Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Μάρω Κοντού: Αντίο στην «κυρία Κοκοβίκου»


Έφυγε σήμερα, 15 Ιουλίου 2026, από τη ζωή η αγαπημένη ηθοποιός Μάρω Κοντού σε ηλικία 92 ετών.

Γεννημένη στο Κουκάκι στις 21 Ιουνίου 1934, η Μαριάνθη («Μάρω») Κοντού ήταν ένα από τα πιο λαμπερά και επιδραστικά πρόσωπα του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Με καταγωγή από τα ιστορικά Ψαρά, η κορυφαία πρωταγωνίστρια κατάφερε να συνδυάσει την καλλιτεχνική αριστεία με την ακαδημαϊκή μόρφωση και την έντονη κοινωνικοπολιτική δράση, διαγράφοντας μια πορεία που ξεπερνά τα στενά όρια της υποκριτικής τέχνης.

Μάρω Κοντού

Από τις κλασικές σπουδές στο «εξαιρετικό ταλέντο» του Εθνικού

Η Μάρω Κοντού έλαβε μια σφαιρική παιδεία. Αποφοίτησε από το Γ’ Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, το πάθος της για την κίνηση την οδήγησε στην Κρατική Σχολή Χορού, από όπου αποφοίτησε εξασφαλίζοντας μάλιστα υποτροφία για τη φημισμένη σχολή HLADEK στη Γερμανία.

Μάρω Κοντού

Η επαγγελματική της διαδρομή ξεκίνησε το 1954 ως μέλος του χορού Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου παρέμεινε έως το 1958. Η επίσημη αναγνώριση της αξίας της ήρθε λαμβάνοντας την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος της ηθοποιού ως «εξαιρετικό ταλέντο» από την Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Το θεατρικό της ντεμπούτο έγινε το 1959 δίπλα στον κορυφαίο Δημήτρη Χορν στο έργο Ρομανσέρο του Ζακ Ντεβάλ.

Μάρω Κοντού

Η «Ελενίτσα» που έγραψε ιστορία δίπλα στον «Αντωνάκη»

Σε μια χρυσή καριέρα που εκτείνεται σε περισσότερα από 35 χρόνια, η Μάρω Κοντού πρωταγωνίστησε συνολικά σε 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 θεατρικά έργα, ερμηνεύοντας ρόλους τόσο του ελληνικού όσο και του διεθνούς ρεπερτορίου.

Μάρω Κοντού

Μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές της στον κινηματογράφο ήρθε το 1965, όταν υποδύθηκε την «Ελενίτσα» (κυρία Κοκοβίκου) στην αριστουργηματική κωμωδία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα». Το κινηματογραφικό της ζευγάρι με τον Γιώργο Κωνσταντίνου, ο οποίος ενσάρκωσε τον «Αντωνάκη» άφησε εποχή. 

Η παρουσία της στη μικρή οθόνη υπήρξε εξίσου σημαντική. Από τις ιστορικές σειρές «Χαρούμενη Κυριακή» (1972) και το θρυλικό «Λούνα Παρκ» (1974-1981), μέχρι τις επιτυχίες των ’90s όπως το «Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες» (1992-1994), η ηθοποιός κράτησε αμείωτη την αγάπη του κοινού. Το 1990 δοκιμάστηκε με επιτυχία και στον ρόλο της παρουσιάστριας στην εκπομπή συνεντεύξεων «Χωρίς παρεξήγηση» στην ΕΤ2, κάνοντας πρεμιέρα με καλεσμένη τη Ρένα Βλαχοπούλου.

Η καλλιτεχνική της ενέργεια παρέμενε αστείρευτη, γεγονός που αποδείχθηκε με την ερμηνεία της στην επιτυχημένη δραματική σειρά «Η Γη της Ελιάς» στο Mega (2021-2026).

Η αθόρυβη εικαστική διαδρομή

Πέρα από το σανίδι και τις κάμερες, η Μάρω Κοντού ασχολήθηκε ενεργά με τη ζωγραφική, έχοντας μάλιστα παρουσιάσει τα έργα της σε ατομική έκθεση στην γκαλερί «Αντήνωρ» το 1993. Έργο της εκτίθεται στο Μουσείο Βορρέ.

Πολιτική σταδιοδρομία και κοινωνική προσφορά

Η Μάρω Κοντού υπηρέτησε ως δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων από το 1994 έως το 2002, κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Στο πλαίσιο αυτό, ανέλαβε την προεδρία του Δημοτικού Ραδιοφωνικού Σταθμού «Αθήνα 9.84» (1995-2002), αφήνοντας το δικό της στίγμα στα ερτζιανά της πόλης.

Μάρω Κοντού

Η Μάρω Κοντού εξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ στην Α’ Αθηνών τον Ιούλιο του 1999.

Μάρω Κοντού

Τον Ιανουάριο του 2007 ορκίστηκε για τρίτη φορά στο βουλευτικό θώκο ως πρώτη επιλαχούσα των εκλογών του 2004, αντικαθιστώντας τον Νικήτα Κακλαμάνη που αποχώρησε για να διεκδικήσει τον Δήμο Αθηναίων.

Παράλληλα με το πολιτικό της έργο, επέδειξε βαθιά κοινωνική ευαισθησία προσφέροντας τις υπηρεσίες της για δύο χρόνια (2004-2006) από τη θέση της προέδρου του Κέντρου Βρεφών «ΜΗΤΕΡΑ».

Η Μάρω Κοντού είναι το σύμβολο μιας εποχής που χαρακτηριζόταν από ήθος, ευγένεια και απαράμιλλο στυλ, αποδεικνύοντας ότι ο αληθινός καλλιτέχνης δεν σταματά ποτέ να εξελίσσεται, να δημιουργεί και να προσφέρει στην κοινωνία.

Πηγή: skai.gr



Πηγή: www.skai.gr