Speedrunners: Οι λάτρεις του μετρό που κυνηγούν παγκόσμια ρεκόρ σταθμό προς σταθμό – Κάνουν άνω κάτω τη Νέα Υόρκη

Ποιοι είναι οι «σπίντρανερς», δηλαδή οι λάτρεις των μέσων μαζικής μεταφοράς που επισκέπτονται όλους τους σταθμούς ενός δικτύου στον συντομότερο δυνατό χρόνο.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, το να περάσουν 22 ώρες διασχίζοντας ολόκληρο το δίκτυο του μετρό της Νέας Υόρκης ακούγεται σαν εφιάλτης. Για τον δεκαεπτάχρονο Ένζο Γου είναι ένα όνειρο που θέλει να πραγματοποιήσει. Ο Γου είναι ένας από τους λεγόμενους «σπίντρανερ» [speedrunner], τον όρο με τον οποίο περιγράφονται οι λάτρεις των μέσων μαζικής μεταφοράς που στοχεύουν να επισκεφθούν όλους τους σταθμούς ενός δικτύου στον συντομότερο δυνατό χρόνο. Περνούν ώρες αναλύοντας δρομολόγια και σχεδιάζοντας διαδρομές. Η επιτυχία απαιτεί να παραιτηθείς από διαλείμματα τουαλέτας, να έχεις τέλεια αίσθηση χρονισμού και αρκετή τύχη ώστε μια καθυστέρηση συρμού να μην ανατρέψει τα σχέδιά σου.

Η αφοσίωση του Γου τον έχει φέρει στην κορυφή αυτού του κόσμου. Μοιράζεται το ρεκόρ για το σύστημα ΒΑΡΤ, το τραίνο ταχείας μεταφοράς του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Ωστόσο, η αναζήτηση της δόξας τον έχει καταστήσει και αμφιλεγόμενη φιγούρα στην παγκόσμια κοινότητα των σπίντρανερ. Το αμάρτημά του; Ότι χρησιμοποίησε κάποτε… ποδήλατο.

Προσελκύει κόσμο για διάφορους λόγους

Το σπίντρανινγκ προσελκύει κόσμο για διάφορους λόγους. Ο Ζοάμπε Μπαρμπόσα, υποψήφιος διδάκτορας ψυχολογίας που κατέχει το ρεκόρ Γκίνες για το Σικάγο, λέει ότι του επιτρέπει να ξεδιπλώσει τον εσωτερικό του εξερευνητή. Για την Κέιτ Τζόουνς, που εγκατέλειψε τον δρόμο μεγάλων αποστάσεων μετά από τραυματισμό στον αστράγαλο, η κατάκτηση του ρεκόρ της Νέας Υόρκης το 2023 της αποκατέστησε την αίσθηση αυτονομίας.

Εκατοντάδες σπίντρανερ ανταλλάσσουν συμβουλές σε έναν διακομιστή Discord που έχει δημιουργήσει η ομάδα TransitRuns, η ιστοσελίδα της οποίας φιλοξενεί τις παγκόσμιες κατατάξεις. Οι κριτές της έχουν εξετάσει και πιστοποιήσει 335 προσπάθειες, από την Τζακάρτα της Ινδονησίας μέχρι το Σαντιάγο της Χιλής.

Το Σαν Φρανσίσκο έχει αναδειχθεί σε επίκεντρο δραμάτων του χώρου. Ανάλογα με ποιον ρωτάς, υπάρχουν τρία διαφορετικά παγκόσμια ρεκόρ για τη διάσχιση των 50 σταθμών και των 211 χιλιομέτρων γραμμών που συνδέουν την περιοχή του Κόλπου. Η μεγάλη κούρσα για την κυριαρχία στο ΒΑΡΤ ξεκίνησε στις αρχές του 2024, όταν ένας φοιτητής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ ονόματι Ζέιντ Μααγιάχ έγινε ο πρώτος που ολοκλήρωσε τη διαδρομή σε λιγότερο από έξι ώρες. Το ρεκόρ αυτό καταρρίφθηκε τον ίδιο Μάρτιο, όταν επτά φοιτητές του Μπέρκλεϊ ολοκλήρωσαν τη διαδρομή σε πέντε ώρες και 47 λεπτά, μια επίδοση πιστοποιημένη ως παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες.

Την ίδια περίοδο, ο Γου, τότε μαθητής λυκείου στην περιοχή του Κόλπου, εμμονεύτηκε με το σπίντρανινγκ αφού είδε βίντεο στο YouTube με την προσπάθεια του Μααγιάχ. Βυθίστηκε στη μελέτη των δρομολογίων του ΒΑΡΤ και σχεδίασε πλάνο για να μειώσει τον χρόνο κατά 20 λεπτά. Επικοινώνησε με τον Μααγιάχ, προτείνοντάς του να ενώσουν δυνάμεις για να ανακτήσουν το ρεκόρ. Το σχέδιο απαιτούσε μια κίνηση που οι περισσότεροι θεωρούσαν αδύνατη, την ενσωμάτωση μιας διαδρομής με το τραμ του αεροδρομίου, η οποία δεν άφηνε κανένα περιθώριο λάθους στις μεταβιβάσεις.

