Μια παλιότερη συζήτηση του Δημήτρη Μελισσανίδη με τον υπεύθυνο δημιουργίας του Μουσείου της ΑΕΚ, Γεράσιμο Γασπαρινάτο (που δημοσιοποιήθηκε με αφορμή το θάνατο του Γιώργου Βαρδινογιάννη) αποτελεί τον… καθρέφτη της γυμνής αλήθειας για τον ελληνικό αθλητισμό.
«Θυμάμαι κάποτε μια συζήτηση με τον Μελισσανίδη για τον Γιώργο Βαρδινογιάννη.
-Μην το ψάχνεις, μεγάλος παράγοντας…
-Μα Πρόεδρε, οι θυγατρικές, η ΕΠΟ του Τριβέλλα, η πρώτη παράγκα…
-Αυτό λέω, μεγάλος παράγοντας. Για την ομάδα του. Τι ήθελες, για τη δική σου;»
Τη συγκεκριμένη κουβέντα αποκάλυψε με ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ο υπεύθυνος για τη δημιουργία του Μουσείου της ΑΕΚ, Γεράσιμος Γασπαρινάτος (ένας άνθρωπος με αδιανόητο μεράκι για το ποδόσφαιρο και απίστευτη λατρεία για την «Ένωση«) και στις τρεις φράσεις που ειπώθηκαν αντανακλάται όλη η «γυμνή αλήθεια» του ελληνικού αθλητισμού που αδυνατούμε να παραδεχτούμε ως οπαδοί για τις ομάδες μας.
Έτσι όπως είναι δομημένη η αθλητική μας πραγματικότητα κάθε «μεγάλος» κοιτάει την πάρτη του και μόνο αυτή! Θα υπάρξει συμπόρευση όταν προκύπτει κοινό οικονομικό συμφέρον, αλλά σε ότι αφορά τον καθημερινό πόλεμο της επικράτησης απέναντι στους εγχώριους ανταγωνιστές, ΟΛΕΣ οι ομάδες θα αξιοποιήσουν όσο καλύτερα μπορούν θεμιτά και αθέμιτα μέσα για να κυριαρχήσουν. ΟΛΕΣ!
Τα λόγια του Δημήτρη Μελισσανίδη, απλά μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον τρόπο που οι ίδιοι οι παράγοντες αντιλαμβάνονται τη δική τους αποστολή. Να είμαστε ειλικρινείς: Κανένας οπαδός δεν πρόκειται να παραδεχτεί στον… αιώνα τον άπαντα ότι η ομάδα του χρησιμοποίησε αθέμιτα μέσα για να κατακτήσει τίτλους. Ότι προσπάθησε να ελέγξει τη διαιτησία, να κυριαρχήσει στο παρασκήνιο, να πάρει στα χέρια της τον έλεγχο μιας Ομοσπονδίας, αξιοποιώντας… ποικίλες μεθόδους.
Η αλήθεια του Μελισσανίδη, ο Βαρδινογιάννης και η… υποκρισία
Η αλήθεια είναι, όμως, εντελώς διαφορετική. Φανταστείτε μια παρτίδα πόκερ που παίζονται περιουσίες και ο κάθε παίκτης γνωρίζει ότι οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι στο τραπέζι διαθέτουν συνεργάτες που τους ενημερώνουν για τα φύλλα… των απέναντι. Θα χάσουν τα χρήματά τους με… τον σταυρό στο χέρι; Όχι βέβαια! Θα λάβουν τα μέτρα τους και θα χρησιμοποιήσουν τα ίδια ακριβώς μέσα για να είναι οι τελευταίοι που θα μείνουν όρθιοι στην τσόχα.
Όσο το καζίνο κάνει τα στραβά μάτια κι όσο οι τέσσερις παίκτες δεν θεσπίζουν ένα μορατόριουμ κανόνων – τηρώντας ένα στοιχειώδες ευ αγωνίζεσθαι – στο φινάλε κάθε παρτίδας θα κυριαρχεί ο πιο ισχυρός, ο πιο έξυπνος και ο πιο… μπαρουτοκαπνισμένος!
Το να ισχυρίζεται όμως οποιοσδήποτε παίκτης ότι τον… κλέβει ο απέναντι μοιάζει άκρως υποκριτικό.
Για τη δική σου ομάδα θα είναι κορυφαίος παράγοντας;
Αυτή είναι εδώ και δεκαετίες η «γυμνή αλήθεια» του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μπορεί δημοσιογράφοι και οπαδοί να τσακωνόμαστε διαχρονικά για τις παράγκες και τους εξυγιαντές θεωρώντας ότι η δική μας ομάδα αποτελεί πάντα το θύμα και ποτέ τον θύτη, αλλά οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ (και παραδοσιακοί ισχυροί παίκτες του τραπεζιού) ξέρουν την πραγματικότητα καλύτερα από εμάς.
Και ποτέ, μα ποτέ στην ιστορία του ποδοσφαίρου (αλλά και του μπάσκετ) δεν υπήρξε τόσο αφελής παράγοντας να συμμετέχει επί σειρά ετών στην παρτίδα όντας απροστάτευτος σε ένα παιχνίδι που όλοι οι διαγωνιζόμενοι κάνουν τα πάντα για να επικρατήσουν. Απλά κάποιοι τα καταφέρνουν πάντα καλύτερα από κάποιους άλλους!
Γιατί όπως κυνικά ομολόγησε και ο Δημήτρης Μελισσανίδης όλοι οι παράγοντες είναι κορυφαίοι για τη δική τους ομάδα. Για τη δική σου θα είναι;
