Με πρωτοβουλία του Δήμου Κέας για τη δημιουργία ενός «υπαίθριου μουσείου», η ιστορία, οι παραδόσεις και η πολιτιστική κληρονομιά του νησιού, αλλά και σύγχρονα ζητήματα που το αφορούν, μεταφέρονται στον δημόσιο χώρο και γίνονται μέρος της καθημερινής εμπειρίας κατοίκων και επισκεπτών.
«Το εγχείρημα βασίζεται στην ιδέα ενός ζωντανού και διαρκώς εξελισσόμενου “υπαίθριου μουσείου”, το οποίο κάθε φορά μπορεί να “φωτίζει” μια διαφορετική πτυχή της ταυτότητας της Κέας. Μέσα από θεματικές εκθέσεις, βιωματικές διαδρομές και διαφορετικές μορφές πολιτιστικής έκφρασης, ο δημόσιος χώρος και το φυσικό περιβάλλον μετατρέπονται σε έναν ανοιχτό τόπο γνώσης, αφήγησης, συμμετοχής και ευαισθητοποίησης, δημιουργώντας έναν “διάλογο” ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον», εξηγεί η Δήμαρχος Κέας, Ειρήνη Βελισσαροπούλου.
Με αφετηρία το 2022 και έως το 2025, το «υπαίθριο μουσείο» φιλοξένησε θεματικές αφιερωμένες στα ναυάγια, την αγροτική κατοίκηση, τις αρχαιότητες και το εργοστάσιο εμαγιέ.
Η φετινή θεματική, με τίτλο «Η Κέα ως Υδρούσα – Μύθοι, Μνήμες, Πηγές και Διαδρομές του νερού», είναι αφιερωμένη στο νερό και στη διαχρονική σημασία του για το νησί.
Η αρχαία ονομασία της Κέας, «Υδρούσα», αποτελεί την αφετηρία για μια πολυεπίπεδη πολιτιστική δράση που αναζητά τα ίχνη του νερού στο τοπίο, την ιστορία και την καθημερινότητα των ανθρώπων. Πηγές, κρήνες, στέρνες, ρέματα και νερόμυλοι συνθέτουν έναν χάρτη της υδάτινης ιστορίας της Κέας και αναδεικνύουν τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε το νερό στη ζωή των κατοίκων, στην αγροτική δραστηριότητα και στην ανάπτυξη των οικισμών.
Παράλληλα, μύθοι, θρύλοι, τραγούδια, αντικείμενα, φωτογραφίες, αρχειακό υλικό και ιστορικές αναφορές φωτίζουν διαφορετικές πτυχές της σχέσης των ανθρώπων με αυτό το πολύτιμο αγαθό. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι προφορικές μαρτυρίες και οι προσωπικές μνήμες. Αντικείμενα και οικογενειακά κειμήλια μεταφέρουν ιστορίες από το παρελθόν, ενώ η συμμετοχή της νεότερης γενιάς δημιουργεί μια γέφυρα ανάμεσα στη μνήμη και το μέλλον.
Στο πλαίσιο της δράσης αναδεικνύονται, παράλληλα, και οι σύγχρονες προσεγγίσεις που προωθεί ο Δήμος για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, με την αξιοποίηση σύγχρονων μεθόδων και τεχνολογιών αιχμής.
Η υπαίθρια έκθεση, που παρουσιάζεται από 1 Αυγούστου έως 30 Σεπτεμβρίου 2026 στην Πλατεία Ηρώων και την Πλατεία Φάρου, μετατρέπει τον δημόσιο χώρο σε μια ανοιχτή πολιτιστική διαδρομή, όπου κάτοικοι και επισκέπτες μπορούν να γνωρίσουν την ιστορία και τη μνήμη του νερού στην Κέα. Παράλληλα, το Πνευματικό Κέντρο «Στυλιανός Ρέστης» φιλοξένησε έκθεση με αντικείμενα, φωτογραφίες, αρχειακό υλικό, ζωγραφικά έργα μαθητών της Κέας, καθώς και το μαθητικό ντοκιμαντέρ «Η φωνή του νερού».
Η έκθεση συμπληρώθηκε από ένα πρόγραμμα παράλληλων βιωματικών και εκπαιδευτικών δράσεων, προσκαλώντας το κοινό να προσεγγίσει τη θεματική μέσα από την επαφή με το τοπίο και τη δημιουργική συμμετοχή. Τα καλλιτεχνικά εργαστήρια για παιδιά έδωσαν στους μικρότερους επισκέπτες την ευκαιρία να γνωρίσουν δημιουργικά τη θεματική του νερού και να εκφράσουν τη δική τους ματιά.
Την ίδια στιγμή, οι θεματικοί περίπατοι στην Ιουλίδα και τον Μυλοπόταμο μετέφεραν την εμπειρία από τον εκθεσιακό χώρο στο ίδιο το τοπίο της Κέας. Οι συμμετέχοντες ακολούθησαν τις διαδρομές του νερού, γνωρίζοντας καλύτερα τη σχέση του νησιού με έναν πόρο που διαμόρφωσε την ιστορία και την καθημερινότητά του.
«Η φετινή διοργάνωση αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τη φιλοσοφία πίσω από το “υπαίθριο μουσείο” της Κέας: έναν ανοιχτό, ζωντανό και συμμετοχικό χώρο πολιτισμού, που δεν περιορίζεται σε μια στατική παρουσίαση εκθεμάτων, αλλά αναπτύσσεται μέσα στον δημόσιο χώρο, στο τοπίο και στην ίδια την κοινωνία. Οι υπαίθριες εκθέσεις έρχονται να προσθέσουν μια ακόμη διάσταση στην ταξιδιωτική εμπειρία της Κέας, προσκαλώντας τον επισκέπτη να γνωρίσει τον προορισμό αλληλεπιδρώντας πολλαπλά με τον τόπο», προσθέτει η Δήμαρχος Κέας.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
