Η Μάργκαρετ Χάμιλτον, η γυναίκα πίσω από τον κώδικα του Apollo 11, πέθανε σε ηλικία 90 ετών.
Η Μάργκαρετ Χάμιλτον, η πρωτοπόρος ερευνήτρια που συνέβαλε στη δημιουργία του κλάδου της μηχανικής λογισμικού και της οποίας ο κώδικας βοήθησε τους αστροναύτες της NASA να προσεδαφιστούν στη Σελήνη, στο πλαίσιο της διαστημικής κούρσας του 20ού αιώνα, πέθανε σε ηλικία 90 ετών.
Το θάνατό της επιβεβαίωσε το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT), σε ανακοίνωση του Τμήματος Αεροναυτικής και Αστροναυτικής. Η Χάμιλτον πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με το MIT. Τα αίτια του θανάτου της δεν έγιναν γνωστά.
Η πορεία στο MIT και το πρόγραμμα Apollo
Η Χάμιλτον εργάστηκε στο MIT από το 1959 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1970, όπου ανέλαβε τη διεύθυνση του Software Engineering Division του MIT Instrumentation Laboratory.
Το τμήμα εξασφάλισε το 1961 συμβόλαιο με τη NASA. Η Χάμιλτον ηγήθηκε τελικά μιας ομάδας περίπου 100 μηχανικών, οι οποίοι σχεδίασαν το λογισμικό για την καθοδήγηση των αποστολών Apollo της NASA.
Μέσα από τη δουλειά της, η Χάμιλτον θεωρείται επίσης μία από τις ιδρύτριες της μηχανικής λογισμικού, ενός όρου που η ίδια βοήθησε να γίνει ευρέως γνωστός, συμβάλλοντας στην καθιέρωσή της ως επαγγελματικής πρακτικής.
«Το να πούμε ότι η Μάργκαρετ Χάμιλτον ήταν πρωτοπόρος – ότι ήταν μπροστά από την εποχή της – θα ήταν δραματική υποτίμηση», δήλωσε ο Ολιβιέ ντε Βεκ, καθηγητής του Προγράμματος Apollo και προσωρινός επικεφαλής του Τμήματος Αεροναυτικής και Αστροναυτικής του MIT.
Η πρόληψη σφαλμάτων που μπορούσαν να αποδειχθούν κρίσιμα
Η Χάμιλτον γεννήθηκε το 1936 στο Πάολι της Ιντιάνα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο στα μαθηματικά από το Earlham College στην Ιντιάνα.
Κατά την εργασία της στο MIT συμμετείχε στην ανάπτυξη κρίσιμου λογισμικού για τα διαστημόπλοια που χρησιμοποιήθηκαν στις ιστορικές αποστολές Apollo, τόσο για τις μονάδες διοίκησης όσο και για τις σεληνακάτους.
Η Χάμιλτον θεωρείται ότι συνέβαλε ώστε τα συστήματα να γίνουν πιο ανθεκτικά και λιγότερο ευάλωτα σε ατυχήματα.
Μία από τις δικλίδες ασφαλείας που εισήγαγε ήταν το λεγόμενο «Lauren error», το οποίο πήρε το όνομά του από την κόρη της. Το σφάλμα εντοπίστηκε όταν η τότε τετράχρονη Λόρεν έπαιζε με έναν προσομοιωτή της μονάδας διοίκησης του Apollo.
Η ίδια είχε αναφέρει αργότερα ότι η κόρη της ήθελε να παίζει την αστροναύτη, καθώς την έβλεπε να συμμετέχει σε συγκεκριμένες προσομοιώσεις. Σε μία από αυτές, η προσομοίωση κατέρρευσε, γεγονός που οδήγησε τη Χάμιλτον στην αναζήτηση της αιτίας.
Στη συνέχεια προγραμμάτισε δικλίδες ασφαλείας ώστε να αποτρέψει έναν αστροναύτη από το να αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα κατά τη διάρκεια μιας πτήσης, όπου οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι πολύ πιο σοβαρές.
Η κρίσιμη παρέμβαση λίγο πριν την προσεδάφιση του Apollo 11
Η NASA έχει αναφερθεί σε ένα χαρακτηριστικό περιστατικό κατά την ιστορική αποστολή Apollo 11 το 1969, όπου η δουλειά της Χάμιλτον συνέβαλε στην επιτυχία της αποστολής.
Το λογισμικό της παρέκαμψε μια λανθασμένη προσπάθεια αλλαγής της κύριας επεξεργασίας του υπολογιστή πτήσης σε ένα σύστημα ραντάρ.
Η παρέμβαση έγινε μόλις τρία λεπτά πριν από την πρώτη προσεδάφιση ανθρώπων στη Σελήνη και, σύμφωνα με τη NASA, «επέτρεψε στην αποστολή να συνεχιστεί με ασφάλεια».
Μετά το πρόγραμμα Apollo, το MIT Instrumentation Laboratory αποσχίστηκε και εξελίχθηκε στο Charles Stark Draper Laboratory, που είναι σήμερα γνωστό ως Draper Laboratory.
Η Χάμιλτον δεν εντάχθηκε στη νέα εταιρεία, αλλά δημιούργησε τη δική της. Ο διευθύνων σύμβουλος της Draper, Τζέρι Γούολετζ, δήλωσε ότι η Χάμιλτον άφησε «ανεξίτηλο αποτύπωμα».
Οι σημαντικές διακρίσεις
Το 2003, η Χάμιλτον τιμήθηκε με το Exceptional Space Act Award της NASA.
Ο τεχνολόγος Πολ Κούρτο, ο οποίος την είχε προτείνει για τη συγκεκριμένη διάκριση, είχε δηλώσει τότε ότι εξεπλάγη όταν διαπίστωσε πως η πρωτοποριακή δουλειά της δεν είχε προηγουμένως αναγνωριστεί επίσημα.
Το 2016, η Χάμιλτον τιμήθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας για τη συμβολή της στην επιστήμη και τα διαστημικά ταξίδια.
Οι ιδέες της για το ασύγχρονο λογισμικό, τον προγραμματισμό βάσει προτεραιοτήτων, τις δοκιμές από άκρο σε άκρο και τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων με συμμετοχή του ανθρώπου, όπως μέσω οθονών προτεραιοτήτων, αποτέλεσαν τη βάση για τον σχεδιασμό εξαιρετικά αξιόπιστου λογισμικού.
