Στον λογικό κόσμο, που οι αγορές φαίνεται να πιστεύουν ότι θα επικρατήσει στη Μέση Ανατολή, αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει – και μάλιστα σύντομα – διότι δεν υπάρχει ρεαλιστική προοπτική καμία από τις δύο πλευρές να κερδίσει μια αποφασιστική νίκη ξεκινώντας πάλι τη σύγκρουση. Το κόστος της προσπάθειας, εν τω μεταξύ, κυμαίνεται από τιμωρητικό έως καταστροφικό.
Σε αυτόν τον κόσμο, υπάρχει ακόμη και ένας δρόμος που ίσως, με τον καιρό, δώσει νόημα στις ζωές και τους πόρους που χάθηκαν από τις 28 Φεβρουαρίου. Άλλωστε, το Ισραήλ και ο Λίβανος, όπως και οι ΗΠΑ και το Ιράν, βρίσκονται σε απευθείας συνομιλίες μεταξύ τους. Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να τεθούν και οι δύο σχέσεις σε μια πορεία προς επίπεδα ασφάλειας και σταθερότητας που έχουν να δουν εδώ και δεκαετίες.
Στην πραγματικότητα, τα επιχειρήματα υπέρ μιας διαρκούς κατάπαυσης του πυρός και μιας διαδικασίας διευθέτησης είναι τόσο επιτακτικά που αυτό εξακολουθεί να μοιάζει με το μόνο λογικό σενάριο για τον τερματισμό του πολέμου, ακόμα κι αν η επίτευξή του αποδειχθεί ακατάστατη και γεμάτη αποτυχημένες προσπάθειες.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν φαίνεται να ζούμε σε έναν τέτοιο λογικό κόσμο αυτή τη στιγμή. Ούτε διαθέτουμε το στρατηγικό επιτελείο τύπου Χένρι Κίσινγκερ για να διαμορφώσουμε τις μεγάλες συμφωνίες που απαιτούνται, ούτε μια ομάδα ηγετών με το προσωπικό και πολιτικό θάρρος που χρειάζεται για συμβιβασμούς – το είδος που επέδειξε ο Αιγύπτιος Ανουάρ Σαντάτ, κάνοντας ειρήνη με το Ισραήλ το 1979, ή ο Γιτζάκ Ράμπιν όταν υπέγραψε τις Συμφωνίες του Όσλο το 1993-1995 με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.
Αντ’ αυτού, έχουμε μια διχασμένη ηγεσία στην Τεχεράνη, με τα όπλα και την εξουσία δυστυχώς σε λάθος χέρια. Ο τελευταίος λόγος για τους όρους που πρέπει να γίνουν αποδεκτοί δεν ανήκει στους ανθρώπους με τους οποίους διαπραγματεύονται οι ΗΠΑ – τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ και τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί – ούτε καν σε έναν ανώτατο ηγέτη. Οι στρατηγοί των Φρουρών της Επανάστασης, που ελέγχουν τους πυραύλους και τις δυνάμεις ασφαλείας του έθνους, είναι εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις.
Στον Λίβανο, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, συμφώνησε να δεχτεί μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός και να ξεκινήσει συνομιλίες με την κυβέρνηση της Βηρυτού μόνο υπό πίεση. Η πίεση ήρθε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump), ο οποίος θεωρούσε ότι οι ισραηλινές ενέργειες κατά της Χεζμπολάχ υπονόμευαν τις προσπάθειές του να τερματίσει τον πόλεμο με το Ιράν.
Δυστυχώς, αυτή η προσπάθεια δεν καθιστά τον Τραμπ τον «ενήλικα στο δωμάτιο». Όσον αφορά το Ιράν, φαίνεται να ζει στη δική του ταινία, ανακαλύπτοντας εκ νέου την πραγματικότητα για να ακολουθήσει ένα σενάριο στο οποίο πρωταγωνιστεί ως ο σκληρός και τελικά θριαμβευτής ήρωας, αδιαφορώντας για τα γεγονότα.
Το χάος στο Στενό του Ορμούζ
Πρόκειται για μια εγγενώς ασταθή κατάσταση, όπως μαρτυρά το χάος του σαββατοκύριακου στο Στενό του Ορμούζ. Μόλις ο Αραγτσί δήλωσε ότι το Ορμούζ είναι «πλήρως ανοιχτό» για όσο διάστημα υπάρχει κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, όλα άρχισαν να καταρρέουν.
Ο Τραμπ δήλωσε ότι ο αποκλεισμός των πλοίων από και προς τα ιρανικά λιμάνια από τις ΗΠΑ θα συνεχιστεί. Μια αναφορά της Wall Street Journal υποδείκνυε ότι οι ΗΠΑ επρόκειτο επίσης να επεκτείνουν τον αποκλεισμό τους στα διεθνή ύδατα, αναχαιτίζοντας πλοία που μεταφέρουν ιρανικό πετρέλαιο οπουδήποτε στον κόσμο.
