Για την επαφή με τη γνώση μίλησε ο Αλέκος Συσσοβίτης περιγράφοντας πως υπήρξε μια δεκαετία στη ζωή του όπου δεν υπήρχε τηλεόραση στο σπίτι του παρά μόνο βιβλία.
Όπως αποκάλυψε ο
ηθοποιός αυτό το διάστημα άργησε να το επιλέξει, καθώς προηγήθηκε η επαφή του
με τον δρόμο και τους ανθρώπους, κάτι που τον βοήθησε να καταλάβει τον εαυτό
του.
Ξετυλίγοντας την προσωπική του διαδρομή, αναφέρθηκε στον ρόλο που έπαιξαν σε μεταγενέστερο χρόνο τα βιβλία και το διάβασμα, στο να διαμορφώσει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα τόσο για τον ίδιο όσο και για τον κόσμο γύρω του.
Αλέκος Συσσοβίτης:
«Στα αναγνώσματα προσπαθείς να δεις τον εαυτό σου»
Ο Αλέκος
Συσσοβίτης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» και παραδέχθηκε
ότι για πολλά χρόνια επέλεξε να μάθει μέσα από την εμπειρία και τους ανθρώπους
αντί μέσα από τα βιβλία.
Συγκεκριμένα ο ηθοποιός ανέφερε: «Εγώ άργησα να διαβάσω. Αντί να διαβάσω από τα 20 στα 30 μου, διάβασα εκεί τον δρόμο και έμαθα. Πήρα τη σοφία του δρόμου, επικοινωνώντας με ανθρώπους και προσπαθώντας να δω τις ιστορίες τους και να καταλάβω και τον εαυτό μου. Στα 30 με τα 40 κάθισα και διάβασα στο σπίτι. Έδωσα την τηλεόραση 9 χρόνια στον κουμπάρο μου, δεν είχα τηλεόραση σπίτι, πήγα αγόρασα βιβλία και κάθισα και μόνασα».
Δείτε το βίντεο
Ο Αλέκος Συσσοβίτης εξήγησε πως η ανάγνωση λειτούργησε καθοριστικά στο να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του και να αναζητήσει απαντήσεις σε προσωπικά ερωτήματα: «Από τις δικές μου ψυχολογικές ανησυχίες και καταβολές ξεκίνησαν όλα. Στα αναγνώσματα προσπαθείς να δεις τον εαυτό σου και να πάρεις λύσεις, όσες μπορείς. «Το βιβλίο που με έχει χαρακτηρίσει είναι το “Τάδε έφη Ζαρατούστρα” του Νίτσε. Όταν κάναμε την “Αίθουσα του Θρόνου” στην τηλεόραση, το είχα εδώ στη μασχάλη».
«Όταν κάθεσαι ηγετική
θέση, ο πειρασμός γίνεται μεγαλύτερος»
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα διδάγματα που πήρε από συγκεκριμένα βιβλία: «Όταν διάβασα τον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη, κατάλαβα ποιοι είμαστε. Εκεί καταλαβαίνεις ότι το μέτρο μπορεί να χαθεί ανά πάσα στιγμή για κάθε άνθρωπο, από τον μεγαλύτερο βασιλιά μέχρι τον πιο φτωχό άνθρωπο. Ο Έλληνας είναι ο λαός που γεννάει τον μεγαλύτερο ήρωα και τον μεγαλύτερο προδότη. Και αυτό ιστορικά το έχουμε δει.
Ο καθένας από εμάς θα ήθελε να πληρώσει λιγότερο φόρο, να έχει μαύρα χρήματα. Είναι στην ιδιοσυγκρασία μας να θέλουμε και εμείς να κερδίσουμε για την πάρτη μας. Όταν, όμως, κάθεσαι σε πιο ηγετική θέση, ο πειρασμός γίνεται πολύ μεγαλύτερος».
