Την απάντηση στο «για ποιο λόγο δεν προχωρούμε άμεσα, δηλαδή τώρα, στην υπογραφή συμφωνίας θαλάσσιας οριοθετήσεως με την Κύπρο» δίνει με ανάρτησή του ο Άγγελος Συρίγος.
Όπως αναφέρει ο βουλευτής της ΝΔ, «οι κινήσεις μας όμως πρέπει να εντάσσονται σε έναν ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό και όχι να γίνονται αποσπασματικά ή για λόγους εντυπώσεων ή για το γινάτι μας.
Αυτό αφορά όχι μόνο την υπογραφή συμφωνίας με την Κύπρο, αλλά και την άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στην περιοχή του Αιγαίου, καθώς και κάθε άλλη ενέργεια που αποσκοπεί στην περαιτέρω άσκηση των δικαιωμάτων μας, όπως αυτά προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας», τονίζει ο κ. Συρίγος.
Η ανάρτηση Συρίγου:
Γινάτια και εντυπώσεις ή στρατηγικός σχεδιασμός;
Ετέθη σε τηλεοπτική συζήτηση το ερώτημα για ποιο λόγο δεν προχωρούμε άμεσα δηλαδή τώρα στην υπογραφή συμφωνίας θαλάσσιας οριοθετήσεως με την Κύπρο.
Κατ’ αρχάς, στον χάρτη του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού που υπέβαλε η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025 (και όχι στον χάρτη της Σεβίλλης του 2006…), αποτυπώνεται το κοινό όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με την κυπριακή ΑΟΖ, καθώς η ελληνική πλευρά αποδίδει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα του Καστελλορίζου. Αυτό, βεβαίως, δεν υποκαθιστά μια επίσημη διμερή συμφωνία οριοθετήσεως, η οποία παραμένει ζητούμενο και πρέπει να γίνει τη σωστή στιγμή.
Οι κινήσεις μας όμως πρέπει να εντάσσονται σε έναν ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό και όχι να γίνονται αποσπασματικά ή για λόγους εντυπώσεων ή για το γινάτι μας. Αυτό αφορά όχι μόνο την υπογραφή συμφωνίας με την Κύπρο, αλλά και την άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στην περιοχή του Αιγαίου, καθώς και κάθε άλλη ενέργεια που αποσκοπεί στην περαιτέρω άσκηση των δικαιωμάτων μας, όπως αυτά προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.
Στον σχεδιασμό αυτόν πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν τόσο οι σημερινές όσο και οι επικείμενες (και μάλιστα στο άμεσο μέλλον) δυνατότητες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Οφείλουμε να διασφαλίζουμε ότι διαθέτουμε την απαραίτητη αποτρεπτική ισχύ για την προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και την αντιμετώπιση οποιασδήποτε απειλής ή αμφισβήτησης των αποφάσεών μας.
Στο πλαίσιο αυτό, η χώρα μας έχει ήδη προχωρήσει και συνεχίζει με ταχύτητα τη σημαντική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεών μας με νέα και ισχυρά οπλικά συστήματα. Στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας έχουμε επιτύχει ένα ιδιαίτερα ισχυρό επίπεδο αποτρεπτικής ικανότητας, ενώ και στον τομέα του Πολεμικού Ναυτικού βρισκόμαστε σε μια σημαντική μεταβατική περίοδο, καθώς μέσα στην επόμενη διετία αναμένεται η ένταξη νέων μεγάλων μονάδων επιφανείας, οι οποίες θα ενισχύσουν ουσιαστικά τον στόλο μας με σύγχρονα μέσα.
Είναι, επομένως, αυτονόητο ότι η αμυντική μας ικανότητα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν στον στρατηγικό σχεδιασμό μας για την άσκηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, πολλώ δε μάλλον όταν δεν είναι κάτι θεωρητικό αλλά πρόκειται να συμβεί στο άμεσο μέλλον.
Σε αυτό το αυστηρό πλαίσιο της προάσπισης των εθνικών μας δικαιωμάτων και της πραγματικής προστασίας της χώρας, θεωρώ ότι σχόλια και ερωτήματα του τύπου «γιατί αγοράζουμε πανάκριβα οπλικά συστήματα, αν δεν σκοπεύουμε να τα χρησιμοποιήσουμε για την άμυνα της χώρας;» δεν έχουν θέση στη σοβαρή συζήτηση που οφείλουμε να κάνουμε.
Έχω μάθει να λέω τα πράγματα ως έχουν. Με καθαρή ματιά πρέπει να κοιτάμε μακριά, να σχεδιάζουμε στρατηγικά και να έχουμε εκ των προτέρων εντοπίσει που υπερέχουμε και που πρέπει να βελτιωθούμε για να επιτύχουμε τους υψιπετείς και μεγαλόπνοους στόχους μας.
