Ο Πέτρος Κωστόπουλος μίλησε με αφορμή τη «Γιορτή του Πατέρα», για τον τρόπο που ορισμένοι κάνουν διαχωρισμό ανάμεσα στους δύο γονείς ενός παιδιού. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής «Σαββατοκύριακο Παρέα», την Κυριακή 21 Ιουνίου, εξέφρασε το παράπονό του για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστήριξε, αντιμετωπίζεται ο πατέρας στη σύγχρονη κοινωνία σε σχέση με τη μητέρα.
Ο Πέτρος Κωστόπουλος έκανε λόγο για «γελοίες απόψεις κάποιων φεμινιστριών που υπερβάλλουν», όπως ανέφερε, με στόχο να υποτιμήσουν τον ρόλο και την προσφορά του πατέρα μέσα στην οικογένεια. Ο παρουσιαστής και πρώην εκδότης, έσπευσε να ξεκαθαρίσει πως ο ίδιος δεν έχει παράπονο από τα παιδιά του.
«Δεν υπάρχει γυναίκα που να μην την αγαπάω, αλλά οι γυναίκες τα τελευταία χρόνια με κάποιο τρόπο, μέσα στη γυναικεία ενδυνάμωση, μέσα στον φεμινισμό, μέσα στην απελευθέρωση… Υπάρχει… αν κοιτάξετε στα social media, αν κοιτάξετε άρθρα σε site, υπάρχει μόνο μια μαμά. Όλο αυτό είναι μια τεράστια χαζομάρα, με την έννοια ότι μια ζωή είχαμε έναν μπαμπά.
Και ο μπαμπάς σαν παρουσία, σαν αντρικό φύλο, από το DNA του, από τότε που ήταν πρωτόγονοι με τα ρόπαλα και τα λοιπά, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος θέλει μόνιμα να φέρνει στην οικογένειά του, θέλει να προσφέρει στην οικογένειά του. Και χωρίς έναν καλό μπαμπά… Μια μαμά… Ναι, μαμά, μαμά, κι εγώ μαμά είχα, μια μαμά που την αγαπούσα, αλλά χωρίς έναν μπαμπά υπαρκτό, ο οποίος αγαπάει την οικογένεια, ο οποίος κουβαλάει… ο οποίος δεν είναι τα τέρατα που βλέπουμε συνέχεια στην τηλεόραση… δεν υπάρχει οικογένεια και δεν υπάρχουν ισορροπημένα παιδιά.
Ο πατέρας αξίζει πολύ παραπάνω από αυτό που δίνετε οι γυναίκες τα τελευταία χρόνια. Έχω φρικάρει ειλικρινά απ’ την υπερβολή της μαμάς και την υποτίμηση του μπαμπά… Ένα παράπονο είναι. Και θα έλεγα στα κοριτσάκια εκεί που γράφουνε στα social media, στο Instagram και τα λοιπά σήμερα, “Κοριτσάκια μου, να γράψετε γι’ αυτόν που σας μεγάλωσε, εντάξει; Φιλάκια!”» ανέφερε αρχικά ο Πέτρος Κωστόπουλος.
«Υπάρχει παράπονο! Κατερίνα, όταν θα δεις το Instagram και κάνεις μια σύγκριση τη “Μέρα της Μάνας” με τη “Μέρα του Πατέρα”, θα δεις μια διαφορά ένα προς δέκα, στις ευχές, στα ευχαριστήρια, στα λοιπά και τα λοιπά. Όταν πεθαίνει ένας μπαμπάς, βλέπω πόσες κόρες κλαίνε. Αλλά, όσο είμαστε ζωντανοί στα social media, που δυστυχώς είναι μια εικόνα της κοινωνίας δυστυχώς, είμαστε ένα προς δέκα, ένα προς είκοσι. Και διαβάζω και γελοίες απόψεις κάποιων φεμινιστριών που υπερβάλλουν… υποτιμούν τι κάνει ο πατέρας, τι ανάγκη έχει… Διαβάζω μία, που ήταν και στην τηλεόραση, κάτι χαζομάρες οι οποίες είναι για άλλο πλανήτη» πρόσθεσε.
Και κατέληξε: «Εγώ από τα παιδιά μου δεν έχω παράπονο, εμένα μου τα κάνουνε, τα μεγάλα τέτοια… Αλλά στην κοινωνία γενικά τα τελευταία χρόνια, ο άντρας, ο πατέρας, έχει υποτιμηθεί μέσα σε μία ανόητη ερμηνεία του φεμινισμού. Υπάρχει ο καλός φεμινισμός και υπάρχει και ένας φεμινισμός εξτρεμιστικός, ο οποίος πολλές φορές διαστρεβλώνει την πραγματικότητα».
