Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Σαντορίνη: Το εύρημα στην Τουρκία που λύνει έναν γρίφο του Μινωικού Πολιτισμού



Ο εντοπισμός των οστών ενός νεαρού αγοριού, που έχασε τη ζωή του από το φονικό τσουνάμι της Σαντορίνης, ίσως προσφέρει την άκρη του νήματος για την επίλυση ενός χρόνιου αρχαιολογικού γρίφου.

Στον αρχαιολογικό χώρο Τσεσμέ-Μπαγλαραρασί, στα δυτικά παράλια της Τουρκίας, οι ανασκαφές έφεραν στο φως τη σορό ενός εφήβου 15-16 ετών, θύματος των παλιρροϊκών κυμάτων που σάρωσαν την περιοχή μετά τη μινωική έκρηξη.

Όπως αναφέρουν οι Times, η πρόσφατη εξέταση των ευρημάτων τοποθετεί τον θάνατό του γύρω στο 1500 π.Χ. και σίγουρα όχι νωρίτερα από τα τέλη του 16ου αιώνα π.Χ. Μια τέτοια επιβεβαίωση αναμένεται να μετατοπίσει τη χρονολόγηση της ηφαιστειακής καταστροφής, φέρνοντάς την πιο κοντά στα χρόνια που άρχισε να κάμπτεται ο μινωικός πολιτισμός.

Το χρονικό της έκρηξης

Στη Σαντορίνη ανθούσε τότε το Ακρωτήρι, ένας δραστήριος εμπορικός και ναυτικός οικισμός με ισχυρούς δεσμούς με τη Μινωική Κρήτη.

Η βίαιη έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες που γνώρισε η ανθρωπότητα, με ισχύ που εκτιμάται πως ξεπερνούσε κατά 100 φορές εκείνη του Βεζούβιου στην Πομπηία.

Το Ακρωτήρι σκέπασε ένα παχύ στρώμα ηφαιστειακής στάχτης, ενώ τα γιγαντιαία κύματα που ακολούθησαν έφτασαν μέχρι τις μικρασιατικές ακτές. Στο Τσεσμέ-Μπαγλαραρασί, οι αρχαιολόγοι έχουν ήδη ταυτοποιήσει αποθέσεις τέφρας αλλά και σαφή ίχνη από το πέρασμα του τσουνάμι.

Ο σκελετός του νεαρού βρέθηκε σε ύπτια θέση, επιβεβαιώνοντας πως δεν τάφηκε σύμφωνα με τα τελετουργικά της εποχής. Οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι ο έφηβος εγκλωβίστηκε στα συντρίμμια κατά την ορμή των κυμάτων. Μάλιστα, τα οστά δείχνουν ότι υπέφερε από πάθηση στο γόνατο που δυσκόλευε τη βάδισή του, ενώ κατά τη διάρκεια της καταστροφής υπέστη κάταγμα στο μηριαίο οστό.

Η σημασία για την ιστορική έρευνα

Η ακριβής χρονική στιγμή της έκρηξης παραμένει πεδίο έντονων επιστημονικών αντιπαραθέσεων: ορισμένες μελέτες την υπολογίζουν κοντά στο 1600 π.Χ., ενώ άλλες ενδείξεις τη μεταθέτουν αργότερα.

Η επανατοποθέτηση του συμβάντος κοντά στο 1500 π.Χ. μικραίνει την απόσταση από την αρχή της κατάρρευσης του μινωικού κόσμου (γύρω στο 1450 π.Χ.), ενισχύοντας την υπόθεση ότι τα καταστροφικά φαινόμενα συνετέλεσαν στην παρακμή του.

Παρ’ όλα αυτά, τα ευρήματα τελούν ακόμη υπό την αξιολόγηση της επιστημονικής κοινότητας πριν ληφθούν ως οριστικά.

Τα νέα αυτά δεδομένα παρουσιάζονται στο ντοκιμαντέρ του National Geographic «Lost Treasures Of Ancient Greece: Pompeii’s Lost Twin».

Πηγή: skai.gr



Πηγή: www.skai.gr