Η Vanessa Badura άφησε πίσω της μια σταθερή αλλά ασφυκτικά δομημένη ζωή στη Γερμανία και πριν από δύο χρόνια μετακόμισε στην Κρήτη μαζί με τον γιο της.
Αναζητούσε περισσότερη ελευθερία, αυθεντικότητα και έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Σήμερα, τα Χανιά είναι το σπίτι της. Μιλώντας μαζί της, μου εξήγησε πώς αυτή η απόφαση άλλαξε όχι μόνο την καθημερινότητά της, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό της και τον κόσμο.
Η στιγμή που όλα άλλαξαν
Η ζωή της στη Γερμανία, απ’ όπου κατάγεται, ήταν οργανωμένη, γρήγορη και επαγγελματικά επιτυχημένη. Ως φωτογράφος είχε χτίσει μια καριέρα που, εξωτερικά, έμοιαζε ιδανική. Η ίδια όμως, όπως περιγράφει, είχε ένα διαρκές αίσθημα ότι κάτι έλειπε.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε μετά το τέλος ενός 14χρονου γάμου. Εκείνη την περίοδο, ως μόνη μητέρα πλέον, άρχισε να επαναπροσδιορίζει τα πάντα: τη ζωή της, τις επιλογές της, ακόμη και την ίδια της την επιτυχία.
«Άρχισα να αναρωτιέμαι πώς θέλω πραγματικά να ζω και τι παράδειγμα θέλω να δώσω στον γιο μου. Δεν ήταν απόφαση της στιγμής. Ήταν αποτέλεσμα μακράς εσωτερικής διαδικασίας. Δεν ήθελα πια να ζω μόνο για σταθερότητα και ρουτίνα. Ήθελα να νιώθω ζωντανή και να ξαναβρώ τον εαυτό μου», τονίζει.
Η Κρήτη ως νέα αρχή – Γιατί την επέλεξε
Η Ελλάδα δεν της ήταν άγνωστη, καθώς ως παιδί είχε περάσει καλοκαίρια στην Πελοπόννησο, ενώ είχε επισκεφθεί Ζάκυνθο, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, καθώς και άλλες περιοχές. Όμως, η Κρήτη την κέρδισε από την πρώτη στιγμή.
Η πρώτη της επαφή με το νησί, και ειδικά με τα Χανιά, αποδείχθηκε καθοριστική. Περιγράφει μια σχεδόν ανεξήγητη αίσθηση οικειότητας: θάλασσα, βουνά, άνθρωποι και φως συνέθεσαν ένα περιβάλλον που ένιωσε αμέσως ως «σωστό».
«Από την πρώτη φορά που ήρθα στα Χανιά ένιωσα κάτι που ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω εντελώς. Υπήρχε μια άμεση αίσθηση ζεστασιάς, ανοιχτοσύνης και εσωτερικής γαλήνης. Οι άνθρωποι, η θάλασσα, τα βουνά, τα ηλιοβασιλέματα, όλα έδιναν μια βαθιά αίσθηση γείωσης. Τα Χανιά μού δημιούργησαν την αίσθηση ότι η ζωή μπορεί να είναι πιο απλή, πιο αυθεντική και με περισσότερη σύνδεση».
Η Κρήτη, όπως πιστεύει, συνδυάζει δύο φαινομενικά αντίθετους κόσμους: την ηρεμία και την ένταση της φύσης. Από τη μία οι παραλίες και η αίσθηση ελευθερίας, από την άλλη τα χωριά, οι παραδόσεις και μια βαθιά ριζωμένη ταυτότητα, καθώς και μια αίσθηση κοινότητας την οποία δύσκολα βρίσκεις αλλού.
«Ένιωσα ότι μου δίνει τον χώρο να ξαναχτίσω τον εαυτό μου και να δημιουργήσω μια πιο υγιή και ενσυνείδητη ζωή για εμένα και για τον γιο μου», εξηγεί.
Αγαπημένα της μέρη; Δεν χορταίνει τα Χανιά και τη νότια Κρήτη. «Η παλιά πόλη, η θάλασσα και τα βουνά είναι κάτι μοναδικό για μένα. Μου αρέσει να ανακαλύπτω κρυφές παραλίες και παραδοσιακά χωριά. Είμαι μεγάλη θαυμάστρια του Μπάλου, αλλά προτιμώ τα λιγότερο τουριστικά μέρη, καθώς και τα δικά μας μικρά “μυστικά” σημεία» απαντά.