Ο Γου και ο Μααγιάχ εξασκούνταν καθημερινά στις μεταβιβάσεις για μια ολόκληρη εβδομάδα, προσπερνούσαν σκαλοπάτια τρέχοντας ανάμεσα σε αποβάθρες και ανακάλυψαν ότι κέρδιζαν χρόνο στις μπάρες εισόδου χρησιμοποιώντας φυσικές κάρτες αντί για κινητά. «Όταν διακυβεύεται ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ σπίντρανινγκ, χρειάζονται δραστικά μέτρα», είπε ο Μααγιάχ. Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, ολοκλήρωσαν τη διαδρομή σε πέντε ώρες και 30 λεπτά. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαν τους απαραίτητους μάρτυρες για την πιστοποίηση Γκίνες. Έτσι, ενώ το δίδυμο βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης του TransitRuns, η Γκίνες συνεχίζει να αναγνωρίζει τους φοιτητές του Μπέρκλεϊ ως τους νόμιμους κατόχους του ρεκόρ.

Το κατόρθωμα που εξακολουθεί να συζητείται

Ο Γου δεν έμεινε ικανοποιημένος. Ήθελε να σπρώξει τα όρια, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε να σπάσει τους κανόνες. Ανακάλυψε ότι επιστρέφοντας πίσω σε μια γραμμή προαστιακού σιδηροδρόμου θα μπορούσε να κερδίσει 20 λεπτά, όμως η μεταβίβαση απαιτούσε να τρέξει ένα μίλι σε τέσσερα λεπτά και να διασχίσει έναν αυτοκινητόδρομο. Χρειαζόταν ποδήλατο. Επικοινώνησε με έναν YouTuber που είχε ήδη επιχειρήσει σπίντρανινγκ στο ΒΑΡΤ, και μαζί ολοκλήρωσαν διαδρομή σε πέντε ώρες και εννέα λεπτά. Ο Γου έχασε αρκετές στάσεις επειδή καθυστέρησε σε μια μεταβίβαση, όμως το να δει τον συνεργάτη του να ολοκληρώνει με επιτυχία τη διαδρομή που είχε σχεδιάσει ο ίδιος του φάνηκε θρίαμβος.

Το κατόρθωμα εξακολουθεί να συζητείται στην κοινότητα των σπίντρανερ. Η ιστοσελίδα του ΒΑΡΤ αναγνωρίζει τον χρόνο του Γου και του συνεργάτη του, όμως οι πουριστές, μεταξύ αυτών και ο πρώην συνεργάτης του Μααγιάχ, υποστηρίζουν ότι η χρήση ποδηλάτου αποτελεί λόγο αποκλεισμού. Η Γκίνες, που ορίζει πως οι μεταβιβάσεις ανάμεσα σε σταθμούς πρέπει να γίνονται με τα πόδια ή με προγραμματισμένα μέσα μαζικής μεταφοράς, δεν αναγνωρίζει τον χρόνο του Γου, και το TransitRuns ακολούθησε την ίδια γραμμή.

Ο Γου λέει πως καταλαβαίνει γιατί η Γκίνες μπορεί να μην κάνει εξαιρέσεις, πιστεύει όμως ότι το TransitRuns θα έπρεπε να αναγνωρίσει τον χρόνο του, ειδικά επειδή το δημοτικό ποδήλατο που χρησιμοποίησε αποτελεί, τεχνικά, μορφή δημόσιας συγκοινωνίας. Ο Χάρβι Τσανγκ, ένας από τους σχεδιαστές της ιστοσελίδας TransitRuns, εξηγεί ότι οι κριτές αποφάσισαν να μην επιτρέπουν ποδήλατα επειδή θεωρούν πως το σπίντρανινγκ πρέπει να αφορά τη διαχείριση ενός συστήματος με σταθερές διαδρομές και ταχύτητες. Στην κατάταξη του TransitRuns, η προσπάθεια με το ποδήλατο βρίσκεται στον πάτο της λίστας, με τη σήμανση «μη κατατεταγμένη».

Στις αρχές Αυγούστου, ο Γου επιχείρησε το ιερό δισκοπότηρο του σπίντρανινγκ, τη Νέα Υόρκη. Λόγω πολλαπλών καθυστερήσεων συρμών, απέτυχε. «Το μετρό της Νέας Υόρκης είναι ένα εντελώς διαφορετικό θηρίο», είπε χαρακτηριστικά. Σχεδιάζει να σπουδάσει στα βορειοανατολικά της χώρας, κατά προτίμηση σε πόλη με καλό δίκτυο μέσων μεταφοράς, με αντικείμενο την πολιτική μηχανική, αφήνοντας για το μεταπτυχιακό την εξειδίκευση στις μεταφορές. «Όπου κι αν καταλήξω», λέει, «σίγουρα θα προσπαθήσω να πάρω το ρεκόρ όποιου συστήματος υπάρχει εκεί».