Νέο εύρημα ξαναγράφει την ιστορία των εντυπωσιακών στεγόσαυρων

Ένα νεοανακαλυφθέν κρανίο στεγόσαυρου από την Ισπανία προσφέρει σπάνια εικόνα για την ανατομία και την εξέλιξη ενός από τους πιο εμβληματικούς δεινοσαύρους της Ευρώπης.

Το σπάνιο αυτό εύρημα δίνει στους επιστήμονες μια πιο καθαρή εικόνα ενός από τους σημαντικότερους θωρακισμένους δεινόσαυρους της ηπείρου και αλλάζει τις αντιλήψεις για το πώς οι στεγόσαυροι εξαπλώθηκαν και εξελίχθηκαν. Οι στεγόσαυροι ήταν φυτοφάγοι δεινόσαυροι γνωστοί για τις μεγάλες δομές (πλάκες και ακίδες) που εκτείνονταν σε δύο σειρές κατά μήκος της ράχης και της ουράς τους. Ανήκαν στην ομάδα Θυρεόφορα η οποία περιλαμβάνει και τους αγκυλόσαυρους που επίσης είχαν θωρακισμένα σώματα.

Σε νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Vertebrate Zoology» παλαιοντολόγοι από το Ίδρυμα Παλαιοντολογικού Συμπλέγματος Τερουέλ Ντινόπολις περιγράφουν το πιο πλήρες κρανίο στεγόσαυρου που έχει βρεθεί ποτέ στην Ευρώπη. Το απολίθωμα ανακαλύφθηκε στη θέση Están de Colón στη Ριοντέβα της επαρχίας Τερουέλ, σε πετρώματα του σχηματισμού Villar del Arzobispo τα οποία χρονολογούνται στην Ύστερη Ιουρασική περίοδο περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Το κρανίο ανήκε στο είδος Dacentrurus armatus, έναν ευρωπαϊκό στεγόσαυρο που περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1875. Τα κρανία των στεγόσαυρων είναι εξαιρετικά σπάνια, επειδή τα οστά τους ήταν λεπτά και εύθραυστα. Πολλά είδη είναι γνωστά μόνο από μέρη των σκελετών τους γεγονός που δυσκόλευε την κατανόηση της μορφής του κεφαλιού, της διατροφής και των εξελικτικών τους σχέσεων.

Το νέο δείγμα διατηρεί το πίσω μέρος του κρανίου περιλαμβάνοντας σημαντικά οστά ενώ ένας σπόνδυλος του λαιμού που βρέθηκε δίπλα του επιβεβαίωσε την ταυτότητά του. Η μελέτη αποκάλυψε επίσης ένα άγνωστο μέχρι τώρα χαρακτηριστικό: ένα οστό στο πίσω μέρος του κρανίου είχε διαφορετική γωνία σε σχέση με άλλους στεγόσαυρους κάτι που πιθανόν συνδέεται με τον μακρύ λαιμό του ζώου και τον τρόπο που κρατούσε το κεφάλι του.

Η ανάλυση

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το απολίθωμα για να δημιουργήσουν μια νέα εξελικτική ανάλυση των στεγόσαυρων, συγκρίνοντας 115 ανατομικά χαρακτηριστικά σε 30 ομάδες απολιθωμάτων. Τα αποτελέσματα χωρίζουν τους στεγόσαυρους σε δύο βασικούς κλάδους και εισάγουν μια νέα ομάδα που ονομάζεται Neostegosauria η οποία περιλαμβάνει μεταγενέστερα είδη από την Αφρική, την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία.

Η ανάλυση θέτει επίσης νέα ερωτήματα για την εξέλιξη των στεγόσαυρων, υποστηρίζοντας ότι ο Isaberrysaura mollensis ανήκε στους στεγόσαυρους, τοποθετώντας άλλα είδη κοντά στο Dacentrurus και δείχνοντας ότι ορισμένοι ασιατικοί στεγόσαυροι ίσως επέζησαν μέχρι την Πρώιμη Κρητιδική περίοδο.

Η τοποθεσία της Ριοντέβα έχει αποδώσει περίπου 200 απολιθώματα συμπεριλαμβανομένων υπολειμμάτων τουλάχιστον δύο στεγόσαυρων σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης, καθώς και απολιθώματα από άλλα προϊστορικά ζώα. Περισσότερα οστά από το ίδιο άτομο βρίσκονται ακόμη υπό επεξεργασία, πράγμα που σημαίνει ότι το συγκεκριμένο κρανίο ίσως είναι μόνο η αρχή των ανακαλύψεων που μπορεί να προσφέρει η περιοχή. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα ευρήματα αυτά ενισχύουν σημαντικά τη σημασία της περιοχής Τερουέλ για την κατανόηση της εξέλιξης της ζωής στη Γη.

Naftemporiki.gr