Σταμάτης Κραουνάκης και Γιώργος Μαζωνάκης γνωρίζονταν εδώ και δεκαετίες και συνέχιζαν να κάνουν παρέα. Ο διακεκριμένος συνθέτης αποχαιρέτησε με μια συναισθηματικά φορτισμένη ανάρτηση στο facebook τον φίλο του. Αποκάλυψε πως είχαν μιλήσει στο τηλέφωνο, δυο μέρες πριν ο τραγουδιστής αφήσει την τελευταία πνοή του. Το σοκ της θλιβερής είδησης ήταν μεγάλο για τον ίδιο.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης έγραψε πως ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένα «γνήσιο και καθαρό λαϊκό παιδί». Ένας καλλιτέχνης που παρέμεινε απλός και δεν άλλαξε μετά τις αλλεπάλληλες επιτυχίες. Έγραψε πως επρόκειτο για την «τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι».
Η καλλιτεχνική συνάντηση του Σταμάτη Κραουνάκη με τον Γιώργο Μαζωνάκη το 2002, άφησε πίσω της μερικές από τις πιο ιδιαίτερες και ανατρεπτικές στιγμές της ελληνικής δισκογραφίας. Τα τραγούδια «Ξημερώνει Πάλι» και «Καμικάζι» αγαπήθηκαν από τον κόσμο σε χρόνο ρεκόρ. Η χημεία τους βασίστηκε στο γεγονός ότι και οι δύο είναι καλλιτέχνες που αγαπούν τις ανατροπές.
Στην ανάρτησή του, ο Σταμάτης Κραουνάκης έγραψε: «Τίποτα σήμερα. Πέμπτη 10, Σεπτεμβρίου. Προχθές το βράδυ μου τηλεφώνησες δε σε είχα περάσει στο κινητό απαντούσα μονολεκτικά “ποιος είναι” λέω, “Μαζω” μου λες. Σε πήρα μιλάγαμε 1 ώρα περίπου γελάγαμε όπως πάντα σαν παιδιά που ετοιμάζουμε κάποια καινούργια ζημιά. Ήθελες να έρθω στην Τεχνόπολη, μου είπες να πούμε το ξημερώνει πάλι. Σου λέω “δε βγαίνω πια αγάπη μου δεν μπορώ κάνω κάτι άλλα”. Θα σου πω άμα έχεις όρεξη να έρθεις να δεις.
Βρήκα τι έγραφα τότε που έφυγε ο Νίκος. Ξημερώνει πάλι: Παναγιωτοπουλος παλι. Αστυνομικο. Απιθανο φιλμ. Ο Μαζωνακης μας ηρθε στο μυαλο σαν το σωστο προσωπο. Ωραιες ορχηστρες, Ωραιο σι ντι. Κουραστηκα να σκοτωνω τους αγαπητικους Σου. Το Καμικαζι πολυ ωραιο λαικο τραγουδι επισης. Α το αγαπω πολυ το Κουραστηκα. Ορφανος χωρις τον Παναγιωτοπουλο. Και τα ταξιδια του.
Θυμήθηκα που μου διάβασε το σενάριο και ήταν πρωταγωνίστρια μία που την έπαιζε η Θεοφανία, πού ήτανε γλάστρα στα μπουζούκια. Και μου λέει ο Νίκος ποιον να πάρουμε να κάνει τον τραγουδιστή στα μπουζούκια μου λεγε κάτι γυναικεία ονόματα. Του λέω να πάρουμε το Μαζωνάκη δεν τον ήξερε του έστειλα του άρεσε και τον ρώτησα και τον δικό μας και είπε “α ωραία ευχαριστώ πολύ”.
