Η έκθεση στο φως κατά τη διάρκεια της νύχτας συνδέεται με σημαντικές και δυνητικά επιβλαβείς αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς, σύμφωνα με μελέτη σε περισσότερους από 11.000 ανθρώπους που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στο European Heart Journal.
Την έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του UK Biobank, συντόνισε ο καθηγητής Lu Qi από το Πανεπιστήμιο Tulane στη Νέα Ορλεάνη. Όπως ανέφερε, «προηγούμενες μελέτες παρατήρησης έχουν συνδέσει την έκθεση στο φως τη νύχτα με υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, ωστόσο λίγα είναι γνωστά για τις σχετικές αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς. Πραγματοποιήσαμε αυτή την έρευνα για να διαπιστώσουμε τι συμβαίνει στην καρδιά με την πάροδο του χρόνου όταν οι άνθρωποι εκτίθενται σε υπερβολικό φως τη νύχτα».
Στην έρευνα συμμετείχαν 11.071 άνθρωποι που αποτελούν μέρος της μελέτης UK Biobank. Όλοι οι συμμετέχοντες φορούσαν στον καρπό τους έναν αισθητήρα φωτός για επτά ημέρες, προκειμένου να καταγραφούν τα επίπεδα φωτός κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τρία χρόνια αργότερα, υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία καρδιάς, ώστε να εξεταστούν λεπτομερώς η δομή και η λειτουργία της.
Οι ερευνητές συνέκριναν ανθρώπους που εκτίθεντο σε επίπεδα φωτός άνω των τριών lux με εκείνους που εκτίθεντο σε σχεδόν καθόλου φως κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Ενδείξεις καταπόνησης της καρδιάς
Η ανάλυση έδειξε ότι οι άνθρωποι με υψηλή έκθεση στο φως τη νύχτα παρουσίαζαν πάχυνση του τοιχώματος της αριστερής κοιλίας, μίας από τις κοιλότητες της καρδιάς, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο διαθέσιμος χώρος στο εσωτερικό της. Παράλληλα, υπήρχαν ενδείξεις μειωμένης ικανότητας του καρδιακού μυός να κάμπτεται κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού παλμού. Πρόκειται για πρώιμη ένδειξη δυσλειτουργίας της καρδιάς. Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης αλλαγές στη δεξιά κοιλία και τον αριστερό κόλπο, δύο ακόμη κοιλότητες της καρδιάς.
Ο Qi δήλωσε: «Αυτή είναι η πρώτη μελέτη του είδους της και δείχνει ότι η έκθεση σε υψηλότερα επίπεδα φωτός τη νύχτα συνδέεται με αναδιαμόρφωση της καρδιάς. Πρόκειται για μια διαδικασία κατά την οποία αλλάζουν η δομή και η λειτουργία της καρδιάς και την οποία συνήθως παρατηρούμε ως αντίδραση σε χρόνιο στρες ή τραυματισμό της καρδιάς. Είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα μας προσαρμόζεται σε αυτή την καταπόνηση, όμως τελικά αποδυναμώνει την καρδιά και μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια».
«Η φωτορύπανση έχει αναδειχθεί σε νέο παράγοντα κινδύνου για τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Τα ευρήματά μας, σε συνδυασμό με τα στοιχεία άλλων μελετών, δείχνουν ότι ο περιορισμός της έκθεσης στο φως τη νύχτα θα πρέπει να εξετάζεται από τους γιατρούς και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής ως μία από τις πιθανές στρατηγικές για την πρόληψη των καρδιακών παθήσεων», πρόσθεσε.
Από τα υπνοδωμάτια μέχρι τους δρόμους των πόλεων
Σε συνοδευτικό άρθρο, ο καθηγητής Thomas Münzel από το University Medical Center Mainz στη Γερμανία και οι συνεργάτες του ανέφεραν: «Είναι καιρός οι γιατροί, ιδιαίτερα όσοι παρακολουθούν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή κολπική μαρμαρυγή, να αρχίσουν να ρωτούν για το περιβάλλον ύπνου: πόσο σκοτεινό είναι το υπνοδωμάτιο, αν ο ασθενής εργάζεται σε νυχτερινές βάρδιες και πόσο χρησιμοποιεί οθόνες μετά τη δύση του ηλίου. Οι συμβουλές είναι απλές και οικονομικές: κουρτίνες συσκότισης, φωτισμός κομοδίνου σε θερμές αποχρώσεις και κάλυψη των μικρών φωτεινών ενδείξεων αναμονής στις οικιακές ηλεκτρονικές συσκευές».
«Από τη σκοπιά της δημόσιας υγείας, οι επιπτώσεις είναι ακόμη μεγαλύτερες. Η φωτορύπανση αποτελεί έναν από τους λίγους περιβαλλοντικούς κινδύνους που οι πόλεις μπορούν να περιορίσουν άμεσα και οικονομικά. Φωτιστικά με κατάλληλη θωράκιση, λαμπτήρες θερμού φάσματος και φωτισμός δρόμων με δυνατότητα αυξομείωσης της έντασης ή ενεργοποίησης μέσω αισθητήρων κίνησης είναι ήδη διαθέσιμα, ενεργειακά αποδοτικά και φιλικά προς το κλίμα».
«Τελικά, αυτή η μελέτη είναι κάτι περισσότερο από μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Δημιουργεί έναν κρίσιμο σύνδεσμο ανάμεσα σε αυτό που ήδη δείχνουν οι δορυφόροι, δηλαδή έναν πλανήτη που φωτίζεται όλο και περισσότερο τη νύχτα, και την κλινική πραγματικότητα που εκτυλίσσεται μέσα στο στήθος μας: καρδιές που γίνονται πιο δύσκαμπτες, πιο αδύναμες και λιγότερο αποτελεσματικές. Η σχέση είναι βιολογικά συνεπής, οι επιδράσεις έχουν κλινική σημασία και η σχέση δόσης-απόκρισης είναι σαφής: περισσότερο φως, χειρότερα αποτελέσματα. Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: το σκοτάδι αξίζει να αναγνωριστεί ως ζωτικό στοιχείο της υγείας, εξίσου απαραίτητο για την καρδιαγγειακή υγεία με τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και τον καθαρό αέρα».
Με πληροφορίες από Medicalxpress
