Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Επίσκεψη στην Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου «Βαλέτσικο»



Του Νικόλα Μπάρδη

Ανατολικά της ιστορικής κωμόπολης της Τσαριτσάνης, σε υψόμετρο 800 μέτρων, πάνω σε μία απόκρημνη πλαγιά με άγρια βλάστηση, βρίσκεται χτισμένη η Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου, γνωστή και ως «Βαλέτσικο».  Η ακριβής χρονολογία ιδρύσεως της Μονής δεν μας είναι γνωστή. Ωστόσο, στη μεγάλη δίκη για τις καταπατήσεις των εκτάσεων του μοναστηριού το 1875 αναφέρεται ως «αρχαία μονή με χιλιόχρονη παρουσία».

Η καταγεγραμμένη ιστορία της περιοχής αρχίζει από την κατάληψη της Θεσσαλίας υπό του Σέρβου βασιλιά Στεφάνου Δουσάν το 1348, όπου και διορίζει δεσπότη της Θεσσαλίας τον Συμεών Ουρέση. Ο Συμεών, μετά το θαύμα στον νεαρό γιο του Ιωάννη, μετέπειτα μοναχό Ιωάσαφ, περί το 1370, χάριν της θαυματουργής εικόνας του Αγίου Δημητρίου, έχτισε το Καθολικό της Μονής, το οποίο σώζεται μέχρι και σήμερα. Από τότε η Μονή πήρε την ονομασία «Βαλέτσικο» που στα σλάβικα σημαίνει «μικρό παιδί».

Χάρισε, λοιπόν, στη Μονή πολλά αγροκτήματα, τα οποία καλλιεργούσαν οι μοναχοί και οι εργάτες της Μονής, κυρίως με σιτηρά, αμπέλια, οπωροφόρα, ελαιόδεντρα, αλλά είχαν και βοσκοτόπους για κτηνοτροφία. Η Μονή διέθετε ακόμη και μελισσώνες, όπως μαρτυρείται από την ονομασία της τοποθεσίας «Μελισσομάνδρι». Τα εισοδήματα της Μονής χρησιμοποιούνταν, εκτός από τη συντήρηση των μοναχών και των υπαλλήλων της Μονής, και για τη μισθοδοσία των δασκάλων, αλλά και την συντήρηση των εκπαιδευτηρίων της γειτονικής Τσαριτσάνης.

Το 1435, όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, το Μοναστήρι το είχε υπό την προστασία του ο Σουλτάνος, κάνοντάς το Βακούφι και διόρισε τους Σπαχήδες για την προστασία του, με αντάλλαγμα να δίνει φόρο το 1/10 των εισοδημάτων του. Η Μονή του Αγίου Δημητρίου δεν υπήρξε μόνος πυρήνας πνευματικής καλλιέργειας και ενίσχυσης της ορθόδοξης πίστης στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς, αλλά και λόγω της στρατηγικής της θέσης (γειτνιάζει με τον Όλυμπο) αποτέλεσε κέντρο ανεφοδιασμού και πληροφοριών, καθώς και ορμητήριο και καταφύγιο των αγωνιστών για την ελευθερία του υπόδουλου γένους. Το μοναστήρι γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, με σπουδαίες εκκλησιαστικές προσωπικότητες και διανοουμένους.

Στα χρόνια που ακολούθησαν η Μονή λεηλατήθηκε, ιστορικά κειμήλια εκλάπησαν και οι εκτάσεις γης που διέθετε καταπατήθηκαν. Η ανακαίνιση και επάνδρωση της Μονής από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ελασσώνος κ. Χαρίτωνα το 2015, έδωσε στο μοναστήρι τη σημερινή του μορφή, και υποδέχεται πλήθη πιστών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, που πηγαίνουν εκεί, για να προσευχηθούν στον Άγιο και να λάβουν την ευλογία του.

Η θαυματουργή εικόνα του Αγίου Δημητρίου έχει αγιογραφηθεί και φέρει όλα τα χαρακτηριστικά της βυζαντινής τέχνης. Δεν διασώζεται η χρονολογία και το όνομα του αγιογράφου, ωστόσο η τεχνική της παραπέμπει αρκετά στον 14ο αιώνα. Σήμερα στην Ιερά Μονή φυλάσσεται απότμημα Ιερού Λειψάνου του Αγίου Δημητρίου, το οποίο είναι τοποθετημένο πάνω στη θαυματουργή εικόνα του Αγίου, όπως και απότμημα της Αγίας Βαρβάρας στο Παρεκκλήσιό της. Αν βρεθείτε στην περιοχή, αξίζει να επισκεφτείτε αυτό το ιστορικό μοναστήρι και να προσκυνήσετε τον Άγιο, που όλα αυτά τα χρόνια προστατεύει με την παρουσία και την αγάπη του όλους τους ανθρώπους. Η ενέργεια του μέρους είναι μοναδική, ενώ το φυσικό τοπίο θα σας μαγέψει.
 

Πηγή: skai.gr



Πηγή: www.skai.gr