Κατά την αφήγηση του Τραμπ, οι διαπραγματεύσεις πηγαίνουν περίφημα και θα ξεκινήσουν εκ νέου. Μια συμφωνία θα μπορούσε να κλειστεί μέσα σε λίγες μέρες και υπάρχουν μόνο μερικές μικρολεπτομέρειες προς επίλυση. Εν τω μεταξύ, η «αλλαγή καθεστώτος» στο Ιράν έχει επιτευχθεί. Οι ριζοσπάστες είναι νεκροί και μια νέα ομάδα λογικών ηγετών βρίσκεται στο τιμόνι, σχεδόν ικετεύοντας να υπογράψουν στη γραμμή που υπέδειξε. Το Ιράν συμφώνησε μάλιστα να παραδώσει το εμπλουτισμένο ουράνιο του. Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, παραμένουν σκληρές, διατηρώντας τον αποκλεισμό τους και τις μέγιστες απαιτήσεις, ενώ δεν προσφέρουν τίποτα – ούτε χρήματα – ως αντάλλαγμα.
Τίποτα από αυτά δεν είναι αληθινό. Είναι το σενάριο μιας φανταστικής συνέχειας του “Dirty Harry” για τον Τραμπ. Δεν έχει υπάρξει αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Όπως έγραψε το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (Institute for the Study of War) με έδρα την Ουάσιγκτον στην ανάλυσή του το Σάββατο: «Ο διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, υποστράτηγος Αχμάντ Βαχιντί, και μέλη του στενού του κύκλου έχουν πιθανότατα εξασφαλίσει τουλάχιστον προσωρινό έλεγχο όχι μόνο στη στρατιωτική απάντηση του Ιράν σε αυτή τη σύγκρουση, αλλά και στη διαπραγματευτική θέση και προσέγγιση του Ιράν μέσα στο τελευταίο 48ωρο». Αυτοί οι άνδρες είναι όσο σκληροπυρηνικοί γίνεται.
Η ανάρτηση του Αραγτσί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με το άνοιγμα του Ορμούζ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από άλλους ηγέτες στο εσωτερικό της χώρας, καθώς κατέστη σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν ανταπέδιδαν, μια προσβολή που ένιωσαν ότι εντάθηκε από τους πυρηνικούς ισχυρισμούς του Τραμπ. Έτσι, οι Φρουροί της Επανάστασης προειδοποίησαν να μην επιχειρηθεί η διέλευση από το Ορμούζ χωρίς τη συγκατάθεσή τους και πυροβόλησαν δύο σκάφη για να καταστήσουν το μήνυμα σαφές.
Ο Γκαλιμπάφ – ο οποίος υπήρξε ο ίδιος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης – δήλωσε ότι ο Τραμπ είχε κάνει επτά δηλώσεις σχετικά με τη συμφωνία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όλες εκ των οποίων ήταν αναληθείς. Το Ορμούζ θα παρέμενε κλειστό μέχρι οι ΗΠΑ να τερματίσουν επίσης τον αποκλεισμό τους, είπε.
Κουμάντο κάνουν οι Φρουροί της Επανάστασης
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει πυρηνική συμφωνία και οι δύο πλευρές παραμένουν σε μεγάλη απόσταση. Οι ριζοσπάστες παραμένουν επικεφαλής της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Είναι μάλιστα πιθανό ότι μια διευθέτηση θα είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί τώρα, από ό,τι αν δεν είχε σκοτωθεί ο πρώην Ανώτατος Ηγέτης, Αλί Χαμενεΐ, την πρώτη μέρα του πολέμου, επειδή δεν υπάρχει ένας και μοναδικός υπεύθυνος λήψης αποφάσεων στην Τεχεράνη, στον οποίο να υποτάσσονται ακόμη και οι Φρουροί της Επανάστασης. Ο γιος και διάδοχος του Χαμενεΐ, Μοτζτάμπα, φαίνεται να έχει καταστεί τόσο ανίκανος από την αεροπορική επιδρομή εναντίον του πατέρα του, που δεν μπόρεσε καν να κάνει ένα βίντεο για να δείξει ότι είναι ζωντανός.
Εν τω μεταξύ, το αεροπλανοφόρο «Τζέραλντ Φορντ» πλέει πίσω προς τον Κόλπο μετά από επισκευές και ο Τραμπ έχει απειλήσει να συνεχίσει τους βομβαρδισμούς κατά του Ιράν μετά τη λήξη της δεκαήμερης εκεχειρίας αυτή την εβδομάδα. Από την άλλη πλευρά, οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ πιστεύουν, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι το Ιράν έχει ξεθάψει πυραύλους και εκτοξευτές που είχαν θαφτεί κάτω από τα συντρίμμια από τους αμερικανικούς και ισραηλινούς βομβαρδισμούς. Ως αποτέλεσμα, όπως αναφέρει η New York Times, οι ΗΠΑ πιστεύουν πλέον ότι τα αποθέματα πυραύλων και εκτοξευτών του Ιράν έχουν επανέλθει στο 70% και 60% των προπολεμικών επιπέδων, αντίστοιχα.
Το βασικό σενάριο για αυτόν τον πόλεμο παραμένει ότι, με κάποιον τρόπο, σίγουρα, οι δύο πλευρές θα βρουν έναν δρόμο για να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και σε μια διευθέτηση, επειδή και οι δύο έχουν τόσα πολλά να χάσουν και τόσο λίγα να κερδίσουν σε περίπτωση που ο πόλεμος συνεχιστεί σοβαρά. Αυτό θα ήταν ένα ασφαλές στοίχημα σε έναν λογικό κόσμο. Αλλά στον τωρινό «πραγματικό» μας κόσμο – αυτόν που κυριαρχείται από την αλληλεπίδραση των φαντασιώσεων του Τραμπ και των Φρουρών της Επανάστασης για νίκη – μια επιστροφή στον πόλεμο φαίνεται πολύ πιθανή.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