Μητρότητα, αλλαγή και δύσκολες αποφάσεις
Η μετεγκατάσταση με ένα παιδί επτά ετών δεν ήταν απλή υπόθεση. Ιδιαίτερα επειδή ο πατέρας του παιδιού αρχικά δεν συμφωνούσε.
Υπήρξαν δύσκολοι μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων τρίτα πρόσωπα ασκούσαν πιέσεις στο ζευγάρι. Ως αποτέλεσμα, η ίδια ως μητέρα αμφισβητούσε συνεχώς τον εαυτό της, αλλά ένιωθε πως αυτή ήταν η ζωή που ήθελε για τον γιο της. «Ήθελα να του δώσω το παράδειγμα ότι μπορεί κανείς να δημιουργήσει τη ζωή του με θάρρος» αναφέρει χαρακτηριστικά. Και σήμερα λέει με σιγουριά: «Ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις της ζωής μας».
Οι αντιδράσεις της οικογένειάς της στη Γερμανία ήταν ανάμεικτες. Πολλοί, ωστόσο, άλλαξαν γνώμη όταν επισκέφθηκαν την Κρήτη και είδαν τη ζωή που έχουν χτίσει.
Μια πολυπολιτισμική οικογένεια
Η Vanessa ζει στα Χανιά μαζί με τον 9χρονο σήμερα γιο της και τον σύντροφό της, ο οποίος κατάγεται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο σπίτι τους, δηλαδή, μιλάνε πολλές γλώσσες και συνδυάζουν διαφορετικές κουλτούρες, κάτι που η 36χρονη θεωρεί ως σημαντικό πλεονέκτημα για το παιδί.
Η ίδια χρησιμοποιεί τρεις γλώσσες στην καθημερινότητά της και μάλιστα θα ήθελε να είχε μεγαλώσει σε ένα αντίστοιχο περιβάλλον. «Η Κρήτη διευκολύνει αυτή τη δυναμική, γιατί είναι ανοιχτή, και ταυτόχρονα βαθιά δεμένη με την παράδοσή της», επισημαίνει.
Μεγαλώνοντας παιδί στην Κρήτη
Ο γιος της φοιτά σε δίγλωσσο σχολείο στα Χανιά και προσαρμόστηκε εξαιρετικά γρήγορα, κάτι που η ίδια αποδίδει στο ότι τα παιδιά παρουσιάζουν μεγάλη ανθεκτικότητα και προσαρμόζονται πολύ πιο γρήγορα όταν νιώθουν ασφάλεια και αγάπη. Συγκρίνοντας την ανατροφή ενός παιδιού στην Κρήτη με τη Γερμανία, τονίζει ότι εδώ τα παιδιά ζουν περισσότερο εκτός σπιτιού, έχουν επαφή με τη φύση, με διαφορετικές γενιές, και μεγαλώνουν πιο ελεύθερα και κοινωνικά, χωρίς άγχος.
Βέβαια, η ίδια παρατηρεί: «Φυσικά, κάθε χώρα έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Σε θέματα οργάνωσης η Γερμανία είναι πιο δομημένη. Αλλά συναισθηματικά και κοινωνικά η Κρήτη προσφέρει ένα πολύ όμορφο περιβάλλον».
Καθημερινότητα, εργασία και προσαρμογή
Η Vanessa εργάζεται ως φωτογράφος, δημιουργός περιεχομένου και business mentor / ολιστική καθοδηγήτρια, βοηθώντας ανθρώπους να χτίσουν ή να επεκτείνουν τις επιχειρήσεις τους διεθνώς. Η εργασία της παρέχεται κυρίως εξ αποστάσεως, κάτι που έκανε εφικτό τον τωρινό τρόπο ζωής της.
Ήδη τα ελληνικά της είναι σε πολύ καλό επίπεδο (καταλαβαίνει περίπου το 90%) και φροντίζει να μαθαίνει συνεχώς. Όταν μιλάει ελληνικά, πολλοί Κρητικοί δεν πιστεύουν ότι είναι Γερμανίδα λόγω της πολύ καλής προφοράς της. Η ίδια λέει πως ακόμη και μια απλή προσπάθεια επικοινωνίας ανοίγει πολλές πόρτες και δημιουργεί άμεσα δεσμούς με τους ανθρώπους.
