Οι Αμερικανοί έχουν πολλά παράπονα από το ποδόσφαιρο. Τα πιο συνηθισμένα είναι γνωστά: μπαίνουν, λένε, λίγα γκολ, υπάρχουν πολλές ισοπαλίες, οι παίκτες πέφτουν υπερβολικά εύκολα στο έδαφος, τα πέναλτι μοιάζουν άδικος τρόπος να κριθεί ένας αγώνας και, τελικά, ένα μόνο λάθος, μια κόντρα ή ένα γλίστρημα, μπορεί να ακυρώσει 89 λεπτά αγωνιστικής υπεροχής.
Πολλοί φίλοι του ποδοσφαίρου απαντούν σχεδόν αντανακλαστικά ότι οι Αμερικανοί «δεν καταλαβαίνουν το άθλημα». Όμως, όπως εξηγεί ο Νικ Γκριν στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του “How to Watch Soccer Like a Genius” (Πως Να Παρακολουθήσεις Ποδόσφαιρο Σαν Ιδιοφυΐα), αυτές οι ενστάσεις αποτυπώνουν μια σημαντική αλήθεια. Το ποδόσφαιρο πράγματι έρχεται σε σύγκρουση με μια βαθιά ριζωμένη αμερικανική αντίληψη: ότι ο αθλητικός ανταγωνισμός πρέπει να παράγει ένα ξεκάθαρο και αδιαμφισβήτητο αποτέλεσμα για το ποια ομάδα είναι καλύτερη.
Στο μπέιζμπολ, τα εκτεταμένα πλέι οφ λειτουργούν ως φίλτρο που αναδεικνύει τους πραγματικά κορυφαίους. Το ίδιο συμβαίνει στο μπάσκετ και στο χόκεϊ, ενώ και το NFL αποκλείει σταδιακά τους λιγότερο ανταγωνιστικούς μέχρι να φτάσουν οι καλύτεροι στον δρόμο προς το Super Bowl. Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις, το γνωστό «σε οποιαδήποτε Κυριακή μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε» το υπενθυμίζει διαρκώς. Ωστόσο, πρόκειται για αθλήματα γεμάτα στατιστικά δεδομένα, που επιτρέπουν σχεδόν «επιστημονική» ανάλυση των λόγων που οδήγησαν στη νίκη ή στην ήττα.
Από αυτή την άποψη, το ποδόσφαιρο μοιάζει με ένα «κακώς σχεδιασμένο πείραμα», όπως σημειώνει ο Γκριν, επικαλούμενος τον Τζέραλντ Σκίνερ, έναν επιστήμονα που ασχολήθηκε αρχικά με την αστρονομία ακτίνων γάμμα πριν στραφεί στη μελέτη των ποδοσφαιρικών αποτελεσμάτων.
Ο Σκίνερ υποστηρίζει ότι, με τα κριτήρια της επιστήμης, μια νίκη με διαφορά μικρότερη από τρία ή τέσσερα γκολ δεν θα παρείχε αρκετή βεβαιότητα για την ανωτερότητα του νικητή. Στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο όμως τέτοιες νίκες είναι σπάνιες. Από το 1962 και μετά, κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο έχει μέσο όρο λιγότερα από τρία γκολ συνολικά ανά αγώνα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, ακόμη και η θεωρητικά καλύτερη ομάδα του κόσμου έχει μόλις περίπου 28% πιθανότητες να κατακτήσει τελικά το Μουντιάλ.
Με απλά λόγια, οι νοκ άουτ αναμετρήσεις, η σπανιότητα των γκολ και καθοριστικές στιγμές όπως μια αποβολή ή μια στημένη φάση δημιουργούν αμέτρητες ευκαιρίες για εκπλήξεις. Για όσους δεν αγαπούν το ποδόσφαιρο, αυτό αποτελεί ελάττωμα. Για τους φίλους του, είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του.
Ακόμη και μια ισοπαλία μπορεί να εκληφθεί ως θρίαμβος για τον αουτσάιντερ και σχεδόν ως ταπείνωση για το φαβορί. Το είδαμε πρόσφατα όταν το μικρό Πράσινο Ακρωτήρι απέσπασε λευκή ισοπαλία από την πανίσχυρη Ισπανία.
Βεβαίως, σε βάθος μιας ολόκληρης σεζόν, ή ενός μεγάλου τουρνουά, οι καλύτερες ομάδες συνήθως δικαιώνονται. Όμως σε έναν μεμονωμένο αγώνα οι εκπλήξεις είναι πολύ πιο συχνές απ’ ό,τι σε άλλα αθλήματα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η νίκη της Σενεγάλης επί της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Γαλλίας το 2002 ή η επικράτηση της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στην Αργεντινή στη φάση των ομίλων του Μουντιάλ του 2022, μια Αργεντινή που τελικά κατέκτησε το τρόπαιο.
