Ένα απλό κομμάτι αλουμινόχαρτο μπορεί να βοηθήσει να διαπιστώσετε αν η υγρασία στον τοίχο προέρχεται από το εσωτερικό του σπιτιού ή αν εισχωρεί μέσα από την τοιχοποιία. Το τεστ διαρκεί έως δύο ημέρες και μπορεί να σας γλιτώσει από άσκοπες επισκευές.
Όλα ξεκινούν με έναν μικρό γκρίζο λεκέ χαμηλά στον τοίχο, συνήθως κοντά σε κάποια γωνία. Τον καθαρίζετε, αλλά έπειτα από δύο εβδομάδες εμφανίζεται ξανά, αυτή τη φορά πιο σκούρος. Αποφασίζετε να βάψετε τον τοίχο, όμως με το πρώτο κύμα κρύου το χρώμα αρχίζει να φουσκώνει ακριβώς στο ίδιο σημείο.
Το πρόβλημα, όπως αποδεικνύεται, δεν είναι απαραίτητα η ποιότητα της μπογιάς, αλλά η υγρασία. Πίσω από έναν υγρό τοίχο μπορεί να κρύβονται δύο διαφορετικές αιτίες: είτε το νερό εισχωρεί μέσα από την τοιχοποιία είτε η υγρασία που υπάρχει στον αέρα του δωματίου συμπυκνώνεται επάνω στην κρύα επιφάνειά του.
Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς κάθε περίπτωση απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση. Σύμφωνα με ειδικούς του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, πολλοί ιδιοκτήτες κατοικιών θεωρούν ότι οι υγροί τοίχοι στα υπόγεια οφείλονται σε διαρροές, ενώ στην πραγματικότητα το πρόβλημα μπορεί να είναι η συμπύκνωση υδρατμών.
Υπάρχει, ωστόσο, ένας απλός τρόπος για να αποκτήσετε μια πρώτη εικόνα της αιτίας, χωρίς εξειδικευμένο εξοπλισμό. Το μόνο που χρειάζεστε είναι λίγο αλουμινόχαρτο, κολλητική ταινία και 24 έως 48 ώρες υπομονή.
Γιατί το αλουμινόχαρτο μπορεί να αποκαλύψει την αιτία της υγρασίας
Το μυστικό βρίσκεται στις ιδιότητες του αλουμινόχαρτου. Όπως εξηγεί ο Μάικλ Ρουμπίνο, ειδικός σε θέματα μούχλας και ποιότητας του εσωτερικού αέρα, το αλουμινόχαρτο αποτελεί μια μη πορώδη επιφάνεια, η οποία εμποδίζει σε μεγάλο βαθμό τη διέλευση των υδρατμών. Αυτό σημαίνει ότι λειτουργεί ως φράγμα ανάμεσα στον τοίχο και τον αέρα του δωματίου.
Εάν η υγρασία προέρχεται από το εσωτερικό της τοιχοποιίας, μπορεί να παγιδευτεί πίσω από το αλουμινόχαρτο. Αντίθετα, εάν ο αέρας του δωματίου περιέχει πολλούς υδρατμούς, αυτοί μπορεί να συμπυκνωθούν στην εξωτερική επιφάνειά του, όπως ακριβώς συμβαίνει με τις σταγόνες νερού που σχηματίζονται σε ένα κρύο ποτήρι.
Η συγκεκριμένη τεχνική βασίζεται σε μια μέθοδο που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες στον κατασκευαστικό κλάδο. Το πρότυπο ASTM D4263, που καθιερώθηκε το 1983, προβλέπει την εφαρμογή ενός διαφανούς πλαστικού φύλλου σε επιφάνεια σκυροδέματος για τουλάχιστον 16 ώρες, προκειμένου να εντοπιστούν ενδείξεις υγρασίας κάτω από αυτό.
Πώς να κάνετε το τεστ με το αλουμινόχαρτο σε 5 βήματα
Η διαδικασία είναι απλή και μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις.
- Στεγνώστε καλά τον τοίχο. Σκουπίστε την περιοχή όπου εμφανίζεται η υγρασία και περιμένετε μέχρι να στεγνώσει πλήρως η επιφάνειά της.
- Κόψτε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο. Φροντίστε να είναι αρκετά μεγάλο ώστε να καλύπτει ολόκληρο το σημείο όπου εμφανίζεται ο λεκές.
- Στερεώστε το στον τοίχο. Τοποθετήστε το αλουμινόχαρτο επίπεδα στην επιφάνεια και κολλήστε προσεκτικά και τις τέσσερις πλευρές του με χαρτοταινία, ώστε να περιορίσετε τη διέλευση αέρα από τις άκρες.
