Στο μοναστήρι του Αγίου Μάρκου στη Φλωρεντία βρέθηκε μια συνταγή, η οποία χρονολογείται περίπου στα μέσα του 19ου αιώνα, για ποτό που θα μπορούσε να αποτελεί πρόδρομο των σύγχρονων αναψυκτικών τύπου κόλα.
Όπως ανακοίνωσαν μοναχοί της πόλης, η ανακάλυψη έγινε στη διάρκεια εργασιών αρχειοθέτησης. Σύμφωνα με τον Δομινικανό μοναχό Μανουέλ Ρούσο, ένα ξεθωριασμένο έγγραφο αναφέρεται σε ένα τονωτικό ελιξίριο από φύλλα κόκας και ξηρούς καρπούς κόλα, που ήταν μάλιστα μεταξύ των πιο δημοφιλών της εποχής.
Η Coca-Cola δημιουργήθηκε το 1886 από τον αμερικανό φαρμακοποιό Τζον Στιθ Πέμπερτον, αρχικά ως αλκοολούχο ποτό με φύλλα κόκας και ξηρούς καρπούς κόλα. Αργότερα, ο Πέμπερτον αντικατέστησε το αλκοόλ με σιρόπι ζάχαρης, δημιουργώντας το αναψυκτικό που εξελίχθηκε στη σύγχρονη Coca-Cola.
Το «ελιξίριο» που προοριζόταν για ανακούφιση από εξάντληση, πονοκεφάλους και αδυναμία
Η συνταγή της Τοσκάνης είναι αρκετές δεκαετίες παλαιότερη από την έμπνευση του Πέμπερτον. Ο Ρούσο υπογραμμίζει βέβαια πως δεν υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ του ποτού που περιγράφεται στο μοναστήρι και των σύγχρονων αναψυκτικών τύπου κόλα.
Η καταχώρηση στα αρχεία του μοναστηριού περιγράφει το «ελιξίριο» ως τονωτικό που προοριζόταν για ανακούφιση από τη σωματική και πνευματική εξάντληση, πονοκεφάλους και αδυναμία που σχετίζεται με το γήρας ή με «υπερπροσπάθεια».
Τα αναγραφόμενα συστατικά περιλάμβαναν 30 γραμμάρια ξηρών καρπών κόλα, 10 γραμμάτια φύλλων κόκας από τη Βολιβία και ένα λίτρο αλκοολούχου μείγματος. Στα αρχεία του μοναστηριού αναφέρεται πως ιεραπόστολοι έφεραν στην Τοσκάνη φύλλα κόκας και ξηρούς καρπούς κόλα από τη Νότια Αμερική.