Αυτή η μεγάλη μεταβλητότητα των αποτελεσμάτων επιτρέπει κατά καιρούς και πραγματικά απρόσμενες πορείες. Το Μαρόκο και η Κροατία μπορούν να φτάσουν στα ημιτελικά ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η Ελλάδα μπορεί να κατακτήσει το Euro, όπως έκανε το 2004. Η Λέστερ μπορεί να στεφθεί πρωταθλήτρια Αγγλίας, όπως συνέβη τη σεζόν 2015-16.
Σπάνια τα αουτσάιντερ φτάνουν μέχρι το τέλος. Όμως η γοητεία της έκπληξης είναι ενσωματωμένη στο ίδιο το DNA του ποδοσφαίρου. Από τα πρώτα χρόνια του αθλήματος, οι λιγότερο ισχυρές ομάδες αναζητούσαν τρόπους να εξουδετερώσουν τους ισχυρούς αντιπάλους τους. Άλλοτε «παρκάρουν το λεωφορείο», γεμίζοντας τον χώρο μπροστά από την εστία τους και περιμένοντας μια αντεπίθεση ή μια στημένη φάση. Άλλοτε πιέζουν ασφυκτικά σε όλο το γήπεδο. Οι πάσες, η διαχείριση του χρόνου και οι κινήσεις χωρίς την μπάλα μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα ενός αγώνα. Μερικές φορές ένας παίκτης αρκεί να μετακινηθεί σε μια συγκεκριμένη θέση για να διαλύσει την αμυντική ισορροπία του αντιπάλου. Όλα αυτά εξοργίζουν πολλούς Αμερικανούς.
Όσοι παρακολουθούσαν τον τελικό του Champions League δυσκολεύονταν να δεχθούν ότι η Άρσεναλ, παρότι σαφώς κατώτερη της Παρί Σεν Ζερμέν, έφτασε μια διαδικασία πέναλτι μακριά από την κατάκτηση του τροπαίου. Για τους φίλους του ποδοσφαίρου, όμως, η αναγνώριση των αδυναμιών της ομάδας σου και η ικανότητα να αποσπά ένα αποτέλεσμα παρά τα μειονεκτήματά της αποτελούν κομμάτι της ομορφιάς του παιχνιδιού.
Η ποδοσφαιρική ποιότητα είναι εξαιρετικά δύσκολο να μετρηθεί. Παρά τις προσπάθειες των αναλυτών δεδομένων, το άθλημα εξακολουθεί να αντιστέκεται στη στατιστική αποδόμηση που κυριαρχεί σε άλλα σπορ. Στην ουσία, το ποδόσφαιρο είναι μια διαρκής αντιπαράθεση 22 ανθρώπων, χωρίς κάποιο προφανές μέτρο αξιολόγησης, πέρα από τα γκολ.
Στο βιβλίο του Γκριν, ο ειδικός στη μηχανική μάθηση Πάτρικ Λούσι παρομοιάζει τις ομάδες με προτάσεις και τους παίκτες με λέξεις των οποίων το νόημα αλλάζει ανάλογα με το πλαίσιο. Πρόκειται για μια εξαιρετικά εύστοχη περιγραφή. Ακόμη και μια πάσα που δεν δόθηκε ποτέ μπορεί να αλλάξει την εξέλιξη ενός αγώνα.
Καθώς το διευρυμένο Παγκόσμιο Κύπελλο των 48 ομάδων βρίσκεται πλέον σε εξέλιξη, είναι βέβαιο ότι οι ισχυροί θα συντρίψουν ορισμένους πιο αδύναμους αντιπάλους. Η νίκη της Γερμανίας με 7-1 επί του Κουρασάο είναι χαρακτηριστική. Όμως θα υπάρξουν και εκπλήξεις. Ή, έστω, ομάδες που κανείς δεν περίμενε ότι θα φτάσουν έναν ανώτερο αντίπαλο μέχρι τη διαδικασία των πέναλτι.
Άλλωστε, από το 1994 και μετά, οι μισοί παγκόσμιοι πρωταθλητές χρειάστηκε να επιβιώσουν τουλάχιστον μίας διαδικασίας πέναλτι στη διαδρομή προς τον τίτλο. Και μόνο αυτό αρκεί για να υπενθυμίσει πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η τύχη.
Μερικοί Αμερικάνοι προτείνουν μεγαλύτερες εστίες ή να υιοθετήσει το ποδόσφαιρο κάτι αντίστοιχο με το NHL, όπου αφαιρούνται παίκτες στην παράταση για να αυξηθούν οι πιθανότητες σκοραρίσματος. Αστεία πράγματα
Η χαμηλή παραγωγικότητα γκολ, η παρατεταμένη αγωνία, η απογοήτευση που μπορεί ξαφνικά να μετατραπεί σε έκσταση, δεν είναι ελαττώματα που χρειάζονται διόρθωση. Είναι ακριβώς αυτά που κάνουν το ποδόσφαιρο τόσο συναρπαστικό. Η πραγματική γοητεία του αθλήματος βρίσκεται στο ότι η ανωτερότητα μιας ομάδας δεν αρκεί από μόνη της. Πρέπει να επιβιώσει για 90 λεπτά μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο αβεβαιότητα.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
