Η αμήχανη σιωπή αντικαθίσταται από το κλάμα, καθώς συγγενείς αγνοουμένων μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων στην Ισπανία, περιμένουν ένα νέο για τους ανθρώπους τους, καταγγέλλοντας την ελλιπή ενημέρωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
«Μερικές φορές, η αναμονή είναι χειρότερη και από τον ίδιο τον θάνατο», λέει μια 21χρονη γυναίκα που ψάχνει τον πατέρα της.
Από το βράδυ της Τετάρτης, περισσότεροι από 70 συγγενείς των αγνοουμένων από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία, το οποίο μέχρι στιγμής έχει στοιχίσει τη ζωή σε 69 ανθρώπους, ανάμεσά σ’ αυτούς και πρώην υπουργός, διαμένουν στο Πνευματικό Κέντρο «El Buen Pastor» στο Τολέδο, λίγο έξω από τη Μαδρίτη. Η ζωή τους πάγωσε στις 9:30 το πρωί της Τετάρτης, όταν διάβασαν την είδηση ότι κάτι συνέβη στο τρένο στο οποίο επέβαιναν οι γονείς, τα αδέλφια ή τα παιδιά τους. Κανείς τους δεν έχει μπορέσει να κοιμηθεί. Μόνο λίγοι δέχτηκαν ηρεμιστικά για το άγχος, τα οποία τους επέτρεψαν να κλείσουν τα μάτια τους για λίγες ώρες, αν και κανείς δεν έχει ξεκουραστεί πλήρως.
BREAKING: Spanish authorities have confirmed the number of people who have died in yesterday’s train crash in Toledo has risen to 74. Read the latest 🔗 https://t.co/I1DMvxEWnI 📺 Sky 501, Virgin 602, Freeview 233 and YouTube https://t.co/JWV69ktQez
— Sky News (@SkyNews) October 29, 2026
Σύγκρουση τρένων στην Ισπανία: «Δεν αντέχουμε άλλο το άγχος»
Την Τετάρτη, σε δημόσιο σχολείο της Urda, τα ίδια πρόσωπα βρίσκονταν σε κατάσταση σοκ. Σήμερα, καθώς οι ώρες περνούν και δεν υπάρχουν νεότερα, η απελπισία αρχίζει να επικρατεί: «Έχουμε αγωνία, δεν αντέχουμε άλλο το άγχος», λέει συγγενής αγνοούμενου, τρομοκρατημένη από την έλλειψη ειδήσεων για τον σύζυγό της, Σέσαρ Βιθέντε. Η ίδια διαμαρτύρεται: «Οι ώρες της αναμονής μας σκοτώνουν, επειδή κανείς δεν μας λέει τίποτα».
Τις τελευταίες 24 ώρες έχουν καλέσει και έχουν πάει σε κάθε μέρος όπου θα μπορούσε να καταλήξει κάποιος μετά από ένα ατύχημα: πρώτα στα τμήματα επειγόντων περιστατικών στην Urda, μετά στα νοσοκομεία του Τολέδο και της Μαδρίτης και, τέλος, στο νεκροτομείο. Τίποτα όμως.
Μέσα στο συγκρότημα του Τολέδο, περιτριγυρισμένο από κήπους, οι οικογένειες των αγνοουμένων στην Ισπανία προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τις βασανιστικές ώρες αναμονής. «Γιατί δεν μας λέτε την αλήθεια; Είναι νεκρή», ξεσπά σε κλάματα μια γυναίκα στο μπάνιο, εμφανώς συντετριμμένη.
Έξω, ψυχολόγοι από τις ομάδες διάσωσης, φορούν κίτρινα γιλέκα, μοιράζουν αναψυκτικά, τσάι και κόκκινες κουβέρτες, ενώ ακούν όποιον έχει ανάγκη. Επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια. Αρχικά, ότι δεν υπάρχουν επίσημα νέα, δευτερευόντως, ότι οι ομάδες εργάζονται όσο πιο γρήγορα μπορούν και ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Αλλά, σε αυτό το σημείο, οι οικογένειες των αγνοουμένων έχουν χάσει ακόμα και αυτήν.
Εκεί όπου άλλοτε υπάρχουν αίθουσες θρησκευτικών μελετών, οι ομάδες της Renfe, της Adif και της Iryo έχουν στήσει από ένα δωμάτιο για να απαντούν στις ερωτήσεις των συγγενών. Στο παρεκκλήσι, ο εφημέριος της ενορίας είναι επίσης διαθέσιμος για να ακούσει και να προσευχηθεί. Ακόμη και ορισμένοι άθεοι νιώθουν την ανάγκη να προσευχηθούν, περιγράφει το οδοιπορικό της El Pais.
🎥Estas son las primeras imágenes de vídeo del accidente ferroviario entre dos trenes de alta velocidad en Toledo. Según fuentes gubernamentales, el accidente “podría ser peor que Adamuz” https://t.co/xLP6INxllM
— EL PAÍS (@el_pais) October 28, 2026
Οι διαμαρτυρίες των συγγενών
«Πόσο χρόνο θα τους πάρει για να μας πουν κάτι;» αναρωτιέται ο πατέρας του Ραούλ, ενός 27χρονου από τη Γουαδαλαχάρα που εξαφανίστηκε ενώ ταξίδευε για δουλειά.