Πλέον θεωρεί την Κρήτη ως το σπίτι της και δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της να ζει αλλού αυτή τη στιγμή. Ωστόσο, η προσαρμογή της δεν ήταν πάντα εύκολη. Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ήταν η γραφειοκρατία (ιδιαίτερα για την ίδρυση επιχείρησης) και η προσαρμογή στους διαφορετικούς ρυθμούς. «Στη Γερμανία όλα είναι δομημένα και προβλέψιμα. Εδώ έμαθα τι σημαίνει υπομονή, ευελιξία και να αφήνω τον έλεγχο» παραδέχεται.
Ταυτόχρονα, την κέρδισαν η ανθρώπινη επαφή, η αίσθηση κοινότητας και μια πιο αργή, συνειδητή καθημερινότητα.
«Οι ντόπιοι με υποδέχθηκαν από την αρχή με πολλή ζεστασιά και καλοσύνη. Οι Κρητικοί είναι γνωστοί για τη φιλοξενία τους και το βίωσα προσωπικά. Η ένταξη είναι μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο. Σέβομαι βαθιά τον πολιτισμό και προσπαθώ να συμβάλλω θετικά στην κοινότητα. Συναισθηματικά νιώθω πλέον πολύ δεμένη με την Κρήτη, αν και πάντα θα κουβαλώ μέσα μου και ένα κομμάτι της Γερμανίας» υπογραμμίζει.
Όσο για το ποια είναι η μεγαλύτερη διαφορά στην καθημερινότητά της; Η αίσθηση ελευθερίας και το βίωμα της στιγμής. «Στη Γερμανία όλα ήταν πιο βιαστικά και προσανατολισμένα στην παραγωγικότητα. Στα Χανιά περνάω περισσότερο χρόνο έξω, με ανθρώπους, και εκτιμώ πολύ περισσότερο τις μικρές στιγμές» τονίζει.
Η ζωή που χτίστηκε ξανά
Πέρα από την καθημερινότητα, η ίδια περιγράφει την Κρήτη ως έναν τόπο εσωτερικής επανεκκίνησης. Τα Χανιά, η φύση, οι άνθρωποι και οι ρυθμοί ζωής συνέβαλαν σε μια βαθιά προσωπική αλλαγή.
Δεν ξεχωρίζει μία μόνο στιγμή ως την πιο σημαντική, αλλά ένα σύνολο εμπειριών: το να βλέπει τον γιο της να χτίζει μια νέα ζωή στην Κρήτη, τα ηλιοβασιλέματα μετά από δύσκολες περιόδους, τους νέους ανθρώπους που γνώρισε και το ότι τόλμησε να αλλάξει ριζικά τη ζωή της.
Σκέψεις, συμβουλές και το μέλλον
Σε όσους σκέφτονται να κάνουν το ίδιο βήμα, προτείνει να ακούσουν τον εαυτό τους και όχι τον φόβο. Η μετεγκατάσταση, όπως λέει, δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά προσωπική εξέλιξη.
Συγκεκριμένα, τις γυναίκες που ζουν σε άλλες χώρες και σκέφτονται να μεταναστεύσουν στην Κρήτη τις συμβουλεύει τα εξής: «Μην εξιδανικεύετε τα πάντα – θα υπάρχουν δύσκολες μέρες. Αλλά αν είστε ανοιχτές και πρόθυμες να προσαρμοστείτε, η Κρήτη μπορεί να σας προσφέρει ελευθερία, θεραπεία και εξέλιξη».
Όσο για το αν σκέφτεται να μείνει μόνιμα στην Κρήτη, η απάντησή της είναι ξεκάθαρη: «Προς το παρόν η Κρήτη είναι πραγματικά σπίτι μου. Έχω χτίσει ζωή, σχέσεις και σύνδεση στην Κρήτη. Η ζωή πάντα μπορεί να αλλάξει, αλλά αυτή τη στιγμή βλέπω το μέλλον μου εδώ. Το να έχω τη μικρή μου οικογένεια στην Κρήτη σημαίνει τα πάντα για μένα. Ανακαινίζουμε το σπίτι μας σε ένα χωριό και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου αλλού».
Για τη Vanessa, το μεγαλύτερο μάθημα που της χάρισε η Κρήτη είναι ότι η ζωή δεν είναι μόνο επιβίωση και βιασύνη. «Είναι σημαντικό να επιβραδύνεις, να εμπιστεύεσαι τη ζωή, να εκτιμάς τη φύση και τις απλές στιγμές. Και το πιο σημαντικό: Μερικές φορές η πιο γενναία επιλογή είναι να ακολουθήσεις έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο από αυτόν που περίμεναν οι άλλοι από εσένα» καταλήγει.
