Σε ιστορικά επίπεδα έφθασε το κόστος από την παρατεινόμενη ξηρασία στην κατακαιόμενη από καταστροφικές δασικές πυρκαγιές Γαλλία, την ώρα που οι μετεωρολόγοι προειδοποιούν για τον επόμενο καύσωνα που έρχεται τις αμέσως επόμενες ημέρες.
Η Γαλλία το καλοκαίρι αυτό υποφέρει από μια πρωτοφανή άνοδο της θερμοκρασίας σε ακραία επίπεδα και ταυτόχρονα από την απουσία βροχοπτώσεων επί πολλές βδομάδες. Ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται βέβαια και στις άλλες χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης, κάτι που διαπιστώνει κανείς και μόνο από την πτώση της στάθμης των υδάτων στους πλωτούς ποταμούς της Γηραιάς Ηπείρου, που έχει παραλύσει τις συγκοινωνίες και έχει πλήξει το εμπόριο.
Η γαλλική κυβέρνηση έχει θέσει υπό επιπήρηση 99 νομαρχιακά διαμερίσματα, κάτι που προοιωνίζεται νέους περιορισμούς στη χρήση νερού. Ήδη οι 62 εκ των 99 περιφερειών έχουν χαρακτηριστεί σε «κατάσταση κρίσης»
Και οι πυρκαγιές στο λογαριασμό
«Η κατάσταση που ζούμε έχει ένα πραγματικό οικονομικό αντίκτυπο. Το κόστος της ιστορικής ξηρασίας με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η Γαλλία θα ξεπεράσει τα 5,6 δισ. ευρώ. Θα ξεπεράσει δηλαδή το εκτιμώμενο κόστος της ξηρασίας του 2022, της μεγαλύτερης που είχε γνωρίσει ως τώρα η χώρα», δήλωσε τη Δευτέρα η υπουργός Οικολογικής Μετάβασης της κυβέρνησης Λεκορνί, Μονίκ Μπαρμπί.
Η αρμόδια υπουργός εξήγησε ότι «για την ξηρασία του 2022 το κόστος υπολογίστηκε στα 5,6 δισ. ευρώ καθώς συμπεριλήφθηκαν σ’ αυτό περίπου 3,5 δισ. ευρώ που χορηγήθηκαν για αποζημιώσεις που δημιουργήθηκαν σε ιδιοκτήτες μονοκατοικιών που υπέστησαν ρωγμές λόγω απότομης διαστολής και διαστολής των οικοδομικών υλικών, περίπου 1,1 δισ. ευρώ που δαπανήθηκαν για αγροτικές αποζημιώσεις, ενώ συνυπολογίστηκε και 1 δισ. ευρώ από τη μείωση κατά 20% που παρατηρήθηκε στην παραγωγή από υδροηλεκτρικά εργοστάσια».
Εφέτος, κατά την υπουργό, τα κόστη θα είναι υψηλότερα συγκριτικά με το 2022, διότι την χρονιά εκείνη η ξηρασία δεν είχε συνοδευθεί από καταστροφικές πυρκαγιές σαν τις εφετινές. Μιλώντας κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της Επιτροπής Υδρολογικής Πρόβλεψης και Παρακολούθησης στο Υπουργείο Οικολογικής Μετάβασης, η Μονίκ Μπαρμπί είπε ότι στον εφετινό λογαριασμό «θα πρέπει να προστεθούν τα κόστη που σχετίζονται με τις συνεχιζόμενες δασικές πυρκαγιές».
Νερό με το σταγονόμετρο
«Σήμερα αρκετοί δείκτες υποδηλώνουν ότι βρισκόμαστε σε επίπεδα συγκρίσιμα με εκείνα των μεγάλων ξηρασιών του 2022 ή του 1976. Και το νέο κύμα καύσωνα που προβλέπεται για αυτήν την εβδομάδα θα επιδεινώσει περαιτέρω αυτήν την ήδη ξεχωριστή ξηρασία που βιώνουμε», δήλωσε η καθ’ ύλην αρμόδια υπουργός.
Σύμφωνα με τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP), η γαλλική κυβέρνηση έχει θέσει υπό επιπήρηση 99 νομαρχιακά διαμερίσματα, κάτι που προοιωνίζεται νέους περιορισμούς στη χρήση νερού. Ήδη οι 62 εκ των 99 περιφερειών έχουν χαρακτηριστεί σε «κατάσταση κρίσης». Προ 10ημέρου οι αντίστοιχοι αριθμοί των διοικητικών διαμερισμάτων της Γαλλίας που χδαρακτηρίζονταν σε κατάσταση κρίσης ήταν μόνο 41.
«Ο σεβασμός των περιορισμών σε ό,τι αφορά την κατανάλωση νερού, που θέτουν η κεντρική κυβέρνηση και οι τοπικές αρχές, δεν είναι επιλογή των πολιτών, είναι καθήκον τους», τόνισε η Μονίκ Μπαρμπί.