Ο πατέρας του εξηγεί ότι είναι πολύ αναστατωμένοι επειδή τους είπαν ότι ο γιος τους είχε εγγραφεί σε κέντρο υγείας στην Urda, αλλά όταν πήγαν να ρωτήσουν, κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Τίποτα στα νοσοκομεία. Τίποτα στο νεκροτομείο. Δεν έχουν άλλη επιλογή από το να προσκολληθούν στην ελπίδα για την οποία τους μίλησε ο ψυχολόγος.
«Υποβάλαμε αναφορά χθες το βράδυ στην Πολιτοφυλακή στο Τολέδο και μας έκαναν τεστ DNA», αναφέρουν.
Εξηγούν ότι όλα τα δείγματα έχουν ήδη σταλεί στη Μαδρίτη και ότι τώρα πρέπει απλώς να περιμένουν τα αποτελέσματα, τα οποία υπό κανονικές συνθήκες θα έπαιρναν μέρες, αν και σε αυτή την περίπτωση είναι βέβαιοι ότι θα είναι θέμα ωρών.
«Η διαδικασία ταυτοποίησης εξελίσσεται αργά επειδή οι εκθέσεις πρέπει να συνοδεύονται από έγγραφα ταυτοποίησης και δείγματα DNA, τα οποία ταξινομήθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας για να σταλούν στη Μαδρίτη. Όταν επιστρέψουν, μπορούν να διασταυρωθούν με τα δεδομένα των νεκροτομών, τις οποίες το Ιατροδικαστικό Ινστιτούτο διεξάγει με ταχείς ρυθμούς», επαναλαμβάνει ο ψυχολόγος.
Η Πολιτοφυλακή έχει λάβει μέχρι στιγμής 64 καταγγελίες που υπεβλήθησαν από συγγενείς αγνοουμένων μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Urda. Εν τω μεταξύ, δεν υπάρχουν επίσημες πληροφορίες για τους αγνοούμενους.
«Ορισμένοι ενδέχεται να νοσηλεύονται, και σήμερα το πρωί η έρευνα συνεχίζεται ακόμα στα βαγόνια του τρένου. Η Πολιτοφυλακή θα λάβει πληροφορίες από το Ινστιτούτο και θα επικοινωνήσει με κάθε οικογένεια μόλις έχει λεπτομέρειες».
Μέχρι τότε, ένας από τους εργαζόμενους επιμένει ότι είναι καλύτερο να μην προσφέρονται πληροφορίες που θα μπορούσαν αργότερα να αποδειχθούν λανθασμένες: «Είναι πολύ χειρότερο να δίνουμε πληροφορίες που στη συνέχεια θα είναι αντικρουόμενες».
Οι ιστορίες των αγνοουμένων στην Ισπανία
«Έχουμε ψωμιά, φαγητό και ποτά. Ό,τι χρειάζεστε», επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά οι αξιωματικοί της Πολιτοφυλακής. Δεν κατεβαίνει μπουκιά.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, ο Μανόλο ψάχνει τον 54χρονο αδελφό του, Πέπε Σαν Εμετέριο. Πριν δει τα πρώτα ρεπορτάζ για το δυστύχημα στην Ισπανία, έλαβε μια ειδοποίηση από το ρολόι του αδελφού του, ο οποίος ταξίδευε από τη Μαδρίτη προς τη Σεβίλλη για δουλειά με το τρένο της Renfe. Η συσκευή είχε στείλει ένα αυτόματο μήνυμα στο τηλέφωνό του, το οποίο είχε οριστεί ως επαφή έκτακτης ανάγκης. Όταν έλεγξε την τοποθεσία, είδε ότι το σήμα εμφανιζόταν στη μέση ενός χωραφιού.
«Έκανα ζουμ στον χάρτη και είδα ότι ήταν πάνω στις σιδηροδρομικές γραμμές».
Ο Μανόλο εξηγεί ότι το σύστημα σε αυτά τα ρολόγια στέλνει γραπτό μήνυμα στον αριθμό τηλεφώνου που έχει διαμορφωθεί ως επαφή έκτακτης ανάγκης όταν ανιχνεύσει ατύχημα. Θυμάται ότι έλαβε την ειδοποίηση στις 9:05 π.μ.
Καάλεσε πρώτα την αδελφή του Εσθέρ και μετά τη νύφη του. Ήθελε να μάθει πού ήταν ο Πέπε, αν ήταν στη Μαδρίτη μαζί τους. «Η νύφη μου μου είπε ότι ταξίδευε στη Σεβίλλη για δουλειά».
