Μια νέα ανάλυση υποστηρίζει ότι οι New York Times άλλαξαν σημαντικά τον τρόπο που καλύπτουν τα τρανς ζητήματα από το 2022 και μετά, μετατοπίζοντας το βάρος από την προστασία δικαιωμάτων και τις ζωές των τρανς ανθρώπων προς μια πιο συγκρουσιακή και επιφυλακτική κάλυψη.
Η ανάλυση δημοσιεύτηκε στο The Dissident από την Αλεχάντρα Καραμπάγιο, δικηγόρο πολιτικών δικαιωμάτων και διδάσκουσα στο Cyberlaw Clinic της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ. Εξέτασε 3.242 άρθρα των New York Times, δημοσιευμένα από το 2014 έως τις αρχές του 2026, με στόχο να καταγράψει πώς άλλαξαν η γλώσσα, η πλαισίωση και η επιλογή θεμάτων γύρω από τους τρανς ανθρώπους.
Σύμφωνα με την Καραμπάγιο, η αλλαγή δεν αφορά μεμονωμένα άρθρα αλλά το συνολικό μοτίβο της κάλυψης. Η ίδια υποστηρίζει ότι, από το 2022, η εφημερίδα άρχισε να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην πολιτική σύγκρουση, την αμφισβήτηση της φροντίδας επιβεβαίωσης φύλου για τρανς νέους και τις φωνές που αντιτίθενται στα τρανς δικαιώματα, ενώ οι ίδιοι οι τρανς άνθρωποι εμφανίζονται λιγότερο κεντρικά στην αφήγηση.
Η ανάλυση χωρίζει την κάλυψη των Times σε τρεις περιόδους: μια πρώτη φάση αυξανόμενης ορατότητας από το 2014 έως το 2017, μια πιο ουδέτερη περίοδο από το 2018 έως το 2021, και μια πιο έντονη μετατόπιση από το 2022 και μετά. Εκεί, σύμφωνα με τα ευρήματα, η κάλυψη έγινε περισσότερο προσανατολισμένη σε νομικές διαμάχες, ιατρική αμφισβήτηση και πολιτική σύγκρουση.
Η Καραμπάγιο χρησιμοποίησε δημόσιες βάσεις δεδομένων των New York Times για να εντοπίσει τα άρθρα, ανέκτησε τα κείμενά τους από αρχειοθετημένες σελίδες και τα ανέλυσε με σταθερό σύνολο ερωτήσεων. Όπως εξήγησε στο The Advocate, τρία διαφορετικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης εξέτασαν τα άρθρα για μοτίβα σε πλαισίωση, τόνο και πηγές, ενώ χρησιμοποιήθηκε και παραδοσιακό εργαλείο ανάλυσης κειμένου για διασταύρωση των αποτελεσμάτων.
Η ίδια τονίζει ότι τα εργαλεία αυτά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απόλυτη κρίση για κάθε άρθρο ξεχωριστά. Το επιχείρημά της βασίζεται στο συνολικό μοτίβο χιλιάδων άρθρων και όχι σε μία μεμονωμένη δημοσίευση.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της ανάλυσης, η προστατευτική πλαισίωση γύρω από τα τρανς δικαιώματα μειώθηκε, οι αντίπαλοι των τρανς δικαιωμάτων έγιναν πιο ορατοί, η γλώσσα της σύγκρουσης αυξήθηκε και η μεγαλύτερη μετατόπιση καταγράφεται στην κάλυψη της τρανς υγειονομικής φροντίδας, ειδικά για νέους ανθρώπους.
Το σημείο καμπής, σύμφωνα με την Καραμπάγιο, ήταν το 2022. Εκείνη τη χρονιά, η κάλυψη των Times για τη φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου και τους τρανς εφήβους άρχισε να αποκτά μεγαλύτερη προβολή και πιο έντονο τόνο αμφισβήτησης, την ίδια στιγμή που στις ΗΠΑ αυξάνονταν τα νομοσχέδια και οι πολιτικές επιθέσεις κατά των τρανς δικαιωμάτων.
Η ίδια υποστηρίζει ότι η αναλογία ήταν προβληματική: οι νομοθετικές επιθέσεις σε πολιτείες των ΗΠΑ συχνά δεν είχαν την ίδια προβολή με μεγάλα κείμενα που αμφισβητούσαν πλευρές της τρανς υγειονομικής φροντίδας. Έτσι, σύμφωνα με την ανάλυση, το δημόσιο βάρος μετακινήθηκε από την επίθεση εναντίον μιας κοινότητας προς τη «διαμάχη» γύρω από την ίδια την ύπαρξη και τη φροντίδα της.
Οι New York Times απορρίπτουν την κριτική. Σε δήλωση στο The Advocate, η Ντανιέλ Ρόουντς Χα, ανώτερη αντιπρόεδρος επικοινωνίας της εφημερίδας, ανέφερε ότι οι Times καλύπτουν τα ζητήματα ταυτότητας φύλου «πλήρως και δίκαια» και ότι απορρίπτουν κάθε ισχυρισμό πως η κάλυψή τους είναι μεροληπτική ή αντι-τρανς.
Η ίδια υποστήριξε ότι η αποστολή της εφημερίδας είναι να παρέχει ακριβείς και τεκμηριωμένες πληροφορίες για όλες τις πλευρές ενός θέματος, ώστε το κοινό να κατανοεί καλύτερα κρίσιμα ζητήματα. Απέρριψε επίσης την κριτική ότι οι Times δεν συμπεριλαμβάνουν τρανς φωνές στην κάλυψή τους, λέγοντας ότι όταν ένα θέμα επικεντρώνεται στους τρανς ανθρώπους, η εφημερίδα προσπαθεί να περιλαμβάνει τις απόψεις τους.
Η συζήτηση γύρω από την κάλυψη των Times δεν είναι καινούργια. Οργανώσεις όπως η GLAAD και το Media Matters έχουν επικρίνει τα τελευταία χρόνια την εφημερίδα για τον τρόπο που καλύπτει τα τρανς ζητήματα, υποστηρίζοντας ότι συχνά δίνει βήμα σε πηγές με αντι-τρανς ιστορικό χωρίς επαρκές πλαίσιο. Προηγούμενες αναλύσεις έχουν επίσης εστιάσει στο πόσο συχνά η εφημερίδα γράφει για τρανς ζητήματα χωρίς να παραθέτει τρανς ανθρώπους.
Το διακύβευμα, σύμφωνα με τους επικριτές των Times, είναι ότι η κάλυψη μιας τόσο ισχυρής εφημερίδας δεν μένει απλώς στο χαρτί ή στην οθόνη. Μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που πολιτικοί, δικαστές και αναγνώστες καταλαβαίνουν τα τρανς δικαιώματα, ειδικά σε μια περίοδο όπου στις ΗΠΑ εξελίσσεται μια συστηματική πολιτική και νομική επίθεση εναντίον των τρανς ανθρώπων.
Η Καραμπάγιο υποστηρίζει ότι η καλύτερη δημοσιογραφία δεν σημαίνει απλώς να παρουσιάζονται «δύο πλευρές» σαν να έχουν πάντα το ίδιο βάρος. Σημαίνει να εξετάζεται ποιος έχει εξουσία, ποιος επηρεάζεται από τις πολιτικές αποφάσεις και ποιοι άνθρωποι μένουν έξω από την ιστορία που γράφεται για τη ζωή τους.
Με αυτή την έννοια, η ανάλυση δεν αφορά μόνο τους New York Times. Αφορά το πώς τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης μπορούν, μέσα από τη γλώσσα, την επιλογή πηγών και την ιεράρχηση των θεμάτων, να μετατρέψουν μια βιωμένη πραγματικότητα σε δημόσια διαμάχη.
με στοιχεία από The Advocate