Σημειωτέον ότι τις τελευταίες ημέρες ο ο Αγροτικός Συντονισμός (CR), η δεύτερη μεγαλύτερη ένωση αγροτών, κάλεσε τα μέλη της να μην συμμορφωθούν με τις απαγορεύσεις και τους περιορισμούς άρδευσης που έχουν επιβληθεί ως απάντηση στην ξηρασία. «Γνωρίζω καλά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αγρότες, αλλά είναι απαράδεκτο να παραβιάζονται οι κανόνες», που αφορούν όλους τους Γάλλους.
Οργισμένοι αγρότες
Την περασμένη εβδομάδα διάφορες επαγγελματικές αγροτικές οργανώσεις απάντησαν σε άρθρο γνώμης που δημοσίευσαν στην εφημερίδα «Le Figaro» πρώην υπουργοί Γεωργίας και Περιβάλλοντος της Γαλλίας, που ζητούν από τον αγροτικό κόσμο της χώρας να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που θέτει σε ολόκληρη την Ευρώπη η κλιματική κρίση.
«Το άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα από πρώην υπουργούς Γεωργίας και Οικολογίας έχει τουλάχιστον ένα πλεονέκτημα: αναγνωρίζει ότι οι αγρότες είναι τα πρώτα θύματα της κλιματικής αλλαγής. Σε αυτό το σημείο, συμφωνούμε απόλυτα», σημειώνουν στην απάντησή τους οι αγροτικές Ενώσεις.
Προθέτουν, ωστόσο, ότι «εκεί που οι συντάκτες του άρθρου κάνουν μεγάλο λάθος είναι στο ότι συνεχίζουν να αντιπαραβάλλουν λύσεις, τη μία απέναντι στην άλλη, και να παρουσιάζουν οποιαδήποτε φιλόδοξη πολιτική αποθήκευσης νερού ως απειλή και όχι ως εργαλείο προσαρμογής».
Οι Γάλλοι αγρότες θεωρούν ότι για πάνω από είκοσι χρόνια, «η συζήτηση για το νερό έχει παγιδευτεί σε έναν αγχωτικό διάλογο που υποδαυλίζει φόβους, τροφοδοτεί διχασμούς μεταξύ των χρηστών και καθυστερεί τις επενδύσεις που η Γαλλία τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται». Υποστηρίζουν ότι ο κοινωνικός διάλογος για την ξηρασία και το πρόβλημα του νερού «δεν έχει προετοιμάσει τη γεωργία για την κλιματική αλλαγή». Τουναντίον, «την έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο».
«Φοβικές συμπεριφορές και άρνηση»
«Οι αγρότες δεν χρειάζεται να τους πουν ότι το κλίμα αλλάζει: το βιώνουν καθημερινά στα αγροκτήματά τους. Δεν χρειάζεται να τους προειδοποιήσουν για επικείμενες καταστροφές. Υποφέρουν ήδη από τις κατεστραμμένες καλλιέργειες, τα καμμένα βοσκοτόπια, τις μειωμένες αποδόσεις των καλλιεργειών και τις αυξανόμενες δυσκολίες στο πότισμα των ζώων τους. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν πρέπει να προσαρμοστούμε. Το ερώτημα είναι γιατί, παρά το γεγονός ότι οι διαγνώσεις είναι γνωστές εδώ και χρόνια, η Γαλλία έχει επενδύσει τόσο λίγα για τη διασφάλιση των υδάτινων πόρων της», σημειώνουν οι αγροτικές Ενώσεις και οι Συνεταιρισμοί.
«Με φοβικές συμπεριφορές και με άρνηση της πραγματικότητας δεν αντιμετωπίζεται η κλιματική κρίση», τονίζουν οι εκπρόσωποι των Γάλλων αγροτών. Και ζητούν «υπεύθυνη πολιτική» και «δράση σε όλα τα μέτωπα», απαριθμώντας την εξοικονόμηση του νερού, τον εκσυγχρονισμό της άρδευσης, την εξέλιξη των γεωργικών συστημάτων και επίσης τις επενδύσεις σε εγγειοβελτιωτικά έργα, στην προστασία των υγροτόπων, καθώς και στην εκποίηση μελετών για την αποθήκευση νερού, όπου το επιτρέπει το έδαφος.
«Οι Ενώσεις και οι οργανώσεις μας αυτό ακριβώς υποστηρίζουν και ζητούν εδώ και χρόνια: μια ισορροπημένη διαχείριση των υδάτινων πόρων που συμβιβάζει την επισιτιστική ασφάλεια, τις οικονομικές ανάγκες και τις περιβαλλοντικές ανησυχίες», υπογραμμίζουν οι Γάλλοι αγρότες στην απάντησή τους προς τους πολιτικούς.
