Η κολύμβηση «αγαπά» την καρδιά περισσότερο από το τζόκινγκ

Η κολύμβηση προσέφερε βελτιώσεις στη φυσική κατάσταση αντίστοιχες με εκείνες του τρεξίματος, αλλά προκάλεσε μεγαλύτερη ανάπτυξη της καρδιάς και πιο ευνοϊκές μοριακές αλλαγές γεγονός που υποδηλώνει ότι ενδέχεται να είναι ακόμη πιο ωφέλιμη για την καρδιαγγειακή υγεία.

Εδώ και δεκαετίες η κολύμβηση και το τζόκινγκ θεωρούνται δύο από τις καλύτερες μορφές αερόβιας άσκησης για την προστασία της καρδιάς και του κυκλοφορικού συστήματος. Ωστόσο νέα έρευνα δείχνει ότι οι δύο δραστηριότητες δεν ενισχύουν την καρδιά με ακριβώς τον ίδιο τρόπο.

Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε ζωικό μοντέλο επιστήμονες από τη Βραζιλία διαπίστωσαν ότι η κολύμβηση προκάλεσε πιο εκτεταμένες αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς σε σχέση με το τζόκινγκ υποδεικνύοντας ότι οι διαφορετικές μορφές άσκησης ενεργοποιούν ξεχωριστούς βιολογικούς μηχανισμούς που επηρεάζουν την καρδιαγγειακή υγεία.

Τα ευρήματα

Οι ερευνητές του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο (UNIFESP) διαπίστωσαν ότι η κολύμβηση ήταν αποτελεσματικότερη στην προώθηση της υγιούς ανάπτυξης της καρδιάς και στην αύξηση της δύναμης με την οποία συσπάται ο καρδιακός μυς (μυοκάρδιο).

«Η κολύμβηση και το τρέξιμο είναι δύο εξαιρετικοί τρόποι για τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής υγείας και την προστασία του καρδιακού μυός. Θέλαμε όμως να εξετάσουμε αν κάποιος από τους δύο είναι ακόμη πιο ωφέλιμος. Διαπιστώσαμε ότι, παρόλο που και οι δύο αυξάνουν την αναπνευστική ικανότητα, η κολύμβηση πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, συνδυάζοντας λειτουργικές και μοριακές προσαρμογές που κάνουν την καρδιά ισχυρότερη και πιο αποδοτική», δήλωσε ο καθηγητής Αντρέι Ζόρζε Σέρα, συντονιστής της μελέτης.

Τα αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Scientific Reports» έδειξαν ότι η κολύμβηση προκαλεί εντονότερες μεταβολές στα microRNA, μόρια που συμμετέχουν σε βασικές προσαρμογές της καρδιάς. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

* η ανάπτυξη των καρδιακών κυττάρων
* ο σχηματισμός νέων αιμοφόρων αγγείων (αγγειογένεση)
* η προστασία των κυττάρων από τον θάνατο
* η ρύθμιση της συσταλτικής λειτουργίας της καρδιάς
* η αντιμετώπιση του οξειδωτικού στρες
* Οι επιδράσεις αυτές ήταν πιο έντονες από εκείνες που παρατηρήθηκαν στο τζόκινγκ

Πώς η κολύμβηση επηρεάζει τα microRNA της καρδιάς

Τα microRNA είναι μικρά μόρια που ρυθμίζουν την έκφραση των αγγελιοφόρων RNA (mRNA), τα οποία είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση των πρωτεϊνών.

«Παρότι αρκετές μελέτες είχαν ήδη εξετάσει τα microRNA που επηρεάζονται από την αερόβια άσκηση γενικά, γνωρίζαμε πολύ λίγα για το πώς διαφέρουν τα πρότυπα έκφρασής τους όταν συγκρίνονται η κολύμβηση και το τρέξιμο στις ίδιες πειραματικές συνθήκες. Η μελέτη μας αποκαλύπτει ότι υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές στις καρδιαγγειακές επιδράσεις αυτών των δύο μορφών άσκησης», εξήγησε ο Σέρα.

Για τις ανάγκες της έρευνας ποντίκια ακολούθησαν πρόγραμμα άσκησης διάρκειας οκτώ εβδομάδων με συνεδρίες 60 λεπτών πέντε ημέρες την εβδομάδα. Τα ζώα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: ομάδα χωρίς άσκηση, ομάδα τρεξίματος και ομάδα κολύμβησης.

Επειδή η κολύμβηση και το τρέξιμο είναι διαφορετικές δραστηριότητες οι επιστήμονες δεν τις συνέκριναν με βάση την ταχύτητα αλλά με βάση τη σχετική ένταση της άσκησης. Η ένταση υπολογίστηκε μέσω της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO₂ max) που αποτελεί βασικό δείκτη της ικανότητας του οργανισμού να προσλαμβάνει, να μεταφέρει και να χρησιμοποιεί οξυγόνο κατά τη διάρκεια της άσκησης.

Η κολύμβηση προκάλεσε μεγαλύτερη ανάπτυξη της καρδιάς

Και οι δύο μορφές άσκησης βελτίωσαν τη φυσική κατάσταση σε παρόμοιο βαθμό. Η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου αυξήθηκε κατά περισσότερο από 5% και στις δύο ομάδες. Ωστόσο μόνο η κολύμβηση προκάλεσε σημαντικές δομικές αλλαγές στην καρδιά όπως αύξηση της συνολικής καρδιακής μάζας και αύξηση της μάζας της αριστερής κοιλίας. Αντίθετα, το τρέξιμο δεν εμφάνισε σημαντικές διαφορές σε σχέση με τα ζώα που δεν ασκούνταν.

«Η επιλογή ενός αθλήματος εξαρτάται κυρίως από τις προσωπικές προτιμήσεις και το τι απολαμβάνει ο καθένας. Ωστόσο, τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η κολύμβηση μπορεί να έχει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο σε περιπτώσεις αποκατάστασης του μυοκαρδίου, καρδιακής αποκατάστασης και, κυρίως, στην επιστημονική έρευνα. Αυτό είναι σημαντικό, επειδή πολλές μελέτες αντιμετωπίζουν την κολύμβηση και το τρέξιμο ως ισοδύναμες μορφές αερόβιας άσκησης, ενώ πλέον γνωρίζουμε ότι οι επιδράσεις τους δεν είναι ίδιες», τόνισε ο Σέρα.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια σειρά εξετάσεων πριν και μετά το πρόγραμμα άσκησης, αξιολογώντας την καρδιοαναπνευστική ικανότητα, τη φυσική κατάσταση, καθώς και τη δομή και λειτουργία της καρδιάς και του μυοκαρδίου.

Οι μοριακοί μηχανισμοί

Η ερευνητική ομάδα μελέτησε επίσης την έκφραση γονιδίων και τις πρωτεϊνικές οδούς σηματοδότησης που σχετίζονται με τη φυσιολογική καρδιακή υπερτροφία, δηλαδή τη φυσιολογική αύξηση του μεγέθους της καρδιάς που προκαλείται από την άσκηση και δεν αποτελεί πάθηση.

Παράλληλα, διερεύνησε τους μοριακούς μηχανισμούς μέσω των οποίων τα microRNA ρυθμίζουν αυτές τις προσαρμογές. «Παρότι δεν γνωρίζουμε ακόμη γιατί συμβαίνουν αυτές οι αλλαγές σε μοριακό επίπεδο, καταφέραμε να διερευνήσουμε σε βάθος τις βιολογικές οδούς που ελέγχουν τη φυσιολογική υπερτροφία της καρδιάς», κατέληξε ο ερευνητής.

Naftemporiki.gr