαντικές είναι οι συλλογές μουσείων, καθώς μπορούν ακόμη να αποκαλύπτουν νέα στοιχεία για την ιστορία της ζωής» δήλωσε η Μιράντα Μαργκούλις Ονούμα διδακτορική φοιτήτρια στο Γέιλ.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή προσφέρει μια εικόνα ενός αρχαίου οικοσυστήματος με πλούσια βιοποικιλότητα, όπου συγγενικά είδη είχαν ήδη διαφοροποιήσει τους ρόλους τους, εξελίσσοντας εξειδικευμένες διατροφικές προσαρμογές.
Naftemporiki.gr