- Περιμένετε 24 έως 48 ώρες. Μην αφαιρέσετε το αλουμινόχαρτο κατά τη διάρκεια του τεστ.
- Ελέγξτε και τις δύο πλευρές. Αφαιρέστε προσεκτικά το φύλλο και παρατηρήστε πού έχει συγκεντρωθεί η υγρασία.
Εάν εμφανίζονται σταγόνες στην εξωτερική πλευρά του αλουμινόχαρτου, ενώ ο τοίχος από πίσω παραμένει στεγνός, αυτό αποτελεί ένδειξη ότι η υγρασία οφείλεται στη συμπύκνωση υδρατμών του δωματίου.
Αντίθετα, εάν υπάρχει νερό ανάμεσα στον τοίχο και το αλουμινόχαρτο, είναι πιθανό η υγρασία να προέρχεται από την τοιχοποιία.
Για επιφάνειες από γυμνό σκυρόδεμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και διαφανής πλαστική μεμβράνη, η οποία επιτρέπει την παρατήρηση της υγρασίας χωρίς να χρειάζεται να αφαιρεθεί.
Τι πρέπει να κάνετε ανάλογα με το αποτέλεσμα
Εάν το τεστ δείξει ότι το πρόβλημα σχετίζεται με τη συμπύκνωση υδρατμών, η προτεραιότητα είναι να μειωθεί η υγρασία του εσωτερικού αέρα.
Η αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) συνιστά η σχετική υγρασία μέσα στο σπίτι να παραμένει κάτω από 60%, ιδανικά μεταξύ 30% και 50%.
Ο τακτικός αερισμός, η χρήση αφυγραντήρα και η θερμομόνωση των κρύων επιφανειών μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος.
Εάν, όμως, η υγρασία συγκεντρώνεται πίσω από το αλουμινόχαρτο, χρειάζεται διερεύνηση της τοιχοποιίας.
Σε αυτή την περίπτωση, οι ειδικοί συνιστούν να ελεγχθούν πρώτα οι εξωτερικές συνθήκες, όπως η απορροή των νερών της βροχής, οι υδρορροές και η αποστράγγιση γύρω από τα θεμέλια του κτιρίου.
Η εφαρμογή στεγανωτικού στην εσωτερική πλευρά του τοίχου χωρίς να αντιμετωπιστεί η πραγματική αιτία μπορεί να αποδειχθεί αναποτελεσματική.
Τι δεν μπορεί να αποκαλύψει το τεστ
Παρά τη χρησιμότητά του, το αλουμινόχαρτο δεν αποτελεί πλήρη διαγνωστική μέθοδο.
Όπως επισημαίνει ο Μάικλ Ρουμπίνο, το τεστ μπορεί να δείξει σε ποια πλευρά εμφανίζεται η υγρασία, όχι όμως απαραίτητα την ακριβή προέλευσή της.
Για παράδειγμα, πίσω από έναν υγρό τοίχο μπορεί να υπάρχει κάποιος σωλήνας που παρουσιάζει διαρροή ή νερό που εισχωρεί από τα θεμέλια. Επιπλέον, ένα αρνητικό αποτέλεσμα δεν αποκλείει την ύπαρξη διαλείποντος προβλήματος υγρασίας.
Η δοκιμή δεν μπορεί επίσης να διαπιστώσει εάν έχει ήδη αναπτυχθεί μούχλα στο εσωτερικό της τοιχοποιίας.
Ο τοξικολόγος Άλεξ Λε Μπο (Alex Le Beau), της Exposure Consulting, συνιστά να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή σε σημάδια όπως το φούσκωμα της μπογιάς και οι λεκέδες που επανεμφανίζονται.
Σύμφωνα με την EPA, οι περιοχές που έχουν υποστεί ζημιές από νερό πρέπει να στεγνώνουν μέσα σε 24 έως 48 ώρες, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος ανάπτυξης μούχλας.
Εάν η προσβεβλημένη επιφάνεια ξεπερνά περίπου το ένα τετραγωνικό μέτρο, ενδέχεται να χρειάζεται η παρέμβαση ειδικού.
Τέλος, το αλουμινόχαρτο και η κολλητική ταινία δεν πρέπει να τοποθετούνται κοντά σε ηλεκτρικές πρίζες και διακόπτες, ενώ εάν η υγρασία εμφανίζεται κοντά σε σωληνώσεις, είναι προτιμότερο να κληθεί υδραυλικός.