Άνοιξε την τηλεόραση και είδε τις ειδήσεις για το ατύχημα στις 9:20 π.μ. Έκτοτε, τον ψάχνει απεγνωσμένα. Ο Σαν Εμετέριο έχει δώσει δείγμα DNA για να προσπαθήσει να μάθει πού βρίσκεται ο αδελφός του. «Περιμένω να συγκρίνουν τα αποτελέσματα με τα νοσοκομεία ή με τους θανόντες για να μάθω πού είναι ο αδελφός μου».
Αναφέρει επίσης ότι αρκετά μέλη της οικογένειας έχουν λάβει μηνύματα που υποδεικνύουν ότι τα αγαπημένα τους πρόσωπα έχουν βρεθεί ή βρίσκονται σε συγκεκριμένη τοποθεσία: «Παίζουν με τις πληροφορίες σε αυτή την κρίσιμη στιγμή». Δεν έχει λάβει περαιτέρω σήματα από το ρολόι του αδελφού του, αλλά το κινητό του τηλέφωνο συνεχίζει να δείχνει τις σιδηροδρομικές γραμμές ως τοποθεσία του.
Για να προσπαθήσουν να περάσουν την ώρα τους και να αποφύγουν τη σκέψη, οι οικογένειες συζητούν μεταξύ τους. Η Εστάνι, σύζυγος του Φρανθίσκο Χοσέ Ρίκο Ορτέγκα, λέει ότι ταξίδεψε στη Μαδρίτη από τη Σεβίλλη για να τον ψάξει. Ο σύζυγός της είναι 51 ετών και οι αγαπημένοι του τον φωνάζουν Κούρρο ή Φρανθίσκο. Ταξίδευε στο βαγόνι 7 του τρένου AVE, στη θέση 13C.
«Ακόμα δεν ξέρουμε τίποτα, δεν ξέρουμε αν είναι στα νοσοκομεία ή οπουδήποτε αλλού», εξηγεί η φίλη της Ντέμπι Μπλάσκο.
Σύμφωνα με την ίδια, τον έχουν ψάξει σε νοσοκομεία και αθλητικά κέντρα. Ο αδελφός του έχει επίσης δώσει δείγμα DNA. «Δεν ξέρουμε απολύτως τίποτα. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε για να τον βρούμε».
Η αφίσα που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον δείχνει να χαμογελάει, φοράει μαύρο παπιγιόν. Από κάτω βρίσκονται οι λεπτομέρειες για να βοηθήσουν στην ταυτοποίησή του: έχει ύψος 1,80 μέτρα και είναι μέτριας διάπλασης. Φορούσε καρό κοστούμι και μπλε πουκάμισο. Την Τετάρτη, η Μπλάσκο επικοινώνησε με την EL PAÍS αφού είδε ένα βίντεο που δημοσίευσε η εφημερίδα στο οποίο ένα μέλος των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης φώναζε το όνομά του στο περίπτερο. «Σας παρακαλώ, δεν ξέρουμε τίποτα γι’ αυτόν. Θέλω να μάθω αν αυτή η κλήση είναι επειδή ξέρουν πού βρίσκεται», έγραψε. Της είπαν ότι τον έψαχναν, αλλά ότι δεν είχε εμφανιστεί.
Η Μαρισάρμεν τυλίγεται με μια κουβέρτα ενώ ο γιος της, Σέσαρ, της φέρνει λίγο χαμομήλι: «Το χειρότερο μέρος είναι να μην ξέρεις», λέει.
Κρατάει το τηλέφωνό της και με τα δύο χέρια και δείχνει μια φωτογραφία του συζύγου της. Το όνομά του είναι Σέσαρ Βιθέντε Σανθ, είναι 63 ετών και ταξίδευε στο βαγόνι 8 του τρένου της Renfe. Ζητά πληροφορίες για τους ασθενείς που, όπως εξηγεί, παραμένουν αγνώστων στοιχείων. Ψάχνει για οποιαδήποτε λεπτομέρεια που θα μπορούσε να βοηθήσει στην ταυτοποίησή του: τα καστανά μαλλιά του, τα γυαλιά του, αν και μπορεί να τα έχει χάσει, προσθέτει. «Σας παρακαλώ, πείτε μας ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτών των ανθρώπων για να δούμε αν ταιριάζουν με εκείνα του συγγενούς μας».
Αφού περίμενε όλη μέρα για νέα, στις 9:17 μ.μ., ο γιος του δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι είχαν λάβει την επιβεβαίωση του θανάτου του πατέρα του, Βιθέντε.
Κάθε φορά που ένας νέος αξιωματικός ή κάποιος από το Cecopi μπαίνει στο ενοριακό κέντρο, οι καρδιές τους σταματούν. Είναι λίγα δευτερόλεπτα έντασης. Ανά πάσα στιγμή, κάποιος θα μπορούσε να βγάλει το όνομα του πατέρα, της μητέρας, του γιου, της κόρης από μια λίστα. Γνωρίζουν, ακόμα κι αν δεν το λένε δυνατά, ότι μόνο τότε θα τελειώσει η αναμονή τους και θα ξεκινήσει η διαδικασία του θρήνου.
Με πληροφορίες από El Pais