Έτσι θα κάναμε πάντα με το Γιώργο δεν το πολυ κουβεντιάζαμε. Είχε έρθει στο στούντιο στο Χολαργό δεν υπάρχει πια αυτό το στούντιο. Τότε συνέχεια εκεί έγραφα τα πάντα. Έφυγε και το παιδί που είχε το στούντιο απ’ τον πατέρα του. Ένας άγγελος κι αυτός. Ο Χρήστος ο Κοσμάς. Ήρθε ο Γιώργος να γράψουμε. Έλεγε δυο φράσεις έβγαινε έξω. Ξανά μέσα δύο φράσεις. Ξανά έξω. Του λέω κάποια στιγμή επειδή δεν προχωράγαμε. “Γιώργο μου γραψε στ’ αρχ…. σου τον Κραουνάκη γιατί δε με βλέπω να τελειώνουμε και θα μας κυνηγάει ο Παναγιωτόπουλος.
Μετά τον παρέλαβε η Μαριάννα του Νίκου και του έβαλε αυτά τα καπελάκια είναι κούκλος. Πήγα και στο γύρισμα που ήτανε κάτι με μαύρες σακούλες και πετάγανε συνέχεια λουλούδια μπροστά στην κάμερα. Όταν έσκασε το τραγούδι δεν το έπαιζε κανείς, ο σταθμός που έπαιζε Μαζωνάκηδες δεν ήθελε εμένα, ο Μελωδία που έπαιζε εμένα δεν ήθελε το Μαζωνάκη. Θυμάμαι λεπτομέρειες. Παρ’ όλα αυτά το τραγούδι ορφανό αγαπήθηκε από τον κόσμο έγινε επιτυχία και μετά από λίγο καιρό του έσκασε και το Gucci φόρεμα και τα δύο μαζί αγκαλίτσα κάνανε ένα χαμό όσο ναναι.
Όποτε μου ζήταγε ήμουνα απίκο. Οπότε του ζήταγα ήτανε απίκο. Τον καμάρωνα που πήγαινε και έτρωγε στη μάνα του και έλεγα μέσα μου “δε χάλασε αυτός”. Και προχθές στα τηλέφωνα. Αφού έβλεπα τον Τσίπρα και με πήρε η Ναταλί και μου είπε πέθανε ο Μαζωνάκης της λέω “άντε καλέ αφού προχθές μιλάγαμε είναι ψέματα”. Όσο έβλεπα τον Τσίπρα πέφτανε κι άλλα τηλέφωνα και μετά άρχισαν τα κανάλια. Για μένα η τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι. Από κει και μετά όλο ψάχνεσαι ποιον ή ποιαν ακούς!
Όλοι μοιάζουν μεταξύ τους. Αν δεν ξέρεις ποιος λέει το τάδε τραγούδι τους μπερδεύεις. Λογικά λυπήθηκε ο μεγάλος κόσμος που τον αγάπησε τόσο και πέρασε τόσο καλά μαζί του. Τολμηρός πως κράταγε μικρόφωνο ανάποδα τι φόραγε γούσταρε να κάνει ντόρο. Το διασκέδαζε πολύ. Καθαρός λαϊκό παιδί γνήσιο. Στο καλό να πάει. Υπόγραψε το μύθο του. Το σκυλί εδώ δε λέει να ησυχάσει.
Να αυτό από το secret mad. Επέμενε πολύ η Καλλιόπη να το κάνουμε. Το καράβι που φαίνεται από την πόρτα λεγόταν Άγιος Νεκτάριος. Είναι στο μικρό ναυπηγείο του μπαμπά του. Στα σχόλια σας βάζω και όλο το soundtrack είναι από τα πιο αγαπημένα μου. Καλημέρα παιδιά! Μας έπεσε βαρύ αυτό. Θα βγω στο Μάνο και στο Γιάννη στο πρωινό ώρα Ελλάδος σήμερα να πω δυο κουβέντες. Συγνώμη που σ όλα τα υπόλοιπα όχι. Δεν άντεχα! Προχθές μιλάγαμε 1 h. Δεν άντεχα».
