Το 1987, η Τίλντα Σουίντον έλεγε ότι εξακολουθούσε να ανακαλύπτει καινούργια πράγματα μέσα στο Man to Man και ήθελε να το παίζει μέχρι τα 60 της. Το σχέδιο δεν πραγματοποιήθηκε ακριβώς όπως το είχε φανταστεί. Στις 5 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 65 ετών, επιστρέφει στο Royal Court του Λονδίνου και στον ρόλο που είχε πρωτοπαίξει πριν από 39 χρόνια. Είναι η πρώτη της εμφάνιση σε θεατρικό έργο έπειτα από περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Η Σουίντον υποδύεται την Έλα Γκέρικε, μια χήρα στη Γερμανία της δεκαετίας του 1930. Όταν πεθαίνει ο σύζυγός της, Μαξ, φορά το παντελόνι του, πιάνει τη δουλειά του ως χειρίστρια γερανού και αρχίζει να ζει με το όνομά του για να μην πεινάσει. Δεν βγάζει ξανά τα ρούχα του.
Ως Μαξ περνά τη Μεγάλη Ύφεση, το Τρίτο Ράιχ, τον πόλεμο και τα χρόνια που ακολουθούν, δουλεύοντας σε εργοστάσια και αγροκτήματα και προσπαθώντας να παραμένει ζωντανή χωρίς να αποκαλυφθεί. Το έργο του Ανατολικογερμανού Μάνφρεντ Κάργκε γράφτηκε το 1982 με τον τίτλο Jacke wie Hose και συμπυκνώνει περίπου μισό αιώνα γερμανικής ιστορίας σε ένα σώμα και μία ερμηνεύτρια.
Στην αίθουσα προβών του Royal Court, η Σουίντον βρίσκεται ξανά με το κόκκινο και λευκό ανδρικό σλιπ της Έλα/Μαξ, ένα φανελάκι και βαριές εργατικές μπότες, δίπλα σε μια παλιά τηλεόραση και κουτάκια μπίρας. Ψάχνοντας τι άλλο χρειάζεται η σκηνή, πρότεινε ακόμη και ένα αγγουράκι τουρσί ως φαγητό του χαρακτήρα. Η επιστροφή, λέει, μοιάζει σαν να άνοιξε ένα κουτί που είχε αφήσει κάτω από τη σκάλα πριν από 40 χρόνια: το υλικό δεν της φαίνεται σκονισμένο ή μακρινό, αλλά παράξενα άμεσο.
Η βρετανική πρεμιέρα παρουσιάστηκε στο Traverse του Εδιμβούργου το 1987, όταν η Σουίντον ήταν 26 ετών, και μεταφέρθηκε την επόμενη χρονιά στο Royal Court. Στη νέα εκδοχή επιστρέφουν ο σκηνοθέτης Στίβεν Άνγουιν, η σκηνογράφος Μπάνι Κρίστι και ο σχεδιαστής φωτισμών Μπεν Όρμεροντ.
Η Σουίντον είχε περιγράψει τότε το Man to Man ως την πιο συνεργατική δουλειά που είχε κάνει, προϊόν μιας μικρής ομάδας που μπορούσε να δουλεύει χωρίς τους συνήθεις εμπορικούς περιορισμούς του θεάτρου. Το 1992 ξαναέπαιξε την Έλα/Μαξ στην κινηματογραφική μεταφορά του Τζον Μέιμπερι, δεν επέστρεψε όμως έκτοτε στον ρόλο μπροστά σε ζωντανό κοινό.
Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, η ίδια ομάδα δεν βλέπει ακριβώς την ίδια ιστορία. Το 1987 στεκόταν περισσότερο στην ελευθερία που αποκτούσε η Έλα περνώντας στον ανδρικό κόσμο· σήμερα διαβάζει καθαρότερα το τίμημα μιας ζωής στην οποία πρέπει να κρύβει διαρκώς τον εαυτό της. Ο Άνγουιν έχει ξαναδουλέψει τη μετάφραση του Άντονι Βίβις και έχει αναθεωρήσει τις τελευταίες σκηνές, όπου η ηλικιωμένη πλέον Έλα/Μαξ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ακόμη Γερμανία μετά την πτώση του Τείχους.
Οι παραστάσεις στο Λονδίνο διαρκούν έως τις 24 Οκτωβρίου και έχουν ήδη εξαντληθεί, αν και κάθε Δευτέρα στις 9 το πρωί διατίθενται online εισιτήρια των 15 λιρών για την ίδια ημέρα. Από τις 29 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου η παραγωγή επιστρέφει στο Traverse και στις 9 Φεβρουαρίου 2027 αρχίζει οκτώ παραστάσεις στο Berliner Ensemble, όπου είχε ξεκινήσει την καριέρα του ο Κάργκε. Έπειτα θα συνεχίσει στη Νέα Υόρκη.
Στα 27 της η Σουίντον ήθελε να παίζει την Έλα μέχρι τα 60. Στα 65 θα την πάει τελικά από το Λονδίνο μέχρι την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Με στοιχεία από Guardian
