Δεν ήταν απλώς ένα δρομολόγιο. Ήταν μάχη με τον χρόνο, με τα κύματα, με τον φόβο. Στη Σκιάθο, όπου ο άνεμος λυσσομανούσε και το απαγορευτικό απόπλου είχε σφραγίσει το λιμάνι, ένα βρέφος πάλευε για τη ζωή του. Χρειαζόταν άμεση μεταφορά στον Βόλο. Οι καιρικές συνθήκες: εχθρικές. Οι διαδικασίες: μπλοκαρισμένες. Ο χρόνος: ανελέητος. Και τότε ακούστηκε η φράση που άλλαξε τα πάντα: «Θα το παλέψω».
Μιλώντας στο ΝΕΟ 103,3 και στον Δημοσιογράφο Σπύρο Μπαξεβάνο ο καπετάν Δημήτρης Διολέττας ανέφερε πώς δεν υπολόγισε κύματα ούτε απαγορευτικά. Υπολόγισε μόνο αυτό που μετράει περισσότερο. Εναν χτύπο καρδιάς λίγων ημερών. Έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ένα βρέφος που έπρεπε να φτάσει ζωντανό στο Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο Βόλου. Το Κέντρο Υγείας Σκιάθου απηύθυνε έκκληση. Το πλοίο της γραμμής ακινητοποιημένο. Το ΕΚΑΒ δεν μπορούσε να επιχειρήσει λόγω κακοκαιρίας. Ο παιδίατρος Παναγιώτης Σταμούλης ήταν ξεκάθαρος: «Το παιδί κινδυνεύει άμεσα». Δεν υπήρχε χώρος για αναβολή. Μόνο για απόφαση.
Και ο καπετάνιος δεν διάλεξε την ασφάλεια. Διάλεξε την ευθύνη.
Με πλήρη επίγνωση των ικανοτήτων του, χωρίς δεύτερη σκέψη, απάντησε: «Θα το παλέψω». Και το πάλεψε. Στη θάλασσα που όρθωνε το ανάστημά της, στο σκοτάδι, μέσα σε κύματα που έκοβαν την ανάσα. Λίγοι μιλούν σε τέτοιες στιγμές· εκεί δεν χωράνε μεγάλα λόγια, μόνο μεγάλες πράξεις.
Το βρέφος, συνοδευόμενο από γιατρό και τους γονείς του, βίωσε μια πολύωρη δοκιμασία που έμοιαζε με θρίλερ. Μα έφτασε στον προορισμό του. Ζωντανό. Και πίσω από αυτή τη διαδρομή δεν βρίσκεται μια υπηρεσία. Βρίσκεται ένας άνθρωπος.
Ο καπετάν Δημήτρης δεν είναι ήρωας των τίτλων. Είναι ήρωας της πράξης. Δεν είναι η πρώτη φορά που στέκεται όρθιος απέναντι στη θύελλα — και όλοι ξέρουν ότι δεν θα είναι η τελευταία. Για το Κέντρο Υγείας Σκιάθου, για τους κατοίκους του νησιού, για όσους έζησαν τη χθεσινή νύχτα με κομμένη ανάσα, είναι κάτι πολύ περισσότερο από καπετάνιος.
«Ο Θεός να σε έχει πάντα καλά, Καπετάν Δημήτρη», λένε οι εργαζόμενοι του Κέντρου Υγείας. Και το νησί ολόκληρο ξέρει: είναι τυχερό που τον έχει. Γιατί σε μια Ελλάδα που συχνά λυγίζει, υπάρχουν ακόμη κάποιοι που παλεύουν — και νικούν
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:
