Μια πολυεπίπεδη περιπέτεια πέρασε τους προηγούμενους μήνες ο Άρης Μουγκοπέτρος, καθώς μετά τον σοβαρό τραυματισμό του, πολλά άλλαξαν προς το χειρότερο.
- Ο Άρης Μουγκοπέτρος βίωσε μια σειρά αλλεπάλληλων προσωπικών και επαγγελματικών δυσκολιών. Μετά τον ακρωτηριασμό των δακτύλων του, έχασε τη δουλειά του, επέζησε από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα και στη συνέχεια χώρισε από τη σύζυγό του.
- Παράλληλα, αντιμετώπισε μια σοβαρή οικογενειακή κρίση που τον οδήγησε στο κρατητήριο, αν και τελικά δικαιώθηκε για την κατηγορία της ενδοοικογενειακής απειλής. Πλέον, εστιάζει πλήρως στο μέλλον και στην καριέρα του, έχοντας ως προτεραιότητα τα παιδιά του.
- Η επιστροφή του στη μουσική έγινε εφικτή χάρη σε μια ειδική μετατροπή στο κλαρίνο του από τον τεχνίτη Πελούμ Κουτσούκου. Η πατέντα αυτή του επιτρέπει να χειρίζεται τις τρύπες που αντιστοιχούσαν στα χαμένα του δάχτυλα με έναν εντελώς νέο τρόπο.
- Έπειτα από επτά χειρουργικές επεμβάσεις, έπιασε ξανά το τροποποιημένο κλαρίνο στα χέρια του τον Μάρτιο. Η πρόοδός του υπήρξε ταχύτατη και μέσα σε λίγες ημέρες είχε ήδη ανακτήσει το 98% του προηγούμενου μουσικού του επιπέδου.
Το ατύχημα με τον
ακρωτηριασμό στο χέρι του ήταν αρχή ενός Γολγοθά, με τον καλλιτέχνη να παλεύει
να επανέλθει με την υγεία του να δοκιμάζεται, ενώ προέκυψαν επιπλέον προσωπικά
ζητήματα καθώς και μια οικογενειακή κρίση.
Πλέον ο Άρης
Μουγκοπέτρος βρίσκεται σε φάση επανόδου και επιστροφής στα καλλιτεχνικά δρώμενα,
καθώς μπορεί να παίξει κλαρίνο όπως και πριν, παρά το πρόβλημα το οποίο
παραμένει σε κάποια από τα δάχτυλά του.
Άρης
Μουγκοπέτρος: «Μου φαίνεται ένας αιώνας»
Καλεσμένος στην εκπομπή «Action Τώρα» ο γνωστός σολίστ του κλαρίνου, μοιράστηκε τα συναισθήματά του για όσα δύσκολα βίωσε τους προηγούμενους μήνες.
Αρχικά ο Άρης
Μουγκοπέτρος περιέγραψε: «Είναι περίεργο, περίεργο πολύ, γιατί είναι ανάμεικτα
τα συναισθήματα. Από τη μία όντως είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα και από την
άλλη μόλις σκέφτομαι τι έχει περάσει, μου φαίνεται ένας αιώνας. Δεν έχει
περάσει πολύς καιρός αλλά ξέρετε τι γίνεται; Ήταν πολλές οι αλλαγές. Καταρχήν,
έχασα δύο δάχτυλα. Έτσι; Έχασα τη δουλειά μου. Στην πορεία τράκαρα κιόλας με το
αυτοκίνητο και έζησα από θαύμα. Και μετά χώρισα κιόλας. Και με δύο κοριτσάκια
3,5 ετών, ήτανε πάρα πολύ δύσκολο αυτό στην αρχή».
Στη συνέχεια περιγράφει τη σημασία που έχει για εκείνον η οικογένειά του, αλλά και τις δύσκολες στιγμές που πέρασε με τη σύζυγό του: «Νομίζω ότι τα παιδιά μου είναι ό,τι πιο καλό κάνω στη ζωή μου. Είναι η σχέση αυτή που έχω δημιουργήσει μαζί με τις κόρες μου. Είναι απίστευτο, είναι μαγικό. Θα είμαι εκεί πάντα για αυτές, όσο ζω τουλάχιστον. Και νομίζω ότι αυτό που είχα σαν όνειρο σαν παιδάκι, ώστε ποτέ να μη λυπηθεί το παιδί τον μπαμπά ή, ξέρω γω, να ντρέπεται, ότι το έχω καταφέρει και ξέρω ότι θα είναι περήφανες για μένα. Περάσαμε φουρτούνες με την πρώην σύζυγό μου δύσκολες, γιατί τα Χριστούγεννα βρέθηκα στο κρατητήριο. Είμαι, βέβαια, ο πρώτος άντρας στην Ελλάδα που δικαιώθηκε από ενδοοικογενειακή απειλή. Αλλά όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Και κοιτάζουμε μπροστά.
Πλέον μένω στην
Αθήνα, έχω εστιάσει απόλυτα σε αυτό που έμαθα να κάνω από μικρό παιδάκι. Όλη
αυτή η χρονιά που πέρασε με έβαλε να σκεφτώ, υπήρξαν στιγμές που δεν ήξερα αν
θέλω να ξανακάνω αυτό που έκανα. Όχι λόγω του κλαρίνου, λόγω της απογοήτευσης
μου που υπήρχε. Αλλά η αλήθεια είναι ότι έχω γεννηθεί γι’ αυτό».
Δείτε το βίντεο
«Έχω και μία
αίσθηση ότι είχαν χαρεί με αυτό που μου είχε συμβεί»
Σε ερώτηση για το αν αισθάνθηκε προδομένος από κάποιους συνεργάτες ή φίλους του, επεσήμανε: «Είναι πολύ ελάχιστα τα άτομα τα οποία ενδιαφέρθηκαν πραγματικά για μένα και ειδικά με αυτούς που συνεργαζόμουν συχνά. Μπορώ να πω ότι έχω και μία αίσθηση ότι είχαν χαρεί με αυτό που μου είχε συμβεί. Δεν μπορώ να το ξέρω αυτό ακριβώς τι ένιωθαν, γιατί εγώ είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος ποτέ δεν λειτουργούσα με ζήλια μέσα μου.
Εγώ, για
παράδειγμα, τους καλούς σολίστ και τους καλούς μουσικούς πάντα τους θαύμαζα και
προσπαθούσα να πάρω κάτι από αυτούς. Για παράδειγμα, δεν είναι τυχαίο ότι σε
όλη αυτή τη διάρκεια της δοκιμασίας μου, οι τρεις κλαρινίστες που με έχουνε
πάρει και ήτανε συχνά δίπλα μου σε όλα είναι οι τρεις καλύτεροι για μένα. Ο
Αθανάσιος Βασιλόπουλος, ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος και ο Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος.
Αυτοί για μένα και οι τρεις είναι στην πρώτη γραμμή, ήτανε δίπλα μου, αυτοί οι
άνθρωποι πράγματι πονέσανε με τον πόνο μου».
Η μετατροπή στο
κλαρίνο από τον μάστορα
Η επιστροφή του Άρη Μουγκοπέτρου σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, να παίζει κλαρίνο με τον δικό του τρόπο, δεν ήταν εύκολη, αλλά όχι και αδύνατη: «Θέλω να πω καταρχήν ένα τεράστιο ευχαριστώ στον μάστορα -να το πω έτσι- που μου επισκευάζει το κλαρίνο. Λέγεται Πελούμ Κουτσούκου και, αν δεν ήταν αυτός, δεν ξέρω αν εγώ θα βρισκόμουν εδώ και να συζητάμε γι’ αυτό. Είναι τετραπέρατος στη δουλειά του. Είναι μάγος, έτσι τον λέω. Και έχει φτιάξει μια πατέντα, όπου οι τρύπες που δεν έχω τα δάχτυλά μου και μου λείπουν αυτή τη στιγμή τις λειτουργώ με άλλον τρόπο εντελώς. Στο δεξί μου το χέρι είναι εντελώς ο τρόπος διαφορετικός. Έχει κάνει μετατροπή. Έχει προσθέσει κάποια κλειδιά επάνω τα οποία, τις τρύπες που εγώ δεν μπορώ να παίξω πλέον με τα δάχτυλα που έχω χάσει, τις παίζω με άλλα δάχτυλα».
«Δεν το περίμενα
να έρχεται τόσο γρήγορα»
«Την πρώτη φορά
που ξανάπιασα το κλαρίνο, τρελάθηκα. Λέω, τελειώσαμε. Πιάνω το κλαρίνο την ίδια
μέρα στα χέρια μου και αρχίζω και παίζω, όχι να παίζω κανονικά, αλλά το αφήνω.
Ξυπνάω το πρωί, λέω, “ξεκινάω από την αρχή”. Πάω να παίξω, μετά από κάποιο διάστημα
βλέπω, “ώπα, τι γίνεται” λέω, “έρχεται”. Δεν το περίμενα να έρχεται τόσο
γρήγορα.
Και την τρίτη μέρα πάω στον άνθρωπο που μου έφτιαξε την πατέντα και τον πήρα αγκαλιά και του έπαιξα και τραγούδι. Και πραγματικά ήταν τόσο συγκινητική στιγμή αυτή. Και από τότε και μετά, γιατί το κλαρίνο εγώ το πήρα στα χέρια μου 21 Μαρτίου. Περίμενα να περάσουν οι επεμβάσεις όλες. Έκανα επτά επεμβάσεις μέσα σε 11 μήνες. Πέντε στο χέρι μου και δύο στο μάτι μου. Βλέπει 15% το δεξί μου το μάτι, αλλά εντάξει. Με τη βοήθεια του Θεού αλλά και τη θέληση τη δική μου, έχω έρθει αυτή τη στιγμή, είμαι στο 98% στο επίπεδο που έπαιζα».